اصولا ایرانی جماعت معروفیم به عاطفی ، دلرحم و مهربان بودن.
در همزادپنداری استادیم و اگر کسی خاطرهء تلخی برایمان بازگو کند چنان بغضی گلویمان را میفشارد گویی همینک خفه می شویم .
یقینا دیده اید که مادران ما با فیلمهای هندی چقدر چنج میشوند و چگونه با شوق کاراکترها ذوق میکنند و با غمشان اندوهگین می شوند .
حال که ما از آنها فیلم دیده تر و به قولی فیلمبازتریم ، هر فیلمی به راحتی تحت تاثیر قرارمان نمیدهدو با دیدن هر سکانسی ، چه هندی و چه سایر سینمای ملل اشک در چشمانمان جمع نمی شود .
اما ، طبیعی است هر یک از ما در شرایط روحی مختلف با فیلم یا نقش خاصی بیشتر ارتباط برقرار کنیم و بعضا آنقد. در حس...

(این جستار پیش از این توسط بروبیکر در کافه کلاسیک استارت خورده بود)


قطعا همه عاشقان سینما هنگام تماشای یک فیلم خوب از اواسط فیلم در فکر آن هستند که فیلم چگونه به پایان می رسد؟ بنظر من سکانس پایان یک فیلم می تواند یکی از مولفه های مهم در رتبه و محبوبیت فیلم باشد. البته مقصود من از پایان فیلم ، پایان داستان نیست. زیرا گاهی اوقات پایان برخی از داستانها بسیار تلخ می باشد. شاید تا به امروز برخی از دوستان هرگز به این موضوع فکر نکرده اند که بسیاری از فیلمهایی که از آنها بعنوان شاهکار یاد می گردد بخشی از محبوبیتشان مدیون پایانی زیبا می باشد (...