<![CDATA[انجمن سینما کلاسیک - گویندگان و دوبلورها]]>

<![CDATA[انجمن سینما کلاسیک - گویندگان و دوبلورها]]> https://cinemaclassic.ir/ Tue, 28 Jul 2026 21:08:28 +0000 MyBB <![CDATA[تحلیل و بررسی مستندهای ابوالفضل توکلی با موضوعیت گویندگان فیلم]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84-%D8%AA%D9%88%DA%A9%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%88%D8%B6%D9%88%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85 Sat, 01 Apr 2017 09:10:57 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84-%D8%AA%D9%88%DA%A9%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%88%D8%B6%D9%88%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85 ابوالفضل توکلی در زمره مستندسازانی است که به دوبله و هنرمندانش روی خوش نشان داده است. او کسی است که از دوم اردیبهشت ماه 1325 که نخستین فیلم دوبله شده به فارسی در سینماهای ایران اکران شد تاکنون از زاویه ای دیگر (که بنای آن تصویر است) به دوبله نگریسته است. فیلم ساختن درباره کسانی که کار آنها کلنجار رفتن با فیلم است کار آسانی نیست. این عده در زمره کسانی هستند که تا پیش از دهه 70 هجری کمتر کسی حتی با چهره و نام آنها آشنا بود. آنها در پستوهای استودیوها گم بودند و اینروزها نام و تصویر و حتی خود آنها در کمتر مجلس سینمائی است که حاضر نباشد. با اینهمه به شخصه بیاد ندارم کسی در این هفتاد سال درخصوص دوبله و دوبلورها ، فیلم رسمی و استاندارد (به مفهوم واقعی کلمه مستند) ساخته باشد. اینکه توکلی ( با پشتوانه آموزه های حرفه ای مستندسازی) در این برهوت و یک تنه به ثبت زندگینامه گویندگان حرفه ای و با سابقه سینمای ایران همت گماشته است برگ سبزی است تحفه تاریخ سینمای ایران که آیندگان قدر تک تک سری مستندهای وی را در این باب بیشتر خواهند دانست. به هرشکل و با هر روایتی که باشد.

هرچه در نت گشتم تا تحلیلهایی حرفه ای کارهای ارزنده او بیابم چیزی جز مدح و ثنای صرف ندیدم. ستایش هرگز کاستیها را نشان نخواهد داد ضمن آنکه تکرار مکررات را بر داشته های قبلی - بی هیچ تغییری - خواهد افزود. توکلی کسی است که نشان داده است در هر قسمت از آنچه حذر میکند تکرار قالب فیلم قبلی است و سعی او بر ایده ای نو در بیان یک زندگینامه در شکلی جدید است.

درهرشکل در این بخش به تحلیل مستندهائی که این هنرمند درباب نقل حدیث دل گویندگان کهنه سوار ما در عرصه تصویر و مستند ، گامی سترگ برداشته وظیفه کسانی است که با اشراف به دوبله و مستند میتوانند نظرات صائبی را مطرح کنند و صرفا به خبررسانی یا تمجید و مراسم های رونمائی اکتفا نکنند.

وظیفه خود دیدم که قدمی هرچند کوچک در این باب بردارم و مستندهای یاد شده را با جزئیات بیشتری مورد ارزیابی و مداقه قرار دهم. باشد که دوستان دیگر نیز در این سلوک همراه و یاور ما باشند. تقدم و تاخیر ساخت مستندها را رعایت نمیکنم و ابتدائا به سراغ مستندی میروم که در رونمایی آن در فرهنگسرای ابن سینا در 20 اردیبهشت 95 حضور داشتم.

------------------------------------------------------------------------------------------------
آقا جلال و مستر رابرت

[تصویر: 1491032727573.jpg]

نام این مستند ، نامی است که روی آن فکر شده. جلال اسمی سنتی در تاریخ ایران پس از اسلام است و آقا کلمه ای مغولی در مفهوم جنس مذکر که در مفهوم مثبت بکار گرفته میشود. مستر همان مفهوم را در زبان انگلیسی دارد و رابرت هم اسمی سنتی در تاریخ کشورهای انگلیسی زبان چون آمریکا و بریتانیاست. ترکیب آقاجلال در کنار مستر رابرت با واو عطف، نشان از ارتباط یک شخصیت شرقی با شخصیتی غربی دارد. ارتباطی که سابقه اش در تاریخ کشور ما به هزاران سال از وقتی تاریح جهان قطبهایش به ایران و روم ختم میشد میرسد.

آقاجلال را ابتدا اسم آورده اند تا ارتباط این با آن را به ذهن متبادر کنند. درست مثل اینکه بگوئیم آقای جلال مقامی ، رابرت ردفورد را میشناسد و ردفورد شاید اصلا نداند مقامی کیست. ارتباطی که نشان میدهد قصه ما قصه ی جلال مقامی است آنهم جائی که بخشی از زندگش اش با رابرت ردفورد سپری گشته. پدر عشق یک طرفه بسوزد وقتی معشوق نداند شما عاشقش هستید ( چه خوش بی مهربونی هر دو سر بی/ که یک سر مهربونی دردسر بی) اما عشق یک طرفه پردردسر ، صرفا در دنیای آدمها و جنسهای مخالف است که معنی می یابد وگرنه در دنیای هنر ، همه ما عاشق چیزها و کسانی هستیم که حتی آنها از وجود ما هم بی خبرند و چقدر این عشقها زیباست ، بی آنکه یک طرفه یا دوطرفه بودنش اهمیتی داشته باشد.

آقاجلال و مستر رابرت یک اسم هنری فوق العاده برای مستندی است که قرار است هنری باشد. آقاجلال و مستر رابرت قرار است هم جلال (مقامی) را معرفی کند و هم رابرت (ردفورد) را و بعد ، از ارتباط ایندو بگوید. آقاجلال و مستر رابرت اسمی است که قرار است ما را پای مستندی بنشاند که از جلال مقامی چیزهائی ببینیم و بشنویم که هرگز یا کم از او دیده و شنیده ایم. آقاجلال و مستر رابرت قرار است فقط و فقط به آقاجلال و مستررابرت بپردازد و گرنه مقامی در طول سابقه هنری 55 ساله خود بجای اکثر ستارگان تاریخ سینمای جهان و ایران سخن گفته است که اگر قرار است از هر گویشی گفتگو شود باید یک آقاجلال و مستر ایکس ( یا مستطاب ایگرگ ) ساخته شود.

[تصویر: 1490945458561.jpg]

در طراحی پوستر این فیلم ذوقی بکار رفته است که در هیچکدام از مستندهای جناب توکلی تکرار نشد. آنچه در نام هویداست در پوستر عیان است. هم آقاجلال در پوستر دیده میشود هم مستر رابرت. تصویر جلال ، تمام رخ است و تصویر رابرت ، نیمرخ. هردو به یک زاویه یا گوشه خیره اند. جلال جلوست ( بهمان دلیل که گفتیم) و رابرت در پشت سر. آنچه مهم است اینکه : ایندو پشت به پشت هم دارند. پشت در پشت هم داشتن حکایت پشتوانگی ، یکرنگی ، اتکا و تشابه و تساوی است . پشت دادن در اصطلاح در مفهوم تکیه کردن و استناد کردن است و در حوزه حیوانات اگر بکار رود در معنای رام شدن و سواری دادن است.

در این تصویر هردو نفر نه شاد هستند و نه غمگین. نه عصبانی نه آرام. آرامشی در چهره هردو دیده نمیشود و نوعی نگرانی را میتوان حس کرد. نگرانی حس غریبی است که هنرمندان با آن مانوسند. عنوان آقاجلال و مستررابرت در قابی که به کاشیهای کهنه می ماند با خط نستعلیق حک شده است و این هم نماد آن شرقی گری است که آقاجلال در عنوان فیلم یدک میکشد. تکیه بر فرهنگ ایرانی. هم در کاشی یا سرامیک و هم در نستعلیق .

مستر در کنار رابرت است اما آقا بالاتر از جلال. و این هم یعنی آقاتر بودن جلال بر سروری رابرت می چرید. بخش بالایی این پوستر ، عکس است و هرچه پائین تر می آییم به گرافیک و نقاشی و طراحی میرسیم. در دنیای تصویر سازی ، ترکیب عکس و طرح، نشان از حکایتی خاص است . آنچه که عکس است اهمیت دارد و آنچه که بخش گرافیک است در تکمیل زبان عکس است ( در اینجا هم آنچه مهم است چهره و صورت جلال و رابرت است و نه اندام و لباس) . قانون بی نهایت بودن ذرات دکتر حسابی میگوید همه اجسام دنیوی دارای ابعادی بینهایت هستند و امتداد آنها تا بی نهایت میرود اما آنچه که ما از اجسام (بعنوان جسم) می بینیم در واقع اوج چگالی جسم است. در برخی تصاویر دیده اید که امتداد یک طرح گرافیکی یا عکس را با طرحی گرافیکی ناقص امتداد میدهند. در چنین وضعیتی قصه این نیست که تصویرگر حوصله تکمیل یا بهسازی تصویر را نداشته ، اصل ماجرا اینجاست که آنچه مهم است بخشی است که کامل می بینید... و در اینجا چهره جلال و رابرت بر هرچیز دیگری ارجح است. اما آنچه در این تصویر ناگویاست اینکه در دنیای دوبله آنچه ماندگار است صداست و نه تصویر، و آنچه در دنیای بازیگری ماندگار ، تصویر. شاید اگر در همین تصویر، دهان مقامی در مقام فریاد ، باز بود دنیای صدا را هم (که راز واقعی این مستند است) میشد بنوعی به ذهن بیننده متبادر کرد و بر ارزش پوستر افزود.

در این تصویر ، از دو تصویر در زمان حاضر هر دو هنرمند ارائه شده است. هر دو مسن و کهنه کار و در اوج پختگی (البته تصاویر ترکیبی مربوط به خود مستند است) . مقامی از اواخر دهه 60 به بعد ( که کارش در آن دهه به دوبله روزی چهار پنج فیلم میرسید ) عینک به چشم زد اما لزوما عینک را در زندگی عادی هرگز در چشم نداشت. عینک او در موقع دوبله بر چشمها بود و قصه عینک این تصویر شاید حفره خالی نبود آن فریاد و صدا را تا حدی جبران کند.

اما آنچه در پس پرده است و صرفا یک ذهن باز (با اتکا بر داستان خود مستند) میتواند درک کند اینکه تصویری که از جلال مقامی در پوستر می بینیم تصویری با موهای مرتب و آنکادر است و تصویر رابرت ردفورد با وجودی که تصاویر متعددی از او در دست است که موهای زردش را همیشه مرتب دیده ایم ، اینبار در پوستر از او تصویری می بینیم با موهای پریشان. داستان زندگی آرام مقامی (مطابق با آنچه در فیلم می بینیم ) با داستان زندگی ناآرامو در نهایت حودکشی شخصیت ردفورد در فیلم همه چیز از دست رفته در دریا کاملا همخوانی دارد و این اوج هنر تطبیق پوستر با محتوای یک فیلم ( چه داستانی و چه مستند) میتواند قلمداد شود که پس از مرحوم مرتضی ممیز (که از پوستر سازان بزرگ سینمای ایران بود) هرگز در سردر سینماها دیده نشد. با این تفسیر ، امتداد نگاه مقامی و ردفورد به جائی است که در اصطلاح زندگی (گذشته) و مرگ (آینده) میتواند قلمداد شود. به همین خاطر است که که گفتم هنرمند هماره چهره ای نگران دارد. نگران از اینکه آیا یک عمر زحمتش پای درختی بنام هنرش به بار نشسته است و دیگران چه قضاوتی از او و کارهایش دارند و نگران از آینده ای که پیش روی همه ما انسانهاست.

