ارسال: #3

دوستان عزیز
طی هفته گذشته تا همین امروز دوستان زیادی به بنده و منصور پیام خصوصی ارسال نمودند و خواستار اعلام  نظر و موضع سایت در قبال کاربران محترمی که هم در این سایت و هم در سایت کافه کلاسیک فعالیت می نمایند گردیدند. هم بنده و هم منصور ترجیح دادیم سکوت کنیم و همچنان به روند رو به رشد سایت و آرامش کاربران فکر کنیم تا صحبت در خصوص سایتی که از نظر ما موضوعش برای ما تمام شده تلقی گردیده است.

دوستان خوبم:
فکر می کنم تا امروز کاملا متوجه اهداف سایت خودمان شده اید. ما اهداف بسیار والاتری را دنبال می کنیم و هرگز هم خود را با سایتی که امروز از ما برای خودش یک دشمن فرضی ساخته است و کاربرانش را شبها بیدار نگه میدارد که مراقب حمله دشمن باشند و پست نگهبانی را به یکدیگر تحویل می دهند مقایسه نمی کنیم.

همانطور که بارها چه در آنجا و چه در اینجا گفته ام ارزش یک سایت کاربر محور ، به کاربرانش می باشد نه به صاحبش. بنابراین ما دیگر سایت خودمان را با سایتی که پستهایش تبدیل شده است به ارسال شعر و لطیفه و تکرار مکررات، که وقتی پس از مدتها پستی ارسال میگردد همه به تمجید از یکدیگر می پردازند و در جعبه پیام به ذوق می آیند ، مقایسه نمی کنیم. آنها را هم دشمن فرض نمی کنیم بلکه کاربرانش هنوز جرو بهترین دوستان ما هستند.

ما برعکس آنها که کاربرانشان را تهدید نمودند اگر کسی در سینما کلاسیک ثبت نام کند یعنی به خطوط دشمن پیوسته است و دل پیشوا را به درد آورده ، کاربران و دوستان خود را آزاد گذاشته ایم که حق انتخاب داشته باشند، اینجا اورانیوم هم غنی نمی کنیم که ترسی از نفوذیها داشته باشیم. عاشقانی هستیم که بواسطه عشق به دوبله گرد هم آمده ایم و اطلاعاتمان را با دیگران به اشتراک می گذاریم. همان دوبله که پایه های کافه بود و به واسطه افراد مطلعی چون محمد و سم اسپید و واترلو و منصور و ایرج و پدرام و رابرت میچم و بهزاد و ...... (بازم بگم ) .....  راه اندازی گردید . اما حالا دوبله شده الویت دهم کافه که پس از مدتها شاید پستی ارسال گردد و در آن به نام گویندگانی اشاره شود که بچه دبستانیها هم صداهای آنان را بشناسند. هیچ کار پنهانی هم نمی کنیم که نیازی به افراد نفوذی باشد. احترام همه هم بر ما واجب است حتی نفوذیها.

پس موضع سایت کاملا مشخص است. دوستان کارشناس ما آنقدر جایگاهشان برای ما والا می باشد که بنده هرگز بخود جسارت بخرج نمیدهم که به آنها بگویم اگر اینجا پست می گذارید حق ندارید به کافه بروید و پست بگذارید. برعکس بنظر من سروان دل رئوفی دارد و باید کمکش کرد. مگر ندیدید همه را بخشید و فیتیله کوره آدمسوزی خود را هم خاموش کرد و دیگر کسی را به کوره نمی سپارد. ( هر چند چقدر زیبا بود اگر عفو عمومی پیشوا قبل از راه اندازی این سایت اعلام می گردید ) پس چنین فرد نادمی مستحق کمک است ولو اینکه به تمام افراد قدیمی کافه ایمیل بزند که برگردید چون حاشیه سازانی چون منصور و بروبیکر  رفته اند. و آنان که من دو سال افتخار در کنارشان بودن را تجربه کردم خود شاهدند که چقدر حاشیه ساز بوده ام.!!!!!

