ارسال: #10

میهمانی را شروع می کنیم با شعر زیبایی از افشین مقدم تقدیم به تمام دوستانمان در سینمای کلاسیک و کافه کلاسیک بویژه یکی از عاشقان ترانه های قدیمی، دوست ارجمندم حمید هامون و تمام دوستان آنلاین و آفلاین و میهمانانیکه از اونطرف خیابون و از پشت شیشه های سینما نظاره گر اولین میهمانی خصوصی سینما کلاسیک هستند:





زمستون تن عریون باغچه چون بیابون
درختا با پاهای برهنه زیر بارون
نمیدونی تو که عاشق نبودی
چه سخته مرگ گل برای گلدون
گل و گلدون چه شبها نشستن بی بهانه
واسه هم قصه گفتن عاشقانه


چه تلخه چه تلخه باید تنها بمونه قلب گلدون
مثل من که بی تو نشستم زیر بارون زمستون


زمستون برای تو قشنگه پشت شیشه
بهار زمستونها برای تو همیشه
تو مثل من زمستونی نداری
که باشه لحظه چشم انتظاری
گلدون خالی ندیدی نشسته زیر بارون
گلهای کاغذی داری تو گلدون


تو عاشق نبودی ببینی تلخ روزای جدایی
چه سخته چه سخته بشینم بی تو با چشمای گریون
بشینم بی تو با چشمای گریون
بشینم بی تو با چشمای گریون