[تصویر: 1491032727421.jpg]

فیلم با این نوشته آغاز میشود: هنر زیور اسنان است و انسان زیور کیهان. این تصویر در ابتدای کارهای توکلی هست و به نوعی ارادت او را به مفهوم این جمله نشان میدهد. خداوند خطاب به پیامبرش گفت : لولاک لما خلقت الافلاک (اگر تو نبودی جهان را خلق نمیکردم) و این یعنی همان زیور. روزی موسی از خدا پرسید با اینهمه قدرت و شوکت چرا ما انسانها را خلق کردی که جز تمرد و گناه نبینی. و خداوند گفت : کُنتُ کَنزا فَاحبَبتُ اَن اُعرَف فخلقت الانسان (گنج مخفی بودم و کسی مرا نمیشناخت. دوست داشتم شناخته شوم پس انسان را خلق کردم). کنت کنزا گفت مخفیا شنو/گوهر خود گم مکن ، اعراض شو (مولوی). اینکه انسان زیور هستی یک واقعیت است. ابر و باد و مه خورشید و فلک در کارند/ تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری (سعدی)
اینکه هنر زیور انسان است از نظر همگان این جمله مورد تایید نیست چراکه متدینین اعتقاد دارند ایمان زیور انسان است، هنرمندان معتقدند هنر زیور است ، سیاستمداران معتقدند سیاست جوهره آدمی است و الی ماشاالله. هرکسی از ظن خود زیور آدمی را در چیزی می بیند اما به شخصه اعتقاد دارم انسان بی هنر (هرکس در هرمقام و جایگاهی که باشد) انسانی بی روح است. زندگی پر و پیمان او درست مانند غذای بسیار زیبا و با ارزشی است که ادویه و نمک ندارد. و طبیعی است هیچ کس از خوردن چنین غذائی لذت نمیبرد مگر خود آن شخص. در نظر دیگران ، انسان بی هنر یا بی علاقه به هنر انسانی خشک (شبیه به جامدات و ربات) است. انسان بی هنر محبوبیتی ماندگار ندارد و محبوبیتش مقطعی و به کمک باسمه های تبلیغاتی و غیرتبلیغاتی است اما هنرمند بی هیچ توقع و تبلیغی محبوب است. تبلیغ او ، هنر اوست. مفهوم زیور اگر این نیست پس چه چیزی است؟ اگر زیور در معنای ارزش و ارزش آفرینی نباشد پس در کدام خصلت آدمی میتوان سراغ آنرا گرفت. بنابراین عبارت هنر زیور انسان است زیباترین تعبیر از مفهوم واژه هنر است.

فیلم با تصاویری از صندلیهای یک سینما در 8 سکانس (که نصف آنها تکراری اما از فاصله دورتر است ) و از زوایای مختلف و با حرکت نرم دوربین شروع میشود. و بلافاصله صدای جلال مقامی به گوش میرسد ... من سعیمو کردم ، و همه قوبل خواهید کرد که سعی کردم ، سعی کردم صادق باشم ، مهربان باشم ، دوست بدارم ، و دوست باشم... (تصویر به آپاراتخانه سینما میرسد) ... تا آخرکار جنگیدم ، نمیدونم این جنگیدن چقدر ارزش داشت ولی میدونم که جنگیدم. همیشه امیدوارم همتون به چیزهای بیشتری برسید ، دلم براتون تنگ میشه ( در این لحظه تصویر به در سینما میرسد و پس از باز شدنش به دنیای تاریک سینما گام برمیداریم و که فیلم همه چیز از دست رفته ساخته ی جی.سی چَندور محصول 2013 آمریکا در آن در حال پخش است و رابرت ردفورد روی عرشه قایقش سوار بر امواج دریا)... متنی که از زبان مقامی بیان میشود متن خوبی نیست. تا آخر کار جنگیدم برای کسی بکار میرود که درگذشته باشد و یا اینکه توان فعالیت نداشته باشد و یا اقلا دیگر میلی به ادامه کاری که پیش از این داشته ندارد. درحالیکه هیچکدام از اینها درخصوص جلال مقامی صدق نمیکند. دلم براتون تنگ میشه هم اصطلاحی است برای کسی که به سفری میرود که بازگشتی در آن نیست و یا اینکه سفرش سفری دور و دراز است، درحالیکه مقامی پیش ماست . حی و حاضر. نه قرار است سفری برود که اگر قرار است سفری باشد برای تک تک ما هست و تقدم و تاخرش را کسی نمیتواند با خداحافظی دیر و زود کند. اگر هم منظور ، وقفه در فعالیت ایشان بخاطر تغییر در کیفیت صدای ایشان است که بازهم درست بنظر نمیرسد چون مقامی با همین صدا هم بخاطر پشتکار و علاقه اش چندین فیلم گویندگی کرده و راه را با جدیت و پشتکار ادامه میدهد. بنابراین این جملات زبان حال خود مقامی است که از ته دلش برآمده باشد بلکه جملاتی است که به او دیکته شده تا واگویه کند... آنچه این گفتگوی تلخ را شیرین میکند صحبت از مهربانی و تلاش اوست که به واقعیت بسیار نزدیک است.

[تصویر: 149103272752.jpg]

مقامی وارد سینما میشود. میگوید رابرت ردفورد. رابرت برمیگردد و به دوربین نگاه میکند. یک تدوین خوب و بهره گیری از لحظه ای مناسب از فیلم. ناگهان اصواتی از اطراف و اکناف سینما بگوش میرسد: آقا جلال ... آقای مقامی ... آقا جلال بفرمائید... باعث افتخارید ... خیلی خوش اومدید ... (صدا ، صدای گویندگان فیلم و همکاران اوست که به نوعی او را دعوت به نشستن روی صندلی سینما میکنند). فیلمهای ردفورد که مقامی در آنها گویندگی یکی پس از دیگری به نمایش در می آید. نه در پرده سینما، بلکه برای مخاطب و به شکل کلیپ... نیش ، بوچ کاسیدی و ساندانس کید ، پابرهنه در پارک ، سه روز کندور .. تصویر مجددا روی پرده سینما و فیلم همه چیز از دست رفته و موهای سفید ردفورد میرود. مقامی رو به دوربین میگوید : این آخرین فیلمیه که من بجای ردفورد حرف میزنم! سوال اینجاست که چرا کارگردان اینقدر روی کلمه ی آخرین تاکید دارد؟ مگر ردفورد فوت شده و فیلم دیگری بازی نخواهد کرد و یا اینکه از میان فیلمهای قبلی او که دوبله نشده یا کس دیگری دوبله کرده، دیگر قرار نیست مقامی بجای او صحبت کند؟! این همه آخر و آخرین واقعا چرا؟ اینهمه یاس و فضای یاس چرا؟! آیا بهتر نبود بجای آن جمله گفته شود " این فیلمو جدیدا دوبله کردیدم" ؟ حتی میشد بجای "میزنم" (که مناسبتی هم با تصویر درحال پخش ندارد چون تصویر در یک استودیوی دوبله و درحال ضبط صدا نیست) گفته شود "حرف زده ام".

مقامی اشاره به تفاوت سنی خود با ردفورد میکند که 5 سال ردفورد از او بزرگتر است. اکثر بازیگرانی که جلال مقامی بجای آنها صحبت کرده از خود او پیرتر بوده اند. از رابرت ردفورد بگیرید تا عمرشریف و وارن بیتی و ژان پل بلموندو و دیگران... جالبترین بخش در اینجا جائی است که مقامی این شعر را میخواند : از صدای گذر آب چنان فهمیدم / تندتر از آب روان ، عمر گران میگذرد و بلافاصله ردفورد (با صدای مقامی) روی پرده به سخن در می آید که : باز که داری دم از مصیبت میزنی؟ ... اگر همین صحنه با همین جمله کات میشد نتیجه به مراتب جالبتر می بود چراکه گفتار ردفورد میتوانست (درست یا غلط) خطاب به مقامی قلمداد شود اما صحنه فیلم ادامه می یابد و مخاطب رد فورد در فیلم (که چنگیز جلیلوند آنرا گویندگی میکند) میگوید: من که دیگه واسه اینجور کارا پیر شدم و اگه ادامه بدم یه خورده آبروئی که دارم هم می ریزه! ... واقعا چه نیازی به پخش گفتار جلیلوند (با آن بار معنایی نچندان دلچبسش در این صحنه ) می بود ؟ ... و بعد دوباره همان واژه آخر و آخرین... مقامی میگوید : رابرت جان دیگه من و تو عمرمون رو کردیم و این آخری ها دیگران نباید انتظاری از من و شما داشته باشن! واقعا چرا اینقدر یاس در فیلمی که قرار است صرفا زندگینامه شخصی یک هنرمند و بیوگرافی آثارش باشد تبدیل به مرثیه سرائی برای خود میگردد؟

صحنه کمک خواهی ردفورد با بی سیم (در فیلم) به نتیجه نمیرسد و او با ناامید روی قایقش دراز می کشد. صحنه به مقامی دراز کشیده در بیمارستان و معاینه دکتر از سر وی مونتاژ میگردد. اینبار برخلاف پوستر فیلم ردفورد رو به دوربین است و سر مقامی در حالت نیمرخ و بعد مقامی از سکته مغزی اش و تغییر در صدایش با رابرت درددل میکند. نوعی همذات پنداری با تنهائی رابرت در وسط دریا با این واقعیت که همه ما در زندگی مصایبی داشته و داریم. نحوه بیان حقیقت تلخ تغییر صدای مقامی که زمانی صاف ترین ، زلال ترین و اتوکشیده ترین صداها را در بین گویندگان داشت آنهم در یک فیلم مستند و با چنین ترفندی، یک ایده خلاقانه است که نشان میدهد توکلی علاوه بر اینکه مستندساز خوبی است یک قصه گوی خوبی در سینمای داستانی هم میتواند باشد. بازسازی صحنه معاینه دکتر ( که نتیجه آزمایشات او را در سال 1394/06/11در سن 74 سالگی) با همان دکتر و همان فضا به نمایش درمی آورد از کارهای خوب و ارزنده این مستند میتواند محسوب گردد. اما جلال مقامی با یک جمله این بازسازی را لو میدهد! وقتی دکتر به او میگوید: نتیجه آزمایشات شما در کلیه و کبد و غیره خوب است مقامی میگوید : سبک زندگیمو عوض کردم آخه! سبک زندگی مقامی بعد از سکته عوض شده است و نه قبل از آن. پخش این جمله (حتی اگر مربوط به تغییر مکان منزل مقامی از تهران به مهرشهرکرج یا هرتغییر دیگری حتی پیش از سکته هم باشد) در فیلم به هیچ عنوان زیبنده نیست چراکه بابت تک تک جملاتی که میتواند در یک فیلم مهم قلمداد شود باید قصه سازی گردد تا بیننده با آن تغییراتی که مقامی بیان میکند مطابقت کند درحالیکه از در مرحله قبل سکته ، از تغییرات زندگی مقامی صحبتی بمیان نیامده است. در ادامه این صحنه درحالیکه صحنه غذا خوردن ردفورد روی قایق در روی پرده سینما پخش میشود ، مقامی رو به او میگوید: دکتر من به من پیشنهاد کرده برم گفتار درمانی... یک فضاسازی فوق العاده و متناسب. غذا خوردن برای ادامه زندگی روی قایق آنهم وسط دریای تنهائی برای ادامه حیات برای ردفورد و از اینسو بحث گفتار درمانی برای ادامه دادن به دوبله در دریای تنهایی برای ادامه حیات گویندگی برای مقامی.