اما بعنوان یک کاربر دارای یک نظر شخصی هم هستم که هیچ ربطی به سایت ندارد و فقط نظر قلبی و شخصی خودم می باشد. اینکه کاربری در این سایت افتخار بودن در کنار بزرگانی مانند .... (دیگر اسم نمی برم) ....  را دارد هم در این سایت فعالیت می کند و هم به آنجا سر می زند این کاملا بدیهی است و هیچ اشکالی ندارد بلکه خوب هم هست. درست مانند دوستان آنجای ما ، که روزی (گاها 8 مرتبه با یک آی پی) بعنوان میهمان اینجا سر می زنند. اما اینکه پستی را در اینجا ارسال دارند و همان پست را مدتی بعد در کافه ارسال کنند بنظر شخصی من دور از انتظار است مگر آنکه همانطور که بنده یا محمد یا دیگران وقتی پستهای خودمان را از کافه به اینجا منتقل می کنیم، قید می کنیم که این موضوع قبلا توسط خودمان در کافه ارسال شده در آنجا نیز قید گردد که این پست پیش از این توسط اینجانب در سایت سینما کلاسیک ارسال شده است.(اگر غیر منطقی می گویم لطفا به بنده تذکر دهید)

اما با تمام این وجود این از اختیارات دوستان است که اطلاعات و دانش خود را در کجا با اهلش به اشتراک بگذارند. اما دوستان عزیز : مطمئنا جایگاه و ارزش دوستانی نظیر محمد ، ایرج ، پدرام، رابرت میچم، جیسون بورن،زینال و سرهنگ دکس و .......... (انصافا اگر بخواهم نام ببرم باید همه را عرض کنم )  که از همان روز اول با تعصبی مثال زدنی دست یاری به خانه خود دادند و با تمام قوا به کمک سینما کلاسیک آمدند ، برای شخص من بعنوان یک دوست و یک کاربر هیچگاه فراموش نمی شود.

ما روزهای روشنی در پیش داریم. دومین گفتگوی اختصاصی سایت با لطف و زحمت اسپونز در شرف انجام است و من تمام تلاش و رویایم راضی کردن استاد جلال مقامی است تا او را در کنار همسرش روی صندلیهای سینما کلاسیک بنشانم تا فضای مجازی را منفجر کنیم (خیلی بعید است اما دور از ذهن نیست ). در چنین شرایطی هرگز به این فکر نمی کنم که فلان دوستمان اکنون دوست دارد که جایگاهش را هم در کافه حفظ کند و هم در سینما کلاسیک. و یا در کافه پشت سر ما چه می گویند. هرچند توهین به خود و منصور را تحمل می کنم اما توهین به هریک از کاربران این سایت را ثانیه ای تاب نمی آورم و بشدت پاسخ می دهم.

کافه بارها و بارها امتحان خود را در خصوص کاربرانیکه به هر دلیلی خاطرشان مکدر شده و چند روزی قهر کردند و رفتند پس داده است. زاپاتای عزیز یا رهگذر محترم خوب می دانند که من چه می گویم. آنروزها هیچکس آنها را برنگرداند جز خود کاربران که به داد یکدیگر می رسیدند. من امروز از اینکه در کنار چنین دوستانی هستم به خود می بالم. وقتی می بینم آمادئوس عزیز و سرهنگ دکس دوست داشتنی تا پاسی از شب ، خط به خط مصاحبه را می خوانند و اشکالاتش را برای من می فرستند، این کار آنها از خود مصاحبه برای ما ارزشمند تر است. وقتی جیسون بورن عزیز تمام تلاش خود را معطوف جذب دوستان آگاه و مطلع می نماید یا وقتی سارای عزیز ساعتها وقت می گذارد تا بهترین فونت را برای نام سینما کلاسیک در کنار پرتره هایش قرار دهد، خستگی از تن من و منصور بدر می آید و راحت می خوابیم.

دیگر هرگز نگران اینجا نیستیم چون می دانیم دوستان با تعصبی عمیق وقتی آنلاین هستند خود مراقب همه چیز هستند. من بزودی تمام امکانات سایت را در اختیارشان می گذارم. فقط یک اشاره از سرهنگ دکس کافی بود تا تعداد محدودیت ارسال تصویر در پستها از 20 به 35 افزایش یابد. و این در حالی بود که ما در کافه در حسرت محدودیتهایی بودیم که ساعتها وقتمان را می گرفت. مگر من می توانم بخود اجازه دهم که دوستان را در خصوص ویرایش پستهایشان محدود کنم، حال آنکه کورت اشتاینر عزیز روزها در حسرت ویرایش پستهای خود می ماند.

