با سلام و عرض ادب و ارادت حضور سروران گرامی

خوشحالم که بازهم هستیم و اینبار به شکلی دیگر و در جائی دیگر درخدمت عزیرانیم.

آرزوی قلبی من در درجه اول سلامتی و شادکامی تک تک دوستان و در مرحله بعد حضور آنهاست. که در ادامه به آن اشاره خواهم کرد.

این حقیر از سال 1377 و در آغازین سالهائی که اینترنت بشکل عمومی در اختیار همگان قرار گرفت در فارومهای فارسی و عمدتا هنری بوده ام. پیش از آن در سال 1371 (1992) برای اولین بار با رایانه در مراکز فنی حرفه ای آشنا شدم. درست در زمانی که سیستم ها در قالب داس بود و برنامه نویسی ها در این حیطه... در سال 1376 (1997) با ورود ویندوز 97 و آغاز یک تحول در ایجاد ارتباط با دنیای بیرون و دیگران، نت نیز یکی دوسال بعد عمومیت یافت. در آغازین سالها تعدد سایتهای ایرانی از شمار انگشتان دست فراتر نمیرفت. محیطها یا اکثرا صفحات ساده چت بود و یا خبر. در این اثنا یکی از محیطهای خوبی که بسیاری را جلب کرد اولین انجمن فارسی زبان با نام ایرانکلیک بود .

بحثهای مختلفی در این فاروم شکل گرفت. از مباحث داغ دینی و مذهبی تا ورزش و هنر. اما عمده بحثها روی جدل های شیعه و سنی و در کنار اینها یک گروه لائیک بود. افراد خبره ای در این مباحث حضور داشتند و من هم در بین این گروه ها سرگردان. سرگردان از آن جهت که وقتی با جماعت اهل تسنن بحث میکردیم جماعت بی دین به ما میخندیدند و هرگاه با گروه لائیک دست به یقه میشدیم جماعت شیعه و سنی هردو  پشت ما را خالی میکردند. این دو گروه بیشتر دوست داشتند باهم سروکله بزنند تا با کسانی که موجودیت هردو را به سخره میگرفتند. من با نام کاربری روزنه چند سال در این فاروم بودم و در آخرین سال خود را به مباحث سینمائی سوق دادم و برای اولین بار در سال 1378 ، مبحث دوبله را در ایرانکلیک استارت زدم. درست در زمانی که جامعه جوان اصولا نمیدانست دوبله چیست...

با بسته شدن ایرانکلیک ، سر از فارومهای دیگری درآوردم که با گذشت زمان رنگ و لعاب بهتری داشتند و البته کاربرانی آگاه تر. گفتمان و پرشن تولز دو فاروم از این دست بودند. در این دو محفل نیز به مباحث هنری پرداختیم و دوستان بسیاری به جمع ما اضافه شدند (از اوایل دهه 80 تا اواخر آن). سِرور گفتمان به سبب تحریمهای ایران در کانادا بسته شد و صاحب آن (دکتر حسین) علیرغم قولهای مساعد ، کلیه اطلاعات ثبت شده ما و دوستان ما را به باد فنا سپرد. در پرشن تولز یکی از دوستان ما با نام کاربری ایران کلاسیک (و پیش از آن هومن) که عشق و علاقه وافری به فیلم کازابلانکا داشت و علاقه صرفش جمع آوری نسخ مختلف این فیلم بود از جمع جدا شده و محفلی با نام کافه کلاسیک ایجاد کرد و از من و سایر دوستان هم دعوت کرد در آنجا به تبادل اطلاعات و علایق خود همت گماریم. کافه کلاسیک شکل گرفت و عمده مباحث به سبب حضور یک گروه علاقمند و مستعد رو به دوبله رفت و بعدها به سبب کمرنگ شدن بحث دوبله ، مباحث دیگری جای آنرا گرفت که کافه از رونق نیفتد...