[تصویر: 1491032727715.jpg]

صحنه فوق العاده بعدی مربوط به بیمارستان است. جائی که رابین ویلیامز (یکی از بازیگران مشهور سینما که مقامی - چون ردفورد - بجای او در فیلمها صحبت کرده است) در نقش یک دکتر در راهرو یک بیمارستان درحال قدم زدن و ملاحظه افرادی است که در گوشه و کنار ایستاده اند. این صحنه در ادامه به صحنه ای که مقامی روی صندلی انتظار بیمارستان نشسته گره زده میشود و نگاه مقامی (با یک تدوین خوب) به نگاه ویلیامز گره میخورد. اینبار همذات پنداری ویلیامز با مقامی. تدوین این بخش کاری است که روی آن فکر شده و به دقت هم انجام پذیرفته چنانکه وقتی ویلیامز در راهرو به چپ مینگرد ، قسمت چپ راهروی بیمارستان ایرانی با نگاه او منطبق میشود و وقتی به راست نگاه میکند ، سمت راست راهرو را در فیلم می بینیم. سعی شده است آنچه در پشت سر ویلیامز در بیمارستان غربی وجود دارد با آنچه جلو دوربین از نگاه او در بیمارستانی در ایران به تصویر کشیده میشود همخوانی داشته باشد ... در ادامه ، مقامی به خودکشی رابین ویلیامر اشاره میکند و بازهم همان فضای یاس ( که اصلا نیازی به ذکر چنین مقولاتی نبود ) . و بعد این مقامی است که بجای رابین ویلیامز در راهرو بیمارستان قدم میزند و با بیماران همذات پنداری میکند. تایید همان جمله ابتدائی فیلم که : سعی کردم مهربان باشم و ...سعی کردم دوست بدارم.

[تصویر: 1491032727786.jpg]

ادامه صحنه ها بازهم فضای تیره و تار زندگی... قدم زدم مقامی در پارکی برفی ، زیر درختان بعضا خشک ، همراه با تصاویر تیره تعدادی فیلم ( مانند دکتر ژیواگو) که عمدتا آنها را سیاه و سفید کرده و صحنه های دهشت و فرار را برگزیده اند که در نهایت با یک موسیقی تنش زا تصاویر پارک را هم به سیاه و سفیدی میبرد ، در نهایت به نگاه مقامی به نور در و پنجره ای که نشان امید باشد مونتاژ میشود و گرمای لیوان چای که میتواند در این فضای سرد و ناامیدی او را گرم کند. و بعد دوباره مقامی به روایت زندگی خودش برمیگردد. از تولد ، از ازدواج از کار و از هنر میگوید. این خط سیر روائی به هیچ عنوان زیبنده نیست که ابتدا همه چیز را در یک سوم ابتدائی فیلم رو به تمام شدن و اضمحلال ببریم و بعد مجددا به زندگی و امید برگردیم.

[تصویر: 1491032727897.jpg]

تنهایی مقامی با چنان وضعیتی قابل درک است اما آنچه آیندگان در مورد یک هنرمند قضاوت خواهند کرد تنهائی یا زندگی شخصی او نیست. اقلا به اندازه ای که در این فیلم به آن تاکید شده نمیتواند قابل اهمیت باشد. آنچه از یک هنرمند در تارک جهان باقی میماند هنر اوست. توکلی نه تنها در این مستند بلکه در هیچ کدام از مستندهایش روی هنرنمائی گویندگان و کارهای ماندگار آنها روی فیلمها ، صحبتی به میان نمیکشد. تاکید او روی زندیگ عادی آنهاست تا هنر آنها . اینکه مقامی حتی بجای پیرزن هم در فیلمهایی مثل ننه زی صحبت کرده و یا اینکه در دستفروش موقع صحبت کردن یک ایده جدید خلق کرده چنانکه موقع دادن نفس به داخل صحبت کرده تا صدائی مخوف تولید کند ، اینکه با گویندگی با تیپهای تیپ ساران قهاری مثل حسین سرشار (بجای آلبرتو سوردی) یا بجای منوچهر اسماعیلی ( بجای تری توماس) صحبت کرده و تیپ سازیهای آنها را به چالش کشیده ، اینکه حتی او در دهه 30 آنونس فیلم هم گفته ، اینکه در جشنواره کودک و سالها در دوبله همزمان حضور داشته و یکی از بانیان این روش از دوبله در کشور است ، اینکه چه خاطراتی از دیگران دارد ، اینکه دیگران چه خاطره خاص فنی از او دارند ، اینکه در 70 درصد تمام فیلمهای ایرانی دهه 60 صدا و نام او چه بعنوان مدیر دوبلاژ و چه گوینده ثبت و ضبط است ، اینکه او هرگز بجای تیپ های ثابت دیگران حرف نزد اما دیگر گویندگان به حریم او تجاوز کردند و بجای بازیگرانی که با صدای مقامی مشهور بودند صحبت کردند و چرا اینکار را کردند و ... آنچه کارهای توکلی آنچه 90 درصد فیلم را تشکیل میدهد نشان دادن حال و اوضاع فعلی گوینده ، در خانه ، در خیابان ، در باغ ، در جستجوی یک سینما و در میزانسن ها و لوکیشن های مشابه است. بدون اینکه از او در مورد گویش خاصش در فیلمی خاصتر صحبتی به میان آید. از آنچه صحبت میشود حکایاتی است که همه میدانند و با خبرند. صحبت از هنر گوینده را در تک ثانیه های مستندش به تصویر می کشد درحالیکه قدم زدن در خیابان و چاق سلامتی با دیگران ده ها دقیقه از فیلم را تشکیل میدهند. فراموش نکنیم که هدف ما از ساخت یک مستند تحلیلی در مورد هنرمند (و بطور خاص یک گوینده) بیان هنر اوست ، نه بیان حال و روز اینروزهای او.

البته در ادامه ه، توکلی جبران میکند و در پس همان قدم زدنها در خیابان لاله زار ، اعماق ذهن مقامی را می کاود تا از نخستین ها بگوید که یکی از بخشهای بسیار خوب این مستند میتواند قلمداد شود. او از فریدالاطرش و سامیه جمال و اسماعیل یاسین (بازیگران مصری) و گویندگی خودش و مرحوم مهین کسمائی و عبدالله محمدی در استودیوی کاروان فیلم در 18 سالگی خود صحبت بمیان می آورد که تازگی دارد. پخش تصاویر زیرخاکی فیلمهاید مصری آن دوران در لابلای صحبتهای مقامی از دیگر نقاط قوت فیلم در این سکانس هاست. تناسب کلام با تصاویری که پخش میشود اساس یک مستند است که در اینجا توکلی بخوبی از عهده آن برمی آید. پخش کلیپ هایی از بازی مقامی در فیلمهای مختلف در پیش و پس از انقلاب که توسط دوستان و همکاران همین سایت در اختیار جناب توکلی قرار گرفت نیز از امتیازات و تازگیهای مستند ایشان است. بدون شک داشتن یک آرشیو قوی در ساخت یک مستند روائی آنهم وقتی از فیلمها و نامهای زیادی صحبت بمیان می آید دست او را در ساخت مستندی جذابتر باز میگذارد. فیلمخانه ملی ایران و آرشیو صدا و سیما از مهمترین آرشیوهای فیلم در کشور هستند که متاسفانه درب هردوی آنها روی علاقمندان و فیلم ساران بسته است و تکیه بر آرشیو افراد علاقمند و هنردوست درهرصورت با حکایت لنگه کفش در بیابان ، غنیمتی است برای کارگردان سخت گوشی چون توکلی.

[تصویر: 1491032727968.jpg]

قرار بود با نامی چون آقاجلال و مستر رابرت ما به دیدن فیلمی برویم که قصه های ناگفته ای از مقامی را به تصویر کشد. از رابرت ردفورد هم در این فیلم بیوگرافی خاصی نمی بینیم. حتی به این موضوع اشاره نمیشود که کسانی چون سعید مظفری ( در این ملک متروک) ، خسرو خسروشاهی ( در سرقت الماس - دوبله دوم) ، چنگیز جلیلوند ( در گتسبی بزرگ ، جاسوس بازی و والدو پیرو بزرگ) و منوجهر زمانی ( در سرقت الماس - دوبله اول) و دیگران هم بجای رابرت ردفورد صحبت کرده اند. اینکه چه تفاوتی گویش مقامی با دیگرانی دارد که آنها هم بجای ردفورد صحبت کرده اند اما صدای مقامی روی این بازیگر نشسته را در کجای این فیلم میتوان دید؟ اینکه من زیاد بجای این آقا صحبت کرده ام دلیل قاطع و قانع کننده ای برای تثبیت نام مقامی با نام ردفورد نیست. صدای مقامی فیت شخصیت ردفورد است. درست مثل صدای جلیلوند برای مارلون براندو. انصاف کار این بود که به بجای نشان دادن باغ و راغ ، در این خصوص و از کارشناسان زبده این فن (چون عباس مطمئن زاده) کمک گرفته شود تا بیان کنند چرا صدای مقامی با شخصیت و تصویر و بازی ردفورد تناسب دارد ... اشاره میشود که ردفورد هیچ جایزه یا اسکاری را بخانه نبرده ، درحالیکه در سال 1996 دولت آمریکا به وی مدال ملی هنر اهدا کرد. اینکه در 20 سالگی مادرش را از دست داد ، اینکه همسرش نقاش است ، اینکه یک پسر و دو دختر دارد، اینکه پسرش فیلمنامه نویس است و دختر بزرگش ستاره سینما و ... وقتی در نام یک فیلم اسم دو شخصیت را ذکر میکنیم باید هردوی آنها را معرفی کنیم و بعد از ارتباط ایندو بگوئیم. معرفی آقا جلال بشکلی کامل صورت نمیگیرد و از مستر رابرت و زندگی شخصی و هنری اش نیز کوچکترین بحثی بمیان نمی آید ، حتی از نام فیلمهائی که مقامی جای ردفورد صحبت کرده نیز اسمی به میان نمی آید و صرفا بریده های بی نامی از فیلمهای ردفورد در لابلای مستند به نمایش گذاشته میشود.

