ارسال: #2

یکی از دیالوگ هایی که هیچوقت فراموش نمی کنم جوابی است که آمادئوس موتسارت به کنت فون استراک می دهد.
کنت: موتسارت، تو تنها آهنگسازی وین نیستی.
موتسارت: می دونم، ولی من بهترینشونم.



نوابغ همه به برتری خود واقفند و برخی از آنها به نبوغ خود معترف. من این نوع سخن گفتن را از خودپسندی ایشان نمی دانم. آنها صادقانه حقیقتی را می گویند که به آن ایمان دارند.
نمونه های آن در غزل های سعدی به وفور دیده می شود:

قیامت می کنی سعدی بدین شیرین سخن گفتن...

من دگر شعر نخواهم که نویسم، که مگس
زحمتم می دهد از بس که سخن شیرین است