ارسال: #9

سرکارخانم هایدی ، با سپاس فراوان از اینکه بیاد بنده هستین ،قبلا هم در ایمیلی که ارسال کردید من را بسیار شرمنده این همه مهربانی خود کردید.از اینکه یاران قدیم را فراموش نمی کنید و به شکلی زیبا ،گذشته های نه چندان دور را یادآور میشین بسیار مسرورم . اینگونه مهربانی ها همیشه در یادها می ماند و با گذشت زمان فراموش نخواهد شد. همانگونه که من هم دوستانم را فراموش نخواهم کرد . شاید مدتهاست که به انجمن سر نزدم ،اما اگر گاهی هم آمده ام ،دلم هوای دوستانی را کرده که با دیدن نامشان ،می دانم که در صحت و سلامتند و همین برایم لذت بخش است . وقتی میبینم خانم سارا با تلاشی قابل تحسین پیج اینستاگرامی انجمن را اداره می کند و -معمولا جزء عادات روزانه ام هست که به آن سر بزنم و لذت ببرم -نشان می دهد که دوستانم برایم مهم هستند .
من حتی در کافه هم خیلی فعال نیستم و گهگاهی بر خلاف اساس نامه قلبی و قبلی ام ! که با کپی کردن مخالف بودم ، مطالب و یا مصاحبه هایی را که شاید ممکن است از نظر دوستان دور افتاده باشد مجددا در آنجا نقل می کنم.قبلا در کافه هم نوشتم که شبکه های اجتماعی جوروواجوری که وجود دارد باعث شده که بی واسطه به علاقه هایمان برسیم و از موهبت وجود آنها لذت فراوان ببریم . وقتی که می شود با هنرمندان عالم دوبله مستقیم وارد بحث شد و از خود آنها احوالشان را جویا شد ، نشان می دهد که باید این تغییرات را قبول کرد.
هرچند که من هنوز مثلا از مدافعان مطالعه کاغذی هستم و هیچ چیز برای من جایگزین بوی کاغذ و چاپ نخواهد شد ،اما سایتها و شبکه های مجازی هم شیرینی های خود را دارد. این همه مقدمه چینی کردم که بگویم مدتهاست به اختصارنویسی عادت کرده ام و مجال کمتری برای نوشتن های طولانی دارم . گاهی که به نوشته هایم در آرشیو کافه نگاه می کنم باورم نمیشود که اینهمه پرچانگی کرده و آسمان به ریسمان بافته باشم !از اینکه دوستان من را تحمل کرده ام در دل تحسینشان می کنم ...
من اکنون نه از مدیریت انجمن و نه کافه گلایه ای دارم ونه از برخی از دوستانم ، شاید یک رنجیدگی خاطر و سوء تفاهماتی بوده که با تدبیر و در زمان خودش قابل حل بوده و الان هم با گذشت زمان حل شده است .
مهم تغییر نگاه و مسیری است که ناخواسته بوجود می آید و در پایان هم نتایجش دلپذیر و زیباست . من هیچگاه دوستان انجمن و کافه را از هم جدا نمی دانم و تا وقتی موتورهای آرشیو هر دو جا فعال باشد و نوشته های دوستان را بتوان خواند این دوگانگی معنایی نخواهد داشت . هنوز هم نوشته های جناب بروبیکر ، منصور و سایر دوستان دیگر وجود دارد و خواندنی است . اگر چشمهایمان را بر ظاهر هر دو جا ببندیم و فقط مطالب را بخوانیم خواهیم دید که یک مکان است ،با همان سلیقه هاو عشقها و علائق مشترک... بسیاری از دوستان دو مکان ، باهم همچنان دوست هستند و مراوده های خود را حفظ کرده اند.
اما اگر زاپاتا در انجمن نیست اما دوستانش برایش قابل احترام و عزیزند. منصورگرامی هم گویا عید امسال در کرمان بودند که اگر می دانستم حتما و حتما در کنارشان بودم و علاوه بر دیدار از کرمان ،یک مناظره پروپیمان دوبله ای هم راه می انداختیم و برای دوستان انجمن و کافه هم منتشر می کردیم . انشاا... سالهای آینده ، البته اگر عمری باشد...
امیدوارم سال جدید برای تمامی دوستانم ،سالی پر از موفقیت باشد و به آن چیزیهایی که آرزو دارند برسند...
با سپاس فراوان
زاپاتا