ارسال: #8

هشتمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان از تاریخ 11 تا 17 مهرماه 1371 خورشیدی در اصفهان برپا بود.چهار سینمای قدس(شهرفرنگ)، ساحل(آفریقای آن زمان)،سپاهان و ایران به همراه سینما روباز باغ نور و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شماره 5 (پل فلزی) میزبان این جشنواره بودند.
همانند دو دوره پیش باز هم دوبله همزمان برای فیلمها گذاشته بودند و از دوبلورانی که آمده بودند نامهای بزرگی همچون استاد جلال مقامی، سرکار خانم رفعت هاشم پور، سرکار خانم منصوره کاتبی، آقای پرویز ربیعی، آقای خسرو خسروشاهی و سرکار خانم مریم شیرزاد را در خاطر دارم اگرچه اطمینان دارم چند اسم دیگر از ذهنم رفته است.
در 17 مهرماه که جمعه بود (روز آخر جشنواره) آقای مقامی به تنهایی در 2 سانس 14 تا 18 به سینما قدس آمدند. گویا خانمشان با تیم دیگری دوبله داشتند و بهر حال ایشان یک تنه دل به دریای دوبله فیلم انیمیشن "چارلی استراپ و فراگی بال" ساخته 1991 کشور سوئد زدند.



این انیمیشن مانند دیگر انیمیشنهای کودک و نوجوان دارای شخصیتهای بسیار زیادی با جنسیتهای گوناگون بود که خیلی هم حرف می زدند و شلوغ می کردند و نکته مهمتر اینکه زبان فیلم سوئدی بود که اندازه جمله های آن با جمله های استاندارد انگلیسی خیلی فرق دارد.
آقای مقامی پیش از آغاز فیلم به تماشاگران توضیح دادند که باید فیلم را یک نفره دوبله کنند و خواهش کردند ضمن رعایت سکوت به فیلم دقت کنند.
با آغاز فیلم من گمان کردم ایشان فقط جای یکی دو شخصیت صحبت خواهند کرد و بقیه را به ترتیب اهمیت نقششان رها می کنند ولی پس از گذشتن نیمساعت چیزی که من و دیگر تماشاگران می دیدیم و می شنیدیم برایمان باورکردنی نبود !



استاد مقامی با مهارتی شگفت انگیز و سرعتی مثال زدنی چنان بین نقشها صدا عوض می کردند که من مانده بودم چگونه نفس تازه می کنند؟ شاید بدون اغراق و دستکم نزدیک 15 تا 20 نقش گوناگون را همزمان و بدون تمرین دوبله کردند. اگر به فیلم دقت کنید می بینید که فیلم درباره حشرات و جانوران کوچک است که هر کدام صداسازی ویژه خود را می خواهد.



وقتی فیلم به پایان رسید استاد با همان فروتنی و تواضع همیشگی خود از تماشاگران عذرخواهی کردند که یک نفره دوبله خوبی نبوده و ....  و البته تماشاگران همگی به پا خواستند و برای چند دقیقه بدون توقف به احترام ایشان دست زدند.
پس از پایان فیلم و در زمان استراحت تا فیلم دیگر در لابی سینما از استاد خواستم برایم یادگاری بنویسند و این یادگار آنروز است:



اکنون 23 سال از آنروز گذشته ولی خاطره یکه تازی هنرمندانه استاد جلال مقامی با همان تازگی و زیبایی در ذهنم باقی مانده است.