در لحظاتی از فیلم توکلی به سراغ همکاران مقامی در استودیو دوبله سیما میرود. آقایان پرویز ربیعی ، بهرام زند و همت مومیوند حاضر به مصاحبه میشوند اما از مصاحبه سایرین حاضر در استودیو خبری نیست. آیا اینان به احترام این استخوان ترکانده وادی هنر و همکار خود نمیتوانستند حتی اجازه دهند صدای آنها در تکریم از مقامی (همزمان با پخش تصاویری دیگر) ثبت و ضبط شود. داریوش کاردان زمانی گفت من به این علت از دنیای دوبله کناره گرفتم که همه جا اگر همکاری پیشرفت کند همکارانش از او تمجید میکنند اما در عالم دوبله هرچقدر انسان پیش رود مورد حسادت آشکار و نهان همکارانش قرار میگیرد و شاید مصداق سخن او را حتی در چنین لحظاتی از این مستند نیز شاهدیم. آنچه مسلم است اینکه توکلی نباید صرفا به افراد حاضر در آن استودیو اکتفا میکرد و بطور جداگانه باید سراغ کارکشتگان دیگر دوبله و نظرات آنها درخصوص مقامی هم میرفت که ظاهرا بعلت تعجیل در آماده سازی این فیلم از یکسو و ناز و کرشمه ها و پاسخهای منفی دیگران از سوی دیگر از اینکار صرف نظر کرده است. به شخصه حتی در رونمائی این مستند نیز از گویندگان حرفه ای و قدیمی هم سطح مقامی کسی جز منوچهر والی زاده کس دیگر را ندیدم (البته کسانی چون مومیوند ، رضوی ، قطعه ای ، و انبوهی از گویندگان نسل جدید حضور داشتند) اما روی سخنم به گویندگان قدیمی است که نه تنها از حضور در چنین مراسمی بلکه حتی در مراسم خاک سپاری همکاران دوبله خود که نفس به نفش سالها در کنار آنها بوده اند نیز کوتاهی میکنند و غافلند که خود آنها هم بخشی از این قافله عمرند که از هردست دهند از همان دست خواهند ستاند. بخشهای مربوط به مرور خاطرات ابوالفضل بهرام زند و خود مقامی در دوبله سریال لبه تاریکی و بیماری دختر مقامی بسیار خوب و در جای مناسبی از مستند تدوین گردیده است. الصاق بخشی از فیلم تغییر چهره جائی که نیکلاس کیج با گریه خاطره عوض شدن چهره اش را برای همسرش با صدای مقامی نقل میکند اگر بدنبال خاطره بیماری دختر مقامی (چند دقیقه پیشتر از موقعیت فعلی) تدوین میشد استفاده به و نتیجه بهتری میشد از آن بعمل آورد.

در این مستند متاسفانه خانم رفعت هاشم پور بشکل اختصاصی حضور ندارند. از زمان اعتصاب اوایل دهه 80 گویندگان و ساختار شکنی رفعت در کنار نصرالله مدقالچی و چنگیز جلیلوند که در نهایت انجمن گویندگان حکم به اخراج این عده را داد رفعت به نوعی دچار سرخوردگی از بی مهری انجمن و همکارانش شد. حتی پس از بخشیدن شدن و بازگشت نفرات طرد شده ، او هرگز به انجمن و دوبله بازنگشت و گوشه عزلت گزید. این عزلت آنچنان در اعماق جان و روح این بهترین گوینده زن تاریخ دوبلاژ ایران ریشه دواند که حتی دعوت میرباقری برای حضورش در سریال مختارنامه را هم رد کرد . هر گونه مصاحبه با جراید و رسانه ها را نیز پشت گوش انداخت. در این مستند درحالیکه بهتر از هرکس دیگری ، رفعت هاشم پور میتوانست در خصوص دوبله و کارهای همسرش مقامی داد سخن دهد ، متاسفانه این مستند نیز از حضور او بی بهره است و میدانم که اصرارهای توکلی هم در این باب ره بجائی نبرده است. اما توکلی برای برای ادای احترامو دین خود به شخصیت این بانوی بسیار توانمند ، بخشهائی از صحبتهای وی را در برنامه صداهای ماندگار به مستند خود اضافه کرده و از برباد رفته و حضور مقامی و هاشم پور دوشادوش هم در این فیلم صحبت بمیان می کشد. تصاویری که از برباد رفته پخش میشو.د مربوط به دوبله دوم این فیلم است که مقامی در آن حضور ندارد و چقدر زیبنده تر می بود که از دوبله اول جائی که اشلی با اسکارلت ( مقامی با رفعت) صحبت میکنند بخشهائی پخش گردد که البته نسخه دوبله اول این فیلم صرفا در فیلمخانه ملی ایران نگهداری میشود و دسترسی به آن با مرارت و سختی توامان خواهد بود و در دوبله دوم طهماسب بجای شخصیت اشلی صحبت کرده است.

[تصویر: 1491037607631.jpg]

صحنه پایانی این مستند اوج کار توکلی است که مثل یک فیلم سینمائی داستانی روی آن فکر و کار شده است. اما پیش از آن توکلی کل صحنه هایی ابتدا و وسط فیلم خود را که با القای یاس و ناامیدی همراه کرده بود درست پیش از صحنه نهائی اصلاح میکند و از زبان مقامی خطاب به ردفورد میشنویم که : هنوز تو زنده ای و من هم زنده ام. تو بازی کن و من هم بجات حرف میزنم. بالاخره انسان با امید زنده است...
در صحنه پایانی مستند، شاهد بخشهائی از فیلم همه چیز از دست رفته هستیم. جائی که قایق مستر رابرت آتش میگیرد و خودش به دریا می افتد... آقا جلال که در حال ترک کردن سالن سینماست برمیگردد و صحنه به آب افتادن رابرت را می بیند. بسوی پرده سینما میرود و با فریاد، رابرت را صدا میکند. از او میخواهد از آب بیرون بیاید و زنده بماند و او را برای اینکار تشویق میکند... رابرت ردفورد شنا میکند و با دستان مقامی از آب خارج شده و از مرگ نجات می یابد (شکسته شدن مرز واقعیت و مجاز ، حال و گذشته ، و غرب و شرق و بهترین شکل همذات پنداری انسان با خویشتن خویش)... بهترین سکانس این فیلم همینجاست و توکلی با این صحنه روی تمام ضعفهای عمدی یا سهوی خود در طول فیلم درخصوص "آخر و آخرین"های متمادی مقامی که گوئی به تکیه کلام وی در این مستند تبدیل شده بود خط بطلان می کشد و مستندش را به بهترین شکل ممکن به انجام میرساند.

[تصویر: 149103760772.jpg]

در میان مستندهای توکلی در حوزه گویندگان و از میان روزگار بهروز (زندگینامه بهروز رضوی) ، زاده مهر (زندگینامه ایرج رضائی) ، دوران افشاریه (زندگینامه غلامعلی افشاریه) و آقا جلال و مستر رابرت (زندگینامه جلال مقامی) ، این مستند از همه آنها یک سرو گردن بالاتر است . در نظر من هرچه توکلی جلوتر میرود از ساخت و پرداخت ایده هائی چون ذهنیات او در مستند آقاجلال دور میشود و به یک نوع روزمرگی و روایت ساده یک زندگی اکتفا میکند. شاید تعجیل او در ساخت سری مسلس وار این مستندها و رفتن به سراغ نفر بعد ، دست او را از فکر کردن و خلق لحظات باشکوه در مستندهایش تهی کرده است و شاید اینروزها تعداد برای او از کیفیت مهمتر است. امید که در مستندهای بعدی شاهد نبوغهای وی که بخشی از آنها در مستند آقاجلال و مستر رابرت متجلی شد باشیم...

منصور ط. ( فروردین 96)

]]> ابوالفضل توکلی در زمره مستندسازانی است که به دوبله و هنرمندانش روی خوش نشان داده است. او کسی است که از دوم اردیبهشت ماه 1325 که نخستین فیلم دوبله شده به فارسی در سینماهای ایران اکران شد تاکنون از زاویه ای دیگر (که بنای آن تصویر است) به دوبله نگریسته است. فیلم ساختن درباره کسانی که کار آنها کلنجار رفتن با فیلم است کار آسانی نیست. این عده در زمره کسانی هستند که تا پیش از دهه 70 هجری کمتر کسی حتی با چهره و نام آنها آشنا بود. آنها در پستوهای استودیوها گم بودند و اینروزها نام و تصویر و حتی خود آنها در کمتر مجلس سینمائی است که حاضر نباشد. با اینهمه به شخصه بیاد ندارم کسی در این هفتاد سال درخصوص دوبله و دوبلورها ، فیلم رسمی و استاندارد (به مفهوم واقعی کلمه مستند) ساخته باشد. اینکه توکلی ( با پشتوانه آموزه های حرفه ای مستندسازی) در این برهوت و یک تنه به ثبت زندگینامه گویندگان حرفه ای و با سابقه سینمای ایران همت گماشته است برگ سبزی است تحفه تاریخ سینمای ایران که آیندگان قدر تک تک سری مستندهای وی را در این باب بیشتر خواهند دانست. به هرشکل و با هر روایتی که باشد.

هرچه در نت گشتم تا تحلیلهایی حرفه ای کارهای ارزنده او بیابم چیزی جز مدح و ثنای صرف ندیدم. ستایش هرگز کاستیها را نشان نخواهد داد ضمن آنکه تکرار مکررات را بر داشته های قبلی - بی هیچ تغییری - خواهد افزود. توکلی کسی است که نشان داده است در هر قسمت از آنچه حذر میکند تکرار قالب فیلم قبلی است و سعی او بر ایده ای نو در بیان یک زندگینامه در شکلی جدید است.

درهرشکل در این بخش به تحلیل مستندهائی که این هنرمند درباب نقل حدیث دل گویندگان کهنه سوار ما در عرصه تصویر و مستند ، گامی سترگ برداشته وظیفه کسانی است که با اشراف به دوبله و مستند میتوانند نظرات صائبی را مطرح کنند و صرفا به خبررسانی یا تمجید و مراسم های رونمائی اکتفا نکنند.

وظیفه خود دیدم که قدمی هرچند کوچک در این باب بردارم و مستندهای یاد شده را با جزئیات بیشتری مورد ارزیابی و مداقه قرار دهم. باشد که دوستان دیگر نیز در این سلوک همراه و یاور ما باشند. تقدم و تاخیر ساخت مستندها را رعایت نمیکنم و ابتدائا به سراغ مستندی میروم که در رونمایی آن در فرهنگسرای ابن سینا در 20 اردیبهشت 95 حضور داشتم.

------------------------------------------------------------------------------------------------
آقا جلال و مستر رابرت

[تصویر: 1491032727573.jpg]

در میان مستندهای توکلی در حوزه گویندگان و از میان روزگار بهروز (زندگینامه بهروز رضوی) ، زاده مهر (زندگینامه ایرج رضائی) ، دوران افشاریه (زندگینامه غلامعلی افشاریه) و آقا جلال و مستر رابرت (زندگینامه جلال مقامی) ، این مستند از همه آنها یک سرو گردن بالاتر است . در نظر من هرچه توکلی جلوتر میرود از ساخت و پرداخت ایده هائی چون ذهنیات او در مستند آقاجلال دور میشود و به یک نوع روزمرگی و روایت ساده یک زندگی اکتفا میکند. شاید تعجیل او در ساخت سری مسلس وار این مستندها و رفتن به سراغ نفر بعد ، دست او را از فکر کردن و خلق لحظات باشکوه در مستندهایش تهی کرده است و شاید اینروزها تعداد برای او از کیفیت مهمتر است. امید که در مستندهای بعدی شاهد نبوغهای وی که بخشی از آنها در مستند آقاجلال و مستر رابرت متجلی شد باشیم...

منصور ط. ( فروردین 96)

]]> <![CDATA[دسته بندی انواع صدای گویندگان]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86 Mon, 09 Jan 2017 03:45:22 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86 اما یادم نمی آید که جایی خوانده باشم این تعاریف دسته بندی شده و کارشناسانه باشد.

برای مثال به صدای خسرو شاهی توصیفاتی چون : جادویی ، شیک ، اشرافی ، افسانه ای و ...
القاب میشود .