در طول این سالها (از سال 1388 تاکنون) این حقیر و سایر دوستان کافه را خانه خود تصور میکردم. دوستان ما شاهد هستند که رفتن یک عزیز از جمع که با گذشت زمان به او علاقه و انسی پیدا کرده بودیم تک تک ما را درگیر خود میکرد. عده ای از هم می رنجیدند و حتی عده ای از خود من. خدا را گواه میگیرم بشکل خصوصی از تک تک کسانی که از من در طول این سالها رنجشی داشتند طلب حلیت کردم و گاه با التماس ، تک تک آنها را بازگرداندم. عده ای برگشتند و عده دیگری نه. حتی با کسانی که از دیگری یا با کافه اصطکاک داشتند (با صحبتهای پشت پرده با صاحب کافه که باید این شخص را برگردانید و حتی اگر لازمست به او پست مدیریتی بدهید تا دلخستگیهایش بدر شود) وارد صحبت شدم...

هرچه بود این که در طول این سالها چراغ کافه را روشن نگه داشتیم چون در حکم خانه ما بود ... اما در یکسال اخیر شاهد نوعی ریا و دورنگی در کافه بودم. هم از طرف برخی کاربران تازه وارد و هم از سوی مدیریت کافه. هرچه بود آنها از هم راضی بودند اما من و امثال من نه. مدیریت کافه از ساخت آی دیها و اسامی کاربری مجاز دوم و سوم حمایت میکرد. از آنسو با بروبیکر از در مخالفت درآمد که برای حمایت از این اسم کاربری با ساخت آی دیهای متعدد سعی در ریا و غش در کافه را دارد. سوال اینجا بود که اگر ساخت اسامی مجازی دسته چندم مجاز نیست چرا برای خودیها از الزامات است و اگر مجاز نیست چرا خود و برخی دوستان دستمال بدست درگیر چنین کار بیهوده ای هستند؟

بارها به ایشان تذکر دادم که در رفتن کسی شادی نکنید (حتی اگر دشمن شما بوده باشد) اما به عینه دیدم در شبی که بروبیکر از کافه اخراج شده بود شخصا با کاربری مجازی بنام ژان والژان بساط بذله و طنز در جعبه پیام راه انداخته بود.... وقتی به چنین حرکات بچه گانه معترض میشدم با فراغ بال میگفت : با رفتن کسی چرخ زندگی و قطارش از حرکت باز نمی ایستد!

این صحبت برای من بسیار گران آمد. مسافرین قطاری که خود قطار را تک تک آنها به راه انداخته اند اینروزها از دید چنین شخصی آنقدر بی ارزش هستند که رفتن تک تک شان از کافه از نظر وی حتی نمیتواند خم به ابروی او بیاورد. در طول این سالها ندیدم یادی از رفتگان کند. ندیدم بجای دیگران بار عذر و تقصیر را به دوش کشد و کسی را بازگرداند و اگر هم باز گرداند به او بسپارد که با نام دیگری در کافه ثبت نام نماید تا کسی او را نشناسد! این چه دلجویی و بساط لوده ایست که شخصیتها عوض شوند تا دلشان بدست آید! درخت هرچه پربارتر میشود باید خمیده تر شود نه آنکه شیپور بردارد و بگوید اینجا پادگان است. که بخود جسارت دهد حتی پند و اندرزهای دوستان مصحلت اندیش ما را در کافه (حتی از جعبه پیام) پاک کند و تهدید و ارعاب را بجای دلجوئی و عذرخواهی دستمایه رفتار خویش کند. مگر دوستان مهربان ، آگاه و دوراندیش ما جز آبادانی کافه میخواستند؟ چه کسی از ته دل سعی در تخریب این محیط داشت که چنین رفتاری شایسته او باشد؟ وقتی یک مدیر نتواند دیگران را (با توجیه مناسب) از اخراج یک نفر قانع کند ناچار است هرکسی را که به این مهم معترض است اخراج کند و این اوج کوته بینی یک مدیر است.

وقتی کاربرانی که تک تک آنها در حکم ریشه های یک درختند بود و نبودشان (از نظر ایشان) به مثابه مسافرین قطاری باشد که تاثیری در حرکت قطار ندارد یک کاربر خوب که عمر خود را صرف چنین محیطی میکند به چه امید باید بماند و بازهم بنویسد؟ احترام یک امامزاده به متولی آنست ...

