ارسال: #2

آرتور جانستن(جانستون) مک کالی در دوم فوریه (و بقولی در21 فوریه) سال 1883 در ایالت ایلینوی آمریکا بدنیا آمد. از دوران کودکی او اطلاع چندانی در دست نیست. در اوایل سال 1900 رسما وارد کار روزنامه نگاری شد و اوایل با عناوین مستعاری چون رلی برین ، جورج هرینگتون، فردریک، رونا رلی (که حدس میزنند این یکی نام واقعی مادر او باشد) و ... داستانهای کوتاه می نوشت. چنان که گفته میشود وی بیش از هزار داستان کوتاه و بلند دارد. مشهورترین شخصیتهائی داستانهای او عبارتند بودند از : دلقک کریمسون، توبی تام، ستاره سیاه، نجیب زاده جنایتکار و ...اما آنچه جانستن مک کالی را شهره آفاق کرد داستانی بود که در در 5 قسمت از نهم اوت تا ششم سپتامبر 1919 منتشر کرد با عنوان نفرین کاپیسترانو . این داستان که عده ای آنرا ملهم از داستان کوتاه اسکارلت پینپرنال میدانند که شرح داستان یک اشرافزاده انگلیسی است که با یک نقاب (جهت پنهان کردن عیب چشمان) دمار از روزگار فرانوسیان متجاوز در میآورد ... شباهتهای داستان نفرین کاپیسترانوی مک کالی به اسکارلت پینپرنال (که 14 سال زودتر یعنی در سال 1905) منتشر شده بود عبارتند از: قهرمان هردو داستات شخصی بنام دون دیه گوست ،هر دو ثروتمند و هردو با هویتی پنهان. شروع داستانها همانطور که اشاره شد از سال 1919 با 5 داستان اولیه و بعد دو مجموعه دیگر (اولی در 6 و دومی در4 قسمت) و سپس قریب به شصت و اندی داستان دیگر از این مجموعه که تعداد کل داستانهای زوروی مک کالی را به 79 می رساند ( گاهی از تعدادها به 77یا 65 یا ارقام دیگر نیز یاد میشود)

 

اما واقعا چرا مک کالی مهد داستات خود را مکزیک قرار میدهد؟
در سال 1519 ژنرال فرناندو کورتز مکزیک را برای پادشاه کاتولیک اسپانیا فتح کرد. اسپانیائیها در طول 6 سال با کشتاری بی رحمانه امپراطوری آزتک این سرزمین را ریشه کن کردند چنانکه پس از آن مهاجرین اسپانیائی به سرزمین مکزیک هجوم آوردند بطوریکه امروزه قدرتمندترین مکزیکها همان بازماندگان تبار اسانیهای مهاجر این 6 قرن هستند که ثروتهائی هنگفت را از پدران خود به یادگار دارند. مابقی مکزیکیها بازماندگان آزتک و سرخ پوستان دورگه و مایاها هستند. در این سرزمین قیامهای متعددی به سبب همین طبقات مردمی درگرفته است که مشهورترینشان قیام امیلیانو زاپاتا و پانچو ویاست. پیش از این که در سینما و ادبیات ایالات متحده از مردم ستمدیده مکزیک یاد شود از مکزیکی ها مردمی قاچاقچی و دزد یاد میشد اما در اوایل قرن بیستم ورق برگشت و در حق مردم ستمدیده این سرزمین سخنها رفت. شاید به همین علت بود که جانستن مک کالی نیز در نفرین کاپیسترانو بر محوریت ظلم دست به قلم برد.

دون دیه گو دلاوگا جوانی خوش پوش و خوش قیافه است ک ظاهرا از جنگ و نزاع تنفر دارد. او نویسنده و شاعر مسلک است و اگرچه در قصر فرمانداری زندگی میکند اما به سبب همین ترس او را تحقیر می کنند که در این بین پدر او دون آلخاندرو بیشترین نقش را در این تحقیرها دارد و دیه گو نیز درتثبیت حقارت خود می کوشد تا دیگران از هویت ذاتی او بی خبر باشند. این هویت ، کسی است که شبانگاهان با نقاب و اسبی سیاه ازدل تاریکی بیرون می آید و انتقام مظلومان بی پناه و دهقانان را از مستبدین می ستاند.... این در واقع شالوده داستان زوروست. زورو در زبان اسپانیائی/مکزیکی به معنی روباه است. روباه نیز در عرف انسانی نماد حیله ذاتی است و زورو با شخصیتی زیرک که هرگز در دام گرفتار نمی آید محبوبیت می یابد.
مک کالی در 22 نوامبر ( و بقولی 23 نوامبر) 1958 رخت از جهان بست درحالیکه سریال دیزنی که در همین سالها ساخته میشد مشهورترین و محبوبترین سریال بود.


جانستن مک کالی (نویسنده زورو) در کنار گای ویلیامز (بازیگر نقش زورو در سریال زوروی  شرکت دیزنی)