هیچیک از دوستان اینجا را ، ما به زور دعوت نکردیم. بلکه همه با میل و اشتیاق آمدند و با میل و اشتیاق هم پست ارسال می کنند. هرچند بسیار دوست داشتم دوستانی چون مگی گربه ، کورت اشتاینر، حمید هامون، سهیل و حتی اسکورپان شیردل (که من او را بیشتر آبی می بینم تا نارنجی) و حتی پایک بیشاپ و بتمن  و ........ را هم در اینجا میدیدیم. اما هیچکس را نمی توان به زور وادار به حضور نمود. اما مطمئن هستم آنها هم یکروز از آن سکوت و فضای امنیتی و پادگانی حوصله شان بسر خواهد آمد و به ما افتخار حضور خواهند داد.من می دانم بزودی حتی جان دوو و فرانکنشتاین هم می آیند و محفل ما را گرمتر می کنند.تمام دوستان ما در کافه به اینجا دعوتند و درب اینجا برویشان باز است.  همانطور که درب کافه به روی ما باز است. خواه در بالای سرمان ماه و ستاره باشد، خواه اسکلت. به هر حال آدمها متفاوتند.

قطعا آنان که عمری به کافه خدمت کرده اند بارها به این تصویر که دلنوشته ای از دوست شفیق سروان هست نگاه کرده اند. براستی خوب نگاه کنید.... بیشتر نگاه کنید .... لطفا بازهم نگاه کنید:





اینها الان کجایند؟ چرا از کافه رفتند؟ برای چه رفتند ؟ یکنفرشان بخاطر دعوا کردن با من رفت ، نه دونفرشان ، نه سه نفرشان .... (که من با هیچکس کوچکترین برخوردی نداشتم) ...   بقیه چرا رفتند ؟ من هیچ تقاضایی از سروان نداشتم بجز حذف یک پست تنش زا و خیال پردازانه ، در مقابلِ 350 پست با محتوا و تحقیقاتی. خواسته زیادی بود؟ اگر بجای سلایق فردی سلایق گروهی در کافه حکمفرما بود امروز همه به زیر یک سقف بودند. خیر ، شاید دیگران آنجا را دوست داشته باشند و برایش مرثیه نویسی کنند اما من دیگر آنجا را دوست ندارم. چون انتظار نداشتم در شبی که بی سر و صدا رفتم و بسیاری از دوستانم غمگین بودند مدیر سایت بجای همدردی و قول دادن به کاربران برای برگردندانم، بساط شعر و شاعری با دوست شفیقش راه بیاندازد و بگوید اینگونه رفتنها اتفاقا برای تنوع و پویایی کافه لازم است. حالا برود و تنوع و پویایی کافه را ببیند.

اگر ارسال شعرهای دست چندم و نکات طنز و عکسهای عمومی در سایر سایتها همان تنوع و پویایی بود که نویدش را می دادند پس من به دوستانم در کافه تبریک می گویم. چون در این زمینه کاملا موفق هستند. و از همه جالبتر اینکه همانشب ناگهان Savezva پس از دوسال که  پسوردش را گم کرده بود همانشب!!! پیدا می کند و در حالیکه همزمان چهار نفر از فعالترین کاربران کافه رحمت الله شده اند ، به به و چه چه می کند و دست بر قضا می گوید چقدر کافه خوب شده است و چقدر تصادفی هم عاشق فیلم کازبلانکاست و آغاز کننده تاپیکهای روزهای ابتدایی کافه !!!!! ..... که اگر اینطور باشه ما اینجا ظرف پنج دقیقه هزاران Savezva بلدیم بسازیم و چقدر دلم میسوزد که گاهی ما اینقدر ساده فرض می شویم و اینجاست که باید به دوست عزیز و خالق سبز پوش سفره خانه بغلی  بگویم بقول نقی خان معمولی که چه عرض کنم دیدید شد .... دیدید داریم .....  یا اینکه می خواهید بگوید ساده اید و فکر می کنید این کاربرها ........ استغفرالله  ..... بگذار هیچ نگویم .