گله زیاد دارم اما وقت دوستان را بیش از این نمیگیرم

مخلص کلام آنکه:

پس از چنین برخوردهائی بروبیکر عزیز به من پیشنهاد ساخت بهترین سایت سینمائی با موضوعیت سینمای کلاسیک برپایه موضوعیت دوبله را دادند . در این خصوص همت گماشتیم و فعلا این انجمن را ساختیم. هدف اصلی ، ایجاد یک سایت  کامل و مرجع سینمائی است که این انجمن بخشی از آنست. این انجمن به مثابه رگهای آن سایت خواهد بود که اطلاعاتش (با نام شخص نویسنده ) در آنجا ثبت و ضبط خواهد شد.

از دوستان گرانقدر میخواهیم مطالب مفیدی را که زمانی در کافه ارائه کرده بودند به این انجمن انتقال دهند. اگر در آنجا آن نوشته ها از یاد رفته است مطمئن باشید در اینجا همه آنها مانند گوهری درخشان برای مراجعه کنندگان غریب  و آشنا خواهد درخشید و یادگاری خواهد شد بر تارک نت تا آیندگان هم بدانند چه کسانی این نوشته ها را خلق کرده اند. حق انحصاری آن نوشته ها متعلق به نویسندگان آنست و کافه یا هرکس دیگر نمیتواند به این مهم معترض باشد و این خود شخص است که میتواند به بسته بودن امکان حذف آن نوشته در کافه معترض گردد و نه انتقال آن به سینماکلاسیک.

از سروران گرامی میخواهیم اگر به سایر دوستان دیگر ما در کافه و یا آنهائی که مدتهاست نیستند اما از جایگاه آنها آگاهی دارند درخصوص بودن در این محفل اطلاع رسانی کنند. بدون شک هرچه تعداد ما بیشتر باشد به مثابه چوبهائی هستیم که هرگز کسی را یارای شکستنش نیست. ضمن انکه نظرات و عقاید متفاوتی را شاهد خواهیم بود و زیبائی یک گلستان به تنوع گلهای آنست.

یقین بدانید به مرور زمان با دانش شما ، با پیشنهادها و انتقادات شما خانه خود شما را آبادتر و زیباتر خواهیم کرد. در حال حاضر ورژن نقره ای در این انجمن نصب شده است و در ایامی نچندان دور نسخه طلائی را که امکاناتی وسیع تر و محیطی زیباتر دارد جایگزین خواهد شد.نخواستیم اول کار کیفیت فدای تجملات شود و اصولا محیطهای هنری ظاهری ساده تر دارند چون هنرمند درگیر تجملات نیست. بدون شک آنچه سینما کلاسیک را آبادتر خواهد کرد کیفیت نوشته ها و مقالات دوستان است و نه زرق و برق. اما به هر ترتیب وظیفه مدیران یک محفل است که همواره در جهت ارتقای محفل گام بردارند و با توجه به شرایط زمانی محیط را زیباتر کنند و این مهم ، حقی است که کاربران بر گردن مدیران دارند.

با توجه به فعالیت دوستان گرامی، از بین آنها مدیران بخشهای مختلف انتخاب خواهند شد تا بر کیفیت ها بیفزائیم. اینکه کسی مدیر باشد یا نباشد تاثیری در فعالیت یا ذهنیت دوستان نخواهد شد.  مدیران کسانی هستند که فرصت بیشتری را در انجمن سپری میکنند و فرصت ساماندهی را دارند و این انتخاب هرگز کسی را در مرتبه خاصی قرار نمیدهد و صرفا بر مسئولیتهای شخص اضافه میکند. همه کاربران همانطور که اشاره شد دارای ارج و قرب هستند بخصوص آنهایی که با مطالب و نوشته های زیبای خود سینما کلاسیک را هر روز خوشبوتر از روز قبل کرده باشند.

منتظر نوشته های زیبای شما هستیم و امروز چهارم مهرماه سال 1394 را روز تولد سینماکلاسیک می نامیم. امید که سالها در چنین روزی جشن تولد را برای خانه خود بگیریم و بر خود ببالیم که نام سینما کلاسیک در عرصه مطبوعات و رسانه ها بسیار برده میشود.

خوشحال میشویم اگر دوستان نظر خاصی درخصوص مطالبی که عرض شد دارند در همین تاپیک بشنویم

(آخرین ویرایش در ۱۴-۷-۱۳۹۴ ۱۲:۱۷ عصر توسط: منصور.)