ارسال: #15

خاطره جالب استاد جلال مقامی از دوبله فیلم مرز در دهه شصت در نقل قول مستقیم از ایشان (ویژه سایت سینما کلاسیک)

در دوبله گاهی بین همکاران ما مسائلی پیش می آید که باعث می گردد بر خلاف روال معمول از گوینده دیگری بجای گوینده ثابت یک هنرپیشه استفاده گردد. اوایل جنگ بود که اقای حیدری فیلم مرز را ساختند. این فیلم را برای دوبله به اقای ایرج رضایی دادند. ایرج رضایی بنا به دلایلی بر خلاف سوابق قبلی تصمیم می گیرند که گویندگی بجای سعید راد را به من محول کنند. او بشدت بر این موضوع پافشاری می کرد و کسی نبود که کوتاه بیاید. در این بین به سعید راد خبر می رسد که اینبار شخص دیگری قرار است بجای تو صحبت کند. این موضوع اصلا به مزاج سعید راد خوش نیامد.

روز موعود همه چیز برای دوبله فیلم آماده بود. سعید راد خبردار می شود و آنروز (شاید برای جلوگیری از این موضوع) به استودیو می آید .چهره سعید خود گویای نارضایتی ایشان از گویندگی من بجای نقش ایشان بود. بر حسب اتفاق ایرج رضایی سنگین ترین سکانس فیلم را انتخاب نموده بود. سکانسی که من باید در آن سه صفحه دیالوگ را با عصبانیت تمام و با لهجه کردی بجای سعید راد گویندگی می کردم. هنوز فریادهای خود را در آن سکانس از یاد نبرده ام. من این سکانس را با تمام وجود پشت میکروفن گویندگی نکردم بلکه بازی کردم. وقتی سعید راد در فیلم راه می رفت و بین چادرها فریاد می زد: پس غیرتتان کجا رفته؟ احساس می کردم خودم در حال بازی آن نقش هستم.

کارم که به پایان رسید برگشتم به اتاق فرمان نگاه کردم تا نظر ایرج رضایی را بدانم. او و آقای حیدری هر دو با علامت دست خود اعلام رضایت نمودند. به اتاق فرمان رفتم . خیس عرق شده بودم. ایرج رضایی مرا در آغوش گرفت و متعاقب آن آقای حیدری کارگردان فیلم از شدت خوشحالی روی بنده را بوسیدند. به صندلی سعید راد نگاه کردم. دیدم ایشان استودیو را ترک کرده بود.

مشغول استراحت بودم و خود را آماده می کردم تا بخشهای بعدی فیلم را گویندگی کنم که ناگهان دیدم سعید راد به استودیو بازگشت. در یک دستش یک جعبه شیرینی بود و در دست دیگرش دسته ای گل. او یکراست به نزد من آمد و گفت آقای مقامی صدای شما سن من را در این نقش 10 سال جوانتر نمود و شما به زیبایی تمام بجای من گویندگی کردید. فیلم مرز بر خلاف معمول با گویندگی من بجای سعید راد به روی پرده سینما رفت و اتفاقا با اقبال عمومی هم روبرو گردید.