ما اینجا همه با هم دوستیم و افتخار می کنیم که تا امروز حتی یک کلمه هم از جعبه پیام پاک نکرده ایم. هیچ پستی را حذف نکرده ایم و هیچ کاربری را هم رحمت الله علیه نکرده ایم و مطمئنا نخواهیم کرد. زیرا من نیز مانند سایرین در این سایت خود را یک کاربر می دانم و دلم لک زده است تا هرچه زودتر ریشه سایت در خاک قدرتمند شود تا شروع کنم به نوشتن برای دوستانم. اگر هم امروز این مطالب نوشتم صرفا دیدم به اندازه کافی سکوت نموده ایم اما دوستانمان همچنان به فرافکنی و ساختن اسکلتهای جدید مشغولند. و نمی دانند وقتی کاربر جدیدی به آنجا می رود و زیر نام منصور تعداد اعتبار و پستها را که می بیند با خود می گوید با او با چنین اعتباری اینچنین کردند پس وای به حال ما ...... و از طرفی هم می خواستم حرف دلم را با دوستانی که هنوز دو دل هستند بزنم. فکر می کنم دیگر هرعاقلی می تواند تشخیص دهد که آینده ما چگونه است و مصداق از اینجا مانده و ار آنجا رانده نخواهد شد .... 

دیگر به دنبال جذب هیچکس نیستیم. این کسانیکه در اینجا هستند کوهی از دانش هستند. همه ما قدر یکدیگر را می دانیم. حال این انتخاب با خود دوستان است که دوست داشته باشند جایگاهشان را در هر دو جا حفظ کنند و ما هرگز به کسی خرده نمی گیریم اما آنانکه تمام غیرت و تعصب خود را صرف اینجا می کنند از نظر من شایسته تقدیرند و این انتخابشان را من هرگز فراموش نمی کنم.

سینما کلاسیک با منصور و بروبیکر و آکتورز و محمد و ایرج و جیسون بورن و سارا و هایدی و آمادئوس و زاپاتا و زینال و سرهنگ دکس و پدرام و پرشیا و رابرت میچم و بولیت و اسپونز و برت گوردون و رهگذر بی نشان و بهزاد ستوده ....(بترتیب ثبت نام عرض کردم) آغاز نموده و با همین دوستان هم ادامه می دهد. روز اول با خود عهد بستیم، این دوستان آمدنشان دست خودشان بود اما رفتنشان دست خودشان نیست. چون اگر یکروز اسمشان را در لیست آمار نبینیم نگرانشان می شویم. اگر دو روز پستی ارسال نکنند سراغشان را می گیریم. اینجا درست همه مانند اعضای یک خانواده که اگر شب کسی به خانه نیاید نگرانش می شوند ما هم نگران یکدیگر می شویم.

اینجا قطار نیست که کسی بخواهد پیاده شود و کسان دیگری سوار شوند. صحنه یکتای هنرمندی ما نیز نیست که اگر کسی برود بگوئیم صحنه پابرجاست. اینجا همه هویت دارند. ایرج در کنار هویت خود ،یک برند است. اسپونز در کنار هویت خود یک برند است. آمادئوس هرجا برود ، آمادئوس است و با این نام زندگی کرده، پس هیچوقت بخود اجازه نمی دهیم که بروند و با یک نام دیگری دوباره از نو متولد شوند و دوباره برگردند سر خط. اینجا را هم تا دلتان بخواهد رنگی کرده ایم چون از بچگی از دو رنگی بیزار بودم.

ببخشید طولانی شد. پرونده کافه برای ما بسته شده است. بگذارید صبح تا شب به یکدیگر پیام خصوصی بدهند و پشت سر ما صفحه بگذارند.  بگذارید فکر کنند ما مانند دارو دسته میثم ناکام می شویم. ما حصل گفته هایم اینست که ما ناراحت نمی شویم اگر کسی هم اینجا پست ارسال کند و هم آنجا ، اما به میزان تعصب دوستان آگاه هستیم . بیائید برای هم احترام قائل شویم و به عشق مشترکمان بپردازیم. ما روز به روز در فضای مجازی در حال بزرگ و بزرگتر شدنیم . هر روز به افراد جدیدی شناسانده میشویم . من قول میدهم به روزی میرسیم که هیچ بزرگی دست رد بر سینه سایت برای مصاحبه نزند. حالا اسم اینها میخواهد ناکامی باشد یا دشمنی برای ما فرقی نمی کند. فضای مجازی دیگر باید ما را برسمیت بشناسد و سر تعظیم در مقابل چنین خانواده بزرگ و با دانشی فرود آورد. بقول پدرام: به امید روزهای روشن ......
و این پست را به پایان می برم با شعری از شاعر شب مهتابی که روزگاری نه چندان دور انرا در کافه به دوستانم تقدیم نمودم: