وب سایت سینما کلاسیک محفل عشاق دوبله و فیلم

مشاهده پروفايل کاربر

سکانس پایانی فیلم انجمن شاعران مرده
کارگردان: پیتر ویر
سال تولید: 1989

داشتن چنین معلمی آرزوی هر دانش آموزیست . فیلم انجمن شاعران مرده را هر بار که ببینید از آن نکته جدیدی کشف می کنید . بار اول که آنرا دیدم بشدت تخت تاثیر موضوع آن قرار گرفتم. علیرغم آنکه محیط آموزشی غربیها با محیط آموزشی ما ایرانیها بسیار متفاوت می باشد اما نقاط اشتراک بسیاری در ماجراها و سکانسهای این فیلم با دوران تحصیل ما وجود داشت. همه ما احتمالا در طول تحصیلاتمان به یک معلم متفاوت با سایر معلمین خود برخوردیم. معلمی از جنس آقای جان کیتینگ.

وقتی برای بار اول این فیلم را می دیدم صحنه های پایانی فیلم بشدت داشت مرا آزار می داد. وقتی دانش آموزان پای ورقه کذبی که با فشار مدیر مدرسه را امضا کردند دلم برای جان کیتینگ با بازی رابین ویلیامز فقید سوخت و نسبت به اعضای انجمن شاعران مرده حس انزجار پیدا نمودم و با خودم گفتم دم دانش آموزان ایرانی زمان خودمون گرم که گاهی ساعتها در سرمای زمستان توی حیاط مدرسه توبیخ می شدیم تا اسم دانش آموزی که در کلاس شیطنت کرده بود را لو بدیم اما لو نمی دادیم و سرانجام ناظم مدرسه را تسلیم می کردیم و با جمله بار آخرتون باشه برمی گشتیم سر کلاس.

چند ثانیه پایانی این فیلم زیبا بنظر من بیاد ماندنی و زیباترین و تاثیرگذارترین سکانس این فیلم بود. زمانی که آقای جان کیتینگ که حکم اخراج خود را دریافت نموده وارد کلاس می شود و از معلم جایگزین خود اجازه می خواهد تا وسایل شخصی خود را جمع کند. اندوه حاصل از عذاب وجدان در تک تک چهره بسیاری از بچه های کلاس به زیبایی تمام در این سکانس به تصویر کشیده می شود.

آقای کیتینگ وسایل خود را جمع می کند و آرام از کنار نیمکت بچه ها می گذرد و درست وقتی به آستانه درب خروج کلاس می رسد وجدان خفته بچه ها بیدار می شود و به او می گویند که ما را به اجبار وادار به امضای آن برگه نمودند. رابین ویلیامز لبخند رضایتبخشی می زند. و بچه ها با صدا کردن او بعنوان ناخدای خود علیرغم تذکرهای معلم ادبیات جدید خود بیاد روزهای اولی که او به کلاس آمده بود و به نشانه اعتراض و همدلی با معلم و ناخدایشان که قربانی اعمال آنها شده بود به روی میزهای نیمکت خود می ایستند. آنها این عمل را از خود او یاد گرفته بودند تا از ان بالا بتوانند متفاوت ببینند.

عرق شرم بر پیشانی برخی از دانش آموزان می نشیند. (همانطور که در تصویر بالا می بینید دانش آموزان شجاع برای بدرقه ناخدای خود می ایستند ، اما دانش آموزان خجالت زده و شرمگین سر به زیر انداخته اند و نشستند ) لحظه تاثیر گذاری بود و آقای جان کیتینگ لبخندی زیبا و معناداری می زند و فقط می گوید : متشکرم بچه ها ، متشکرم. پایانی تحسین برانگیز برای فیلم انجمن شاعران مرده. آیا کسی می تواند سکانسی زیباتر از این سکانس را در این فیلم بیابد؟

به تمام اینها صدای پر مهر استاد جلال مقامی را نیز در دوبله این فیلم اضافه کنید که گویی صدایی برازنده تر از صدای ایشان بر چهره مهربان رابین ویلیامز نمی نشیند. این سکانس زیبنده اولین ارسال این جستار می باشد . و نهایتا وقتی سکانس پایانی انجمن شاعران مرده به اتمام می رسد فقط یک جمله در ذهنم نقش می بندد : رابین عزیز متشکرم ......

متشکرم ناخدا ، متشکرم....

پی نوشت : همانطور که مستحضر هستید پیش از این نیز در خانه سابق به این سکانس اشاره نموده بودم.انتقال پستهای خود را از آنجا با اصلاحات و اضافات و تصاویر بهتر انجام می دهم . کاری که پیشنهاد می کنم سایر دوستان هم اگر فرصت کردند آرام آرام انجام دهند. قطعا تجربه امروز ما نسبت به سالها پیش بسیار بیشتر است.

وب سایت سینما کلاسیک محفل عشاق دوبله و فیلم