اما غیر از بم بودن و زیر بودن یقینا واژگان و طبقه بندیهایی هست که به نظرم نیاز به دسته بندی کردن و توجه حرفه ای دارد .

به همین جهت اینجا برای اولین بار یک نظر سنجی ارائه میدهم تا در صورت تمایل دوستان و کاربران انجمن آن را تکمیل و پر بار نماییم.

در این نظر سنجی سعی میکنیم انواع صدا را به چند دستهء : صداهای جوان ، صداهای میانسال ، پیر ، کودکانه و در دسته های تیپیکال و معمولی و غیره تقسیم بندی نماییم .

برای تکمیل شدن پس از ارائهء انواع صدا از نظر عمومی استارت نظر سنجی زده میشود و سپس در هر دسته نام گویندگانی که صدایشان در آن قالب شنیده شده توسط کاربران اضافه میشود.
در صورت حمایت و موافقت شما نظر سنجی شروع میشود.

اگر پیشنهادی دارید لطفا همینجا مطرح کنید .]]> اما یادم نمی آید که جایی خوانده باشم این تعاریف دسته بندی شده و کارشناسانه باشد.

برای مثال به صدای خسرو شاهی توصیفاتی چون : جادویی ، شیک ، اشرافی ، افسانه ای و ...
القاب میشود .

اما غیر از بم بودن و زیر بودن یقینا واژگان و طبقه بندیهایی هست که به نظرم نیاز به دسته بندی کردن و توجه حرفه ای دارد .

به همین جهت اینجا برای اولین بار یک نظر سنجی ارائه میدهم تا در صورت تمایل دوستان و کاربران انجمن آن را تکمیل و پر بار نماییم.

در این نظر سنجی سعی میکنیم انواع صدا را به چند دستهء : صداهای جوان ، صداهای میانسال ، پیر ، کودکانه و در دسته های تیپیکال و معمولی و غیره تقسیم بندی نماییم .

برای تکمیل شدن پس از ارائهء انواع صدا از نظر عمومی استارت نظر سنجی زده میشود و سپس در هر دسته نام گویندگانی که صدایشان در آن قالب شنیده شده توسط کاربران اضافه میشود.
در صورت حمایت و موافقت شما نظر سنجی شروع میشود.

اگر پیشنهادی دارید لطفا همینجا مطرح کنید .]]> <![CDATA[با منوچهر والی زاده در سینما کلاسیک]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86%D9%88%DA%86%D9%87%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C%DA%A9 Fri, 30 Dec 2016 23:29:02 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86%D9%88%DA%86%D9%87%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C%DA%A9 [تصویر: 1483133277151.jpg]

با منوچهر والی زاده در سایت سینما کلاسیک
در آستانه سالگرد مصاحبه شش ساعته سایت سینما کلاسیک با جناب منوچهر والی زاده ، گوینده خوش مشرب دوبلاژ ایران که لطف و عنایت ویژه ای به سایت ما و اعضایش دارند بر آن شدم تا مانند جناب مقامی و ایرج رضایی برای ایشان تاپیک اختصاصی و ویژه ای ایجاد نمائیم تا از این پس اخبار و اطلاعاتی را که از ایشان دریافت می کنیم را برای جلوگیری از پراکندگی آنها در این تاپیک تجمیع نمائیم.

میهمانان سایت می توانند برای دسترسی به کاملترین بیوگرافی جناب منوچهر والی زاده در فضای مجازی اینجا کلیک کنند. کارنامه پر افتخار ایشان در عرصه دوبله در بخش معرفی کامل گوینندگان در همین سایت منعکس گردیده است.

همچنین در تاریخ پانزدهم دیماه سال 1394 جناب منوچهر والی زاده بیش از 6 ساعت میهمان سایت بودند که حاصل آن یک مصاحبه مفصل با ایشان می باشد که میهمانان سایت می توانند آنرا در بخش مصاحبه های اختصاصی سایت سینما کلاسیک در اینجا مطالعه نمایند. خود جناب والی زاده اذعان دارند که آنروز یکی از بهترین روزهای ایشان بود و در ملاقات هایی که بعد از دیدار و آشنایی نزدیک با ایشان داشتیم همواره از آنروز به نیکی یاد می کنند.

منوچهر والی زاده از معدود گویندگان قدیمی دوبلاژ ایران است که بر خلاف سال تولدشان در شناسنامه، همچنان در این عرصه از سایر همکارانشان بسیار فعالترند و همچنان مشغول گویندگی هستند و وقت آزادشان بسیار محدود است. صدای ایشان را بصورت زنده می توانید طبق رویه ایکه از سالها قبل پیش گرفته اند سه شنبه هر هفته صبح ها از رادیو پیام بشنوید.

پی نویس:
این رویه بزودی برای سایر گویندگان بزرگ نیز در نظر گرفته می شود. سعی می شود تا بیشتر خبرها و اطلاعات بصورت اختصاصی باشد، خبرهائیکه معمولا در سایر سایتها و رسانه ها منعکس نمی گردد . البته اخبار و مصاحبه آنان با سایر رسانه ها نیز می تواند در این تاپیکها منعکس گردد. اخیرا یکی دیگر از بزرگان و پیشکسوتان دوبلاژ ایران که اطلاعات و مستندات تاریخی و ارزشمند بسیاری از گذشته دوبلاژ ایران در اختیار دارند نیز برای پاسخ به سوالات و ابهامات دوبله اعلام تمایل به همکاری با سینما کلاسیک نموده اند.

البته بنده تصمیم به راه اندازی این تاپیکها را فعلا نداشتم و تصمیم داشتم اخبار و اطلاعات گویندگان را در پورتالی که در دست تهیه است منعکس نمایم. اما با توجه به طولانی شدن روند کدنویسی پورتال اختصاصی و مشغله های شخصی تصمیم به ایجاد این تاپیک و تاپیکهای مشابه را گرفتم تا چنانچه اخباری از گویندگان بزرگ بدست بنده رسید آنرا با اعضا به اشتراک بگذارم. زیرا برخی از خبرها فقط در زمان خودش جذابیت دارد (هر چند در صورت راه اندازی پورتال رونوشتی از اخبار مندرج در پورتال در فاروم نیز ارسال میگردد). البته چون برخی از این اطلاعات را شخصا معتقدم بواسطه ایجاد این سایت بوده است که بدستم می رسد بنابراین حتی اگر در آینده فعالیتی نداشته باشیم برخی از خبرهای مهم که برای علاقمندان به دوبله جذاب باشد را بنده بصورت ایمیل در قالب خبرنامه برای بعضی از اعضای سایت که در راه اندازی سایت سهم داشتند و عاشقانه به پای همه چیز ایستادند ارسال خواهم نمود.(*)

در پایان نیز باید عرض کنم اینگونه تاپیکها بیشتر در خصوص گویندگی استارت میخورد که به آنها دسترسی داریم. بنابراین اعضا و میهمانان سایت هرگونه سوال و یا ابهامی از گوینده مورد نظر داشته باشند می توانند آنرا در تاپیکهای اختصاصی آنها مطرح نمایند . در صورتیکه سایر اعضا پاسخ آنرا ندانند قطعا آنرا با گوینده مورد نظر جهت رفع ابهام مطرح می نمائیم.
در همین راستا بزودی تاپیک دیگری استارت می خورد که نه تنها اعضای سایت خودمان را ، بلکه تمام مشتاقان و علاقمندان به دوبله را غافلگیر خواهد نمود.

(*) چون تاپیکهای با گویندگان در سینما کلاسیک از تاپیکهای اختصاصی این سایت است ممکن است از این پس برخی از بخشهای این تاپیکها بصورت عمومی قابل رویت نباشد و صرفا برای برخی از اعضای خاص در دسترس قرار بگیرد.(البته قطعا این مطالب، مطالبی هستند که جنبه عمومی ندارد و صرفا برای بعضی از افراد جذابیت دارد) لذا اگر بعضی از اعضا بعد از ورود با نام کاربری خود و دسترسی به صد در صد پستها بصورت میهمان از این بخشها بازدید نمایند قطعا متوجه تناقض هایی در متن و تعداد پستها خواهند گردید. بنابراین این تناقض ها اشکال فنی نیستند. بلکه بخاطر دسترسیهای متفاوت می باشد. لذا برای اطلاع برخی از اعضا این نکته ضروریست که بدانند ممکن است مطلبی را که در حال مطالعه آن هستند بخشهائی از آن برای سایر اعضا و میهمانان قابل رویت نباشد.

]]> [تصویر: 1483133277151.jpg]

با ایرج رضایی در سینما کلاسیک

در تاریخ دوبله ایران نامهایی هستند که هرگز فراموش نمی شوند. اگر چه بسیاری ایرج رضایی را معاون کلانترش و ارتش سری اش می شناسند اما فراموش نکنیم که این استاد عزیز نقشهای ماندگار دیگری نیز دارد که در تاریخ دوبلاژ ایران برای همیشه ماندگار خواهد ماند. در کنار نقش آفرینیهایش باید گفت که ایرج رضایی یک مدیر دوبلاژ نفوذ ناپذیری بود. او در فیلمهایی که مدیریت دوبلاژش را بعهده می گرفت با کسی تعارف نداشت. نمونه بارزش را در تاپیک خاطرات گویندگان درباره فیلم مرز و ماجرای گویندگی بجای سعید راد را برای دوستان نقل کردیم.

بعد از ساخت مستند پرتره آقا جلال و مستر رابرت و کنسل شدن ساخت پرتره جناب والی زاده سایت سینما کلاسیک به آقای توکلی پیشنهاد ساخت مستند پرتره ایرج رضایی را می دهد( این موضوع را قبلا در تاپیک آقا جلال و مستر رابرت به اطلاع دوستان رسانده بودیم). دیروز مطلع شدیم که پروژه ساخت این مستند مورد موافقت ریاست شبکه مستند صدا و سیما و شخص ایرج رضایی قرار گرفته است. اینکه چرا در بین خیل گویندگان پیشکسوت ایرج رضایی پیشنهاد شده است دلایل متعددی دارد که مفصلا در پیام خصوصی برای اعضای سایت خواهیم گفت.

با توجه به قطعیت یافتن این پروژه بر این شدیم که این تاپیک را در اینجا ایجاد نمائیم تا دوستان آنچه را که درباره ایرج رضایی و نقش گوئیهای شاخص او می دانند را برای کمک به روند ساخت این مستند در اینجا با سایر اعضا به اشتراک بگذارند. همانطور که قبلا هم عرض شد سایت سینما کلاسیک بدون هیچ چشمداشتی از هر کوششی برای معرفی گویندگان به مردم مضایقه نخواهد کرد. در اینمورد به خصوص هم قبل از قطعیت یافتن این پروژه به جناب ابوالفضل توکلی قول همکاری دادیم. لذا از دوستان عزیز و بویژه اعضای کارگروه دوبله سایت تقاضا دارم تا این تاپیک را برای استفاده در مستند پربار و کامل نمایند.

قطعا بعد از این با برقراری ارتباط با این گوینده بزرگ کلیه خبرهای مربوط به ایشان بجای پراکنده شدن در سایر موضوعات در همین تاپیک دنبال خواهد شد. امیدوارم زنگ اول را منصور عزیز هر چه سریعتر با پرداختن به بیوگرافی ایشان بصدا درآورند و از دوستانی مانند جیسون بورن و سعید عزیز هم تقاضامندم در خصوص ساخت یک کلیپ از گویندگیهای شاخص ایرج رضایی جهت ارسال به شبکه مستند ما را یاری کنند. دوستان می توانند سکانسهای مورد نظر خود را مانند گذشته در این تاپیک:
http://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%BE%DB...9%87%D8%A7
پیشنهاد دهند .

منتظر همکاری دوستان هستیم.

]]> [تصویر: 1464716996891.jpg]

با ایرج رضایی در سینما کلاسیک

با سلام خدمت عاشقان و علاقمندان به دوبله
بعد از مصاحبه اختصاصی سایت سینما کلاسیک با استاد جلال مقامی که با یاری شما عزیزان و همت منصور و پدرام و اسپونز در آبانماه سال گذشته برگزار گردید تمام تلاش ما بر این شد تا با ارتباط مستقیم با گویندگان بزرگ عرصه دوبله بتوانیم بدون واسطه اطلاعات موثق و بزرگی را از این عزیزان کسب نمائیم. پس از موفیت آمیز بودن این ارتباط با جناب مقامی رابطه سایت ما با ایشان فراتر از یک رابطه کاری در عرصه دوبله گردید. ارتباط دوستانه ما با ایشان باعث شد تا استاد ما را به خانواده بزرگ دوبلاژ ایران معرفی نمایند و ما ایشان را پدر معنوی سایت خود خطاب نمائیم. بنابراین ما اینگونه ارتباطات را گسترش دادیم تا به جناب منوچهر والی زاده رسیدیم.

اکنون اغلب بزرگان دوبله، سایت ما را می شناسند. با کاربران ما دورادور آشنا هستند و می دانند در اینجا علاقمندانی هستند که در حال جمع آوری اطلاعات تاریخ دوبلاژ ایران هستند. هر بار که از استاد منوچهر والی زاده به یمن باز کردن گره ای از ابهامات تشکر می کنیم ایشان با خلوص نیت می گویند این ما هستیم که باید از شما تشکر کنیم. شما در حال انجام کاری هستید که خیلی پیش تر ما باید انجام می دادیم.

بنابراین تصمیم گرفتیم برای هر یک از این بزرگانی (که متاسفانه تعدادشان به اندازه انگشتان دو دست بیشتر نیست) تاپیک مستقلی ایجاد نمائیم و اطلاعات ناب آنان را در همان تاپیک و بنام خودشان درج نمائیم. شاید دوستان خودشان ندانند اما این بزرگان اکنون با اغلب کاربران فعال سایت آشنا هستند. می دانند که ایرج به ایرج ناظریان علاقمند است. تصویر کاووس دوستدار برایشان یادآور سعید است و ....

بنابراین در اولین قدم این تاپیک را استارت می زنیم و آن را تقدیم می کنم به کارشناسان بخش دوبله سایت. به سعید و محمد و ایرج و زینال که با پستهایشان به دانشنامه های سایت اعتبار بخشیدند. و همچنین رابرت میچم عزیز. و به جیسون بورن عزیز که بخاطر عشق به استاد هرگز در طول ساخت کلیپ احساس خستگی نکردند (این پیام خودشان بود به جناب مقامی ) و بزودی نتیجه زحمت خود را خواهند دید (کمتر از سه هفته دیگر). به منصور که استاد هربار پستهایش را می خواند سه بار پشت سر هم می گوید زنده باد. و به پدرام که استاد هربار نام فیلم یا گوینده ای را فراموش می کنند می گویند از پدرام بپرس ......

و تقدیم به اسپونز و ..... تمام اعضای جمع و جور سایتمون که با حضورشان خانواده کوچک و گرمی در فضای مجازی تشکیل داده اند. برای شروع طبق قولی که به محمد عزیز و سایر دوستان داده بودم چند عکس بسیار قدیمی و خاطره انگیز را از آلبوم استاد خدمت تمام اعضا و میهمانان سایت ارسال می کنم. این عکسها برای اولین بار منتشر می شوند و نشر آن در سایتها بدون آرم سایت سینما کلاسیک ممنوع می باشد.

این رویه در آینده برای بانو رفعت هاشم پور و منوچهر والی زاده و بهرام زند و چنگیز جلیلوند و سعید مظفری و ........ تمام بزرگانی که با گشاده رویی دست یاری به ما می دهند ادامه خواهد داشت و ما هر روز ارتباط خود را با آنان گسترش می دهیم. همچنین با توجه به حفظ ارتباط دوستان می توانند سوالات تخصصی خود را که می تواند به رفع ابهامات آنها کمک کند را در همین نوع تاپیکها مطرح نمایند. انشالله بزودی عکسهای اختصاصی جناب منوچهر والی زاده را به محض دریافت در اختیار شما قرار می دهیم.

]]>

]]> <![CDATA[تصاویر تقدیرنامه ها و افتخارات گویندگان دوبله]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1-%D8%AA%D9%82%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D9%87 Sun, 14 Feb 2016 12:25:58 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1-%D8%AA%D9%82%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D9%87
این اقدام برای اولین بار انجام می گردد و طی تماسی که با برخی از گویندگان عزیز گرفته شد خوشبختانه ضمن تقدیر از سایت اعلام همکاری و حتی حمایت نیز فرمودند. درج این تصاویر در سایر سایتها و شبکه های اجتماعی با ذکر آدرس سایت سینما کلاسیک بعنوان منتشر کننده این تصاویر بلامانع خواهد بود. پستهای این تاپیک صرفا به تصاویر تقدیر نامه ها و مدارک گویندگان اختصاص خواهد یافت. لذا از دوستان تقاضامندم تا از ارسال پستهای گفتگویی در این تاپیک خود داری نمایند و نظرات و توضیحات خود را در این زمینه در سایر تاپیکهای گفتگو محور مطرح فرمائید.

لذا ضمن احترام به تمام دوستان این تاپیک بسته خواهد ماند و صرفا در مواقع ارسال تصاویر باز خواهد شد.]]>
این اقدام برای اولین بار انجام می گردد و طی تماسی که با برخی از گویندگان عزیز گرفته شد خوشبختانه ضمن تقدیر از سایت اعلام همکاری و حتی حمایت نیز فرمودند. درج این تصاویر در سایر سایتها و شبکه های اجتماعی با ذکر آدرس سایت سینما کلاسیک بعنوان منتشر کننده این تصاویر بلامانع خواهد بود. پستهای این تاپیک صرفا به تصاویر تقدیر نامه ها و مدارک گویندگان اختصاص خواهد یافت. لذا از دوستان تقاضامندم تا از ارسال پستهای گفتگویی در این تاپیک خود داری نمایند و نظرات و توضیحات خود را در این زمینه در سایر تاپیکهای گفتگو محور مطرح فرمائید.

لذا ضمن احترام به تمام دوستان این تاپیک بسته خواهد ماند و صرفا در مواقع ارسال تصاویر باز خواهد شد.]]> <![CDATA[پروژه استخراج تاریخ دوبلاژ ایران]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%98%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%AC-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%98-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 Tue, 19 Jan 2016 08:00:49 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%98%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%AC-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%98-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 به همین جهت از کلیه عزیزان که که به منابع مختلف دسترسی دارند میخواهم اگر زمان ولادت یا فوت گوینده ای را (براساس منبعی موثق ، مثل شناسنامه و یا حتی سنگ قبر و امثالهم) در اختیار دارند در این تاپیک قید کنند
همچنین اگر از زمان دقیق دوبله فیلم مشهور و یا غیر مشهور (به روز و ماه و سال) اطلاعی دارند (مثلا بر اساس دسته نوشته مدیران دوبلاژ که ریز اسامی کسانی که باید در فیلم گویندگی میکرده اند و در آن تاریخ دوبله فیلم درج گردیده ) آنرا در همین تاپیک قید فرمایند
همچنین اگر از وقایع دوبله (مانند اعتصاب گویندگان و امثالهم) بشکل دقیق اطلاعاتی دارند (مثلا اینکه اعتصاب سوم دقیقا در روز مثلا 1354/10/15 به وقوع پیوست) آنرا در این جستار ثبت نمایند
در نهایت به یک تقویم تاریخ دوبله خواهیم رسید . درست مانند کاری که دوست گرامی بوگی در بخش تقویم تاریخ سینما انجام میدهند.
از آن جهت که تقویم تاریخ دوبله دارای اهمیت خاصی است ، پس از تکمیل اطلاعات ، هر روز از طریق یک کاربرگ در بالای انجمن اعلام خواهیم کرد که مثلا امروز سالروز تولد فلان گوینده ، سالروز فوت فلان دوبلور و یا مثلا سالروز فلان رخداد در تاریخ دوبله می باشد
پیوست کردن منبع مورد استناد میتواند در موثق بودن آن موثر باشد.

من پیش از این در خصوص فوت تعدادی از گویندگان در اینخصوص اقدام کردم که نتیجه آن مطابق با جدول ذیل ارائه میگردد. دوستان مابقی گویندگانی که فوت کرده اند و همچنین تاریخ تولد آنها را استخراج فرمایند

گوینده	روز وفات	ماه وفات	سال وفات
حسین سرشار	20	1	1374
ژاله کاظمی	12	1	1383
اسماعیل قادرپناه	8	2	1393
علی کسمائی	6	4	1391
اصغر افضلی	10	6	1392
عطا الله کاملی	22	6	1387
پرویز نارنجی ها	1	6	1372
حمید قنبری	9	7	1376
پروین ملکوتی	10	7	1381
نیکو خردمند	26	8	1388
عطا الله زاهد	15	8	1370
محمدرضا زندی	14	8	1380
احمد آقالو	3	9	1387
مرتضی احمدی	30	9	1393
حسین باغی	29	9	1389
فهیمه راستکار	2	9	1391
منوچهر نوذری	16	9	1384
عبدالله بوتیمار	28	10	1390
احمد رسول زاده	19	10	1393
کنعان کیانی	4	10	1381
صادق ماهرو	6	10	1393
عزت الله مقبلی	13	10	1367
مهدی آژیر	16	12	1366
خسرو شایگان	20	12	1385

]]> به همین جهت از کلیه عزیزان که که به منابع مختلف دسترسی دارند میخواهم اگر زمان ولادت یا فوت گوینده ای را (براساس منبعی موثق ، مثل شناسنامه و یا حتی سنگ قبر و امثالهم) در اختیار دارند در این تاپیک قید کنند
همچنین اگر از زمان دقیق دوبله فیلم مشهور و یا غیر مشهور (به روز و ماه و سال) اطلاعی دارند (مثلا بر اساس دسته نوشته مدیران دوبلاژ که ریز اسامی کسانی که باید در فیلم گویندگی میکرده اند و در آن تاریخ دوبله فیلم درج گردیده ) آنرا در همین تاپیک قید فرمایند
همچنین اگر از وقایع دوبله (مانند اعتصاب گویندگان و امثالهم) بشکل دقیق اطلاعاتی دارند (مثلا اینکه اعتصاب سوم دقیقا در روز مثلا 1354/10/15 به وقوع پیوست) آنرا در این جستار ثبت نمایند
در نهایت به یک تقویم تاریخ دوبله خواهیم رسید . درست مانند کاری که دوست گرامی بوگی در بخش تقویم تاریخ سینما انجام میدهند.
از آن جهت که تقویم تاریخ دوبله دارای اهمیت خاصی است ، پس از تکمیل اطلاعات ، هر روز از طریق یک کاربرگ در بالای انجمن اعلام خواهیم کرد که مثلا امروز سالروز تولد فلان گوینده ، سالروز فوت فلان دوبلور و یا مثلا سالروز فلان رخداد در تاریخ دوبله می باشد
پیوست کردن منبع مورد استناد میتواند در موثق بودن آن موثر باشد.

من پیش از این در خصوص فوت تعدادی از گویندگان در اینخصوص اقدام کردم که نتیجه آن مطابق با جدول ذیل ارائه میگردد. دوستان مابقی گویندگانی که فوت کرده اند و همچنین تاریخ تولد آنها را استخراج فرمایند

گوینده	روز وفات	ماه وفات	سال وفات
حسین سرشار	20	1	1374
ژاله کاظمی	12	1	1383
اسماعیل قادرپناه	8	2	1393
علی کسمائی	6	4	1391
اصغر افضلی	10	6	1392
عطا الله کاملی	22	6	1387
پرویز نارنجی ها	1	6	1372
حمید قنبری	9	7	1376
پروین ملکوتی	10	7	1381
نیکو خردمند	26	8	1388
عطا الله زاهد	15	8	1370
محمدرضا زندی	14	8	1380
احمد آقالو	3	9	1387
مرتضی احمدی	30	9	1393
حسین باغی	29	9	1389
فهیمه راستکار	2	9	1391
منوچهر نوذری	16	9	1384
عبدالله بوتیمار	28	10	1390
احمد رسول زاده	19	10	1393
کنعان کیانی	4	10	1381
صادق ماهرو	6	10	1393
عزت الله مقبلی	13	10	1367
مهدی آژیر	16	12	1366
خسرو شایگان	20	12	1385

]]> <![CDATA[معرفی کامل گویندگان]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%84-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86 Mon, 09 Nov 2015 06:20:32 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%84-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86 همانطور که در بخش دانشنامه به معرفی گویندگان یک فیلم میپردازیم لازمست یک دانشنامه هم برای خود گویندگان تنظیم گردد . اینکه کجا بدنیا آمدند و از چه طریق به امور هنری روی آوردند و چگونه وارد عالم دوبله شدند و بجای چه کسانی صحبت کردند یا میکنند و با چه کسانی نسبت خویشاوندی دارند و ...
ما همواره از آثار این عزیزان نوشته ایم و از خود آنها غافل بوده ایم. در تنظیم یک زندگینامه یا بیوگرافی خوب و کامل باید به نکات اساسی آنهم با کمترین حجم ممکن اشاره کرد. ما در اینجا قصد روایت داستان و اینکه چه بر آنها گذشته نداریم. چه ، همه آنها را در مصاحبه ها از زبان خودشان شنیده ایم و خواهیم شنید. در اینجا با صرف کمترین کلمات به بهترین شکل به معرفی گویندگان دوبله ایران همت خواهیم گماشت تا یک دایره المعارف خوب از زندگینامه و آثار آنها رقم بزنیم. -------------------------------------------------------------------------------------------

تاجی احمدی

[تصویر: 14470496651.jpg]

نام : تاج الملوک احمدی (تاجی احمدی)
سال تولد : 1315
محل تولد : تهران ( و در برخی منابع : قزوین)
شغل اولیه : پرستار
مدرک : پایان تحصیلات متوسطه (دیپلم)

فعالیت ها و نحوه ورود به دوبله

در مواجهه با یکی از فیلمبرداران برای بازی در یک فیلم سینمائی تست بازیگری داد و قبول شد. پس از آن در سال 1328 توسط حمید قنبری برای بازی در نمایش پرنده آبی به تئاتر فردوسی دعوت شد و پس از آن درنمایشنامه های دیگری ایفای نقش کرد که از آن جمله میتوان به دختر شکلات فروش ، پیچ خطرناک، چراغ گاز، سیاه و سفید،مکافات و والئین وحشتناک اشاره کرد .. در سال 1334همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و برای اولین بار در یکی از داستانهای شب که از روی اپرای آیدا تنظیم شده بود و نام آن درخت گل بود ایفای نقش کرد و پس از آن درنمایشنامه هائی چون کارگران ، جانی دالر ، زن و زندگی و ... بازی کرد. او دربرنامه های رادیویی مانند سیر و سفر ، شما و رادیو و بگوئید و بشنوید گویندگی کرد.در سال 1335 وارد عرصه دوبله شد که تا انقلاب ایران ادامه داشت.

فعالیتهای دیگر

احمدی در برخی نمایشهای تلویزیونی در قالب طنز (همچون پنجره ها) ایفای نقش کرد و در سالهای 57 به مجری گری تلویزیون و مصاحبه با سران سیاسی اقدام میکرد. وی پیش از آن در برخی سریالهای تلویزیونی هم (مانند سریال غریبه) حضور داشت.
وی علاوه برگویندگی رادیو و دوبله یکی از بازیگران نام آشنای سینمای ایران است. بازی خوب او در فیلم خشت و آئینه زبانزد منتقدین سینمائی کشور بوده و هست .

[تصویر: 14470496652.jpg]

فیلمهائی که در آنها بازی کرد (20 فیلم)

مرجان (شهلا ریاحی1335)

طلسم شیطان(محسن فرید1335)

مردی که رنج می برد (محمدعلی جعفری1336)
نردبان ترقی (پرویز خطیبی1336)
چهل طوطی (هوشنگ مرادی1337)
انگشتر جادو (مهدی بشارتیان1337)
رستم دستان و بیژن و منیژه (منوچهر زمانی1337)
آقای اسکناس (امین امینی1337)
سایه (امین امینی1338)
اول هیکل (سیامک یاسمی1339) در نقش رخی)
بچه ننه (امین امینی 1339) در نقش تاجی
کی به کیه؟ (رضا کریمی1339)
آس و پاس (سیامک یاسمی1340)
انسان پرنده (پرویز خطیبی1340)
صدکیلوداماد (عباس شباویز1340)
نصیب و قسمت (ابراهیم باقری1341)
خداداد (امین امینی1341) در نقش طلا
پنجه (امین امینی1341)
خشت و آئینه (ابراهیم گلستان1344) در نقش تاجی
روزهای تاریک یک مادر (محمدعلی زرندی1346) در نقش زن پرستار
فیلم ناتمام دریا به کارگردانی ابراهیم گلستان (براساس داستان چرا دریا طوفانی شده نوشته صادق چوبک و در کنار پرویز بهرام، رامین فرزاد، و فروغ فرخزاد)

سریال غریبه

از بستگان

همسر اولش : محسن فرید (بازیگر تاتر و سینما ، کارگردان ، فیلمنامه نویس ، صداگذار)

همسر دومش : هوشنگ مرادی (گوینده و بازیگر)

همسر سومش: محمدعلی زرندی (گوینده ، کارگردان ، بازیگر رادیو ، تئاتر و سینما و تیپ ساز نورمن ویزدم)

مرگ

او بعد از انقلاب به فرانسه مهاجرت کرد. چند سالی پس از آن بعلت مرگ فرزندش و اندوه فراوان مشاعر خود را از دست داد و در نهایت در تیرماه 1367 در پاریس درگذشت(سال 1363 که در اکثر منابع از آن بعنوان سال وفات ایشان یاد میشود اشتباه است. سال 67 براساس روایت مرحوم زرندی- همسر ایشان- درمصاحبه با فریدون جیرانی - مکتوب در کتاب طبع سال 73 در پاریس) . وی 52 سال عمر کرد . از سن 20 سالگی وارد دوبله شد و 22 سال در دوبله فعالیت داشت.

روایت دیگران

- تاجی بی سرپرست و بدبخت بود، ول شد.با یک آدم عجیب و غریبی شوهر کرد. شوهر اولش که اینقدر هروئینی شد که او ازش طلاق گرفت اما مرتب پول هروئینش را میداد. فرشته بود این زن . تاجی یک فرشته بود. معرکه بود (به نقل از گفتگوی ابراهیم گلستان با پرویز جاهد درنوشتن با دوربین )

- همه اتفاقات و آدم ها در ذهن من حکم شوخي تاجي را پيدا کرده اند. آغاز و انجامشان، آمدن و رفتنشان چندان روشن نيست. هيچ کدام تماميت و کليتي ندارند... (از کتاب در سفر نوشته امیرشاهی)

عملکرد وی در دوبله

تاجی احمدی یکی از بزرگترین گویندگان زن تاریخ دوبلاژ ایران است. عده ای او را در بین 3 و عده ای دیگر بین 5 نفر اول دوبله در بین خانمها میدانند. صدای او اگرچه فاقد ظرافتهای گویندگی زنانه است اما در نحوه اجرا آنقدر تسلط دارد که هر نقیصه دیگری را جبران کند. او به مدد قدرت بازیگری بالفطره خود در تاتر ، سینما و رادیو ، در دوبله سرآمد و آثار او بخوبی حکایت از تمایز او از سایر گویندگان است. بسیاری از گویندگان بزرگ زن به مدد حضور در کنار وی و استفاده از تجربه ها و هنروریهایش دوبله را آموختند. او به ندرت تیپ سازی کرد و در اکثر کارهای خود با صدای عادی و معمول خود صحبت میکرد. صدای او به صافی ، زلالی و زیبائی گویندگانی چون مهین کسمائی ، ژاله کاظمی و شهلا ناظریان نبود و اندکی گرفتگی بگوش میرسید ، با این وجود در پس این صدا ، انرژی فوق العاده ای وجود داشت که قادر بود از پس بازی بزرگترین بازیگران تاریخ سینما برآید و گاه از آنها هم پیش افتد.

بازیگران مشهوری که او بجای آنها صحبت کرده است بی شمارند. اما صدای بازیگرانی چون جین فاندا و ناتالی وود بیشتر از هرکس دیگر با صدای تاجی احمدی به گوش علاقمندان سینما رسیده است (در فیلمهائی چون : تعقیب ، پابرهنه در پارک ، کت بالو ، داستان وست ساید ، شکوه علفزار و ... ) ، همچنین صدای او بجای آناستازیا ورتینسکایا در نقش افلیا در هملت ، بجای جرالدین چاپلین در دکتر ژیواگو ، بجای کارن بلک در گتسبی بزرگ ، کتی اودانل در بن هور ، کیم هانتر در اتوبوسی بنام هوس ، می بریت در جنگ و صلح ، ورا مایلز در جویندگان و ... همیشه در یادهاست.

[تصویر: 14470510541.jpg]

برخی از آثار وی در دوبله فیلمهای خارجی (بترتیب حروف الفبا) (69 فیلم)

اتوبوسی بنام هوس / کیم هانتر / استلا

اسکار / جیل اس.جان / لوری اسکات

افسونگر (سریال) / الیزابت مونتگمری

المرگنتری (دوبله اول) / شرلی جونز / لولو بینز

این زمین مال من است / دروتی مک گوایر

این ملک متروک شده / ناتالی وود / آلوا استار

آپالوزا

آنها به اسبها شکلیک نمیکنند. میکنند؟ / جین فوندا / گلوریا

ببر اشناپور / دبورا پاجت / سیتا

بلندیهای بادخیز / آنا کادر مارشال / کاترین ارن شاو

بن هور / کتی اودانل / ترزا

بوئینگ بوئینگ / سوزانا لی / ویکی

بهترین سالهای زندگی ما / ویرجینیا مایو / ماریا دری

پابرهنه در پارک / جین فوندا / کوری براتر

پرده پاره / جولی اندروز / سارا شرمن

پرواز عقابها / شرلی نایت

پنجه طلائی / لوئیس مکسول + تانیا ملت / مانی پنی + تایلی مسترسون
پنه لوپه / ناتالی وود

پروفسور دیوانه / استلا استیونس / استلا پوردی

تعقیب / جین فوندا
تگزاس آن سوی رودخانه / تینا مارکواند / لونتتا

توطئه خانوادگی / کارن بلک / فران
چاه شماره 3 / مارگارت بایل / بایلی
دادگاه نورنبرگ / جودی گارلند / آیرین والنر

دانه های شن / کندیس برگن / شرلی

قلعه عقابها / مری یور / مری

جنگ و صلح (دوبله دوم ) / می بریت / سونیا

جولیا / جین فوندا / لیلیان هلمن

جویندگان / ناتالی وود +ورا مایلز / دبی + لوری

چگونه غرب تسخیر شد / دبی رینولدز / لیلیت پرسکات

خانه غریبه ها

خواب بزرگ / لورن بالکال / ویوین راتلدیچ

داستان وست ساید (دوبله اول) / ناتالی وود / ماریا

در بارانداز / ایوا مری سنت
دردسرهای یک چینی ر چین / والری لارژانره / آلیس
دزدان شاد / ریتا هیوارث / ایو
دکتر ژیواگو / جرالدین چاپلین / تونیا
دو نفر باهم تاختند (دوبله اول) / شرلی جونز/ مارنی بورسل
دو نفر باهم تاختند (دوبله دوم) / یندا کریستال / النا
ده فرمان (دوبله دوم) / نینا فوش / بتیا
راهزن قلابی / رواند افلدمینگ
ساعت کودکان / شرلی مک لین / مارتا
سواری از چالمرز / گلوریا تابوت
شاهدی در شهر / ساندرا میلو / لیلیان
شب دوازدهم
شکوه علفزار / ناتالی وود / ویلما دین لومیس
شهامت واقعی / کیم داربی
عشاق موسیقی
عملیات کراسبو / باربارا راتینگ / هانا رایش
غول / کارول بیکر / لاز
فریاد زنده ماندن / کیسی یتس / موری هارپر
قهرمانان تلمارک (دوبله اول) / یولا یاکوبسون
کاچ / فلیشیا فار / ویلما
کازینو رویال / دبورا کر + ژاکلین بیسه
کت بالو / جین فوندا / کت بالو
کی تو تخت من خوابیده؟ / الیزابت مونتگمری / الیسا
گزارشات چاپمن
گتسبی بزرگ / ارن بلک / میرتل ویلسون
مک لین تاک / استفانی پاورز / پگی مک لین
منطقه رینتری / الیزابت تیلور / سوزانا
مهر هفتم (دوبله اول) / مود هانسون / جادوگر
وحشیهای جوان / شلی وینترز
وقتی لک لک ها پواز میکنند
هملت / آناستازیا ورتینسکایا / افلیا
همه فن حریف
هوسبازان / کارول بیکر / رینا
هوس و دختر مجرد / ناتالی وود / هلن
هفت عروس برای هفت برادر
یازده یار اوشن / شرلی مک لین

و ... (وی در دوبله اکثر فیلمهائی که جری لوئیس در آنها بازی کرده بود حضور داشت)

برخی از آثار وی در دوبله فیلمهای ایرانی
علاقه تاجی احمدی در بخش دوبله فیلمهای خارجی بود و به ندرت در دوبله فیلمهای ایرانی حضور داشت . از معدود فیلمهائی که وی گویندگی کرد میتوان به عناوین زیر اشاره کرد

گوزنها / محبوبه بیات

رضا موتوی / فریبا خاتمی

گذر اکبر / فرشته جنابی
در قفس
من هم گریه کردم
و ...

برخی از آثار وی در مدیریت دوبله فیلم
وی مدیر دوبلاژ فیلم هم بود و عمدتا در استودیو کارناوال فیلم مدیریت دوبله میکرد. از مشهورترین فیلمهائی که به مدیریت وی دوبله شد میتوان به معجزه در میلان و حلال و حرام اشاره کرد.

ویدیوها یا کلیپهائی از تاجی احمدی در تلویزیون ایران در دهه 50
تاجی احمدی در کنار حسن رضیانی و با مجری گری آزاده وزیری
تاجی احمدی در کنار حسن رضیانی در یک برنامه طنز
تاجی احمدی در کنار شماعی زاده در برنامه پنجره ها
تاجی احمدی و سلی در برنامه پنجره ها
تاجی احمدی و شهرام شب پره در برنامه پنجره ها
تاجی احمدی و احمد قدکچیان در برنامه پنجره ها

]]> همانطور که در بخش دانشنامه به معرفی گویندگان یک فیلم میپردازیم لازمست یک دانشنامه هم برای خود گویندگان تنظیم گردد . اینکه کجا بدنیا آمدند و از چه طریق به امور هنری روی آوردند و چگونه وارد عالم دوبله شدند و بجای چه کسانی صحبت کردند یا میکنند و با چه کسانی نسبت خویشاوندی دارند و ...
ما همواره از آثار این عزیزان نوشته ایم و از خود آنها غافل بوده ایم. در تنظیم یک زندگینامه یا بیوگرافی خوب و کامل باید به نکات اساسی آنهم با کمترین حجم ممکن اشاره کرد. ما در اینجا قصد روایت داستان و اینکه چه بر آنها گذشته نداریم. چه ، همه آنها را در مصاحبه ها از زبان خودشان شنیده ایم و خواهیم شنید. در اینجا با صرف کمترین کلمات به بهترین شکل به معرفی گویندگان دوبله ایران همت خواهیم گماشت تا یک دایره المعارف خوب از زندگینامه و آثار آنها رقم بزنیم. -------------------------------------------------------------------------------------------

تاجی احمدی

[تصویر: 14470496651.jpg]

فعالیت ها و نحوه ورود به دوبله

فعالیتهای دیگر

فیلمهائی که در آنها بازی کرد (20 فیلم)

مرجان (شهلا ریاحی1335)

طلسم شیطان(محسن فرید1335)

سریال غریبه

از بستگان

همسر اولش : محسن فرید (بازیگر تاتر و سینما ، کارگردان ، فیلمنامه نویس ، صداگذار)

همسر دومش : هوشنگ مرادی (گوینده و بازیگر)

همسر سومش: محمدعلی زرندی (گوینده ، کارگردان ، بازیگر رادیو ، تئاتر و سینما و تیپ ساز نورمن ویزدم)

مرگ

روایت دیگران

عملکرد وی در دوبله

برخی از آثار وی در دوبله فیلمهای خارجی (بترتیب حروف الفبا) (69 فیلم)

اتوبوسی بنام هوس / کیم هانتر / استلا

اسکار / جیل اس.جان / لوری اسکات

افسونگر (سریال) / الیزابت مونتگمری

المرگنتری (دوبله اول) / شرلی جونز / لولو بینز

این زمین مال من است / دروتی مک گوایر

این ملک متروک شده / ناتالی وود / آلوا استار

آپالوزا

آنها به اسبها شکلیک نمیکنند. میکنند؟ / جین فوندا / گلوریا

ببر اشناپور / دبورا پاجت / سیتا

بلندیهای بادخیز / آنا کادر مارشال / کاترین ارن شاو

بن هور / کتی اودانل / ترزا

بوئینگ بوئینگ / سوزانا لی / ویکی

بهترین سالهای زندگی ما / ویرجینیا مایو / ماریا دری

پابرهنه در پارک / جین فوندا / کوری براتر

پرده پاره / جولی اندروز / سارا شرمن

پرواز عقابها / شرلی نایت

پنجه طلائی / لوئیس مکسول + تانیا ملت / مانی پنی + تایلی مسترسون
پنه لوپه / ناتالی وود

پروفسور دیوانه / استلا استیونس / استلا پوردی

تعقیب / جین فوندا
تگزاس آن سوی رودخانه / تینا مارکواند / لونتتا

توطئه خانوادگی / کارن بلک / فران
چاه شماره 3 / مارگارت بایل / بایلی
دادگاه نورنبرگ / جودی گارلند / آیرین والنر

دانه های شن / کندیس برگن / شرلی

قلعه عقابها / مری یور / مری

جنگ و صلح (دوبله دوم ) / می بریت / سونیا

جولیا / جین فوندا / لیلیان هلمن

جویندگان / ناتالی وود +ورا مایلز / دبی + لوری

چگونه غرب تسخیر شد / دبی رینولدز / لیلیت پرسکات

خانه غریبه ها

خواب بزرگ / لورن بالکال / ویوین راتلدیچ

داستان وست ساید (دوبله اول) / ناتالی وود / ماریا

گوزنها / محبوبه بیات

رضا موتوی / فریبا خاتمی

]]> <![CDATA[خاطراتی از گویندگان و گویندگی]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C Wed, 28 Oct 2015 19:30:32 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C ماجرای محبوس شدن مدیر دوبلاژ

در زندگی انسان لحظاتی وجود دارد که همیشه در خاطر می ماند. یکی از آنها از این قرار است: سالن استراحت استودیو الوند وسیع و مستطیل شکل بود. اکثر اتاقها از جمله دو اتاق فرمان در یک سمت قرار داشت.دفتر ارباب رجوع ، هر دو سالن دوبلاژ را از هم جدا میکرد. دو اتاق موویلا و یک اتاق فنی هم در دو طرف سالن استراحت قرار گرفته بودند. در آن دوره بخاطر کثرت کار تمام روزهای هفته را تا ظهر جمعه کار میکردیم. کمتر پیش می آمد که حتی آخر هفته هم استودیو تعطیل باشد. یک روز عصر پنجشنبه به دلیل سرماخوردگی شدید ایرج ناظریان که مشغول دوبله فیلم 300 محصول 1962 فوکس قرن بیستم به کارگردانی رودولف ماته بود ، استودیو تا صبح شنبه تعطیل شد. افراد فنی هم به همراه دوبلورها خداحافظی کرده و رفتند.

این بهترین فرصت برای من بود که میتوانستم سری به محله قبلی مان (جوادیه) زده و ساعاتی در کنار دوستانم باشم. با عجله و شتابی که عادت همیشگی ام بود و هست ، تمام کارهای استودیو را انجام دادم و درها را نیز قفل کردم. غافل از اینکه زنده یاد عطاالله کاملی (مدیر دوبلاژ) داخل اتاق دوبلاژ پشت میز گویندگان مشغول بررسی کلاکت و جمع آوری تکست های روی میز دوبلاژ است. مرحوم کاملی بعد از پایان کار آماده رفتن میشود ولی می بیند در سالن دوبلاژ قفل است. هرقدر تلاش و داد و فریاد میکند نمیتواند خود را نجات دهد. در نتیجه تا صبح شنبه در همان اتاق که تمام در و دیوارش آکوستیک بود ، تشنه و گرسنه ، بدون هیچگونه وسایل بهداشتی ، دو شب و یک روز را با ناراحتی و عصبانیت حبس میشود. خانواده و اطرافیانش همه جا را برای یافتن او زیرپا میگذارند اما نتیجه ای نمیگیرند و تا روز شنبه با ناراحتی و خاطری پریشان لحظه ها را سپری میکنند.

وقتی روز شنبه - ساعت شش صبح - درب سالن دوبلاژ را باز کردم با منظره عجیبی روبرو شدم که خدا دیگر آن روز را نیاورد... روز بدی بود. بخصوص برای من که از ترس در گوشه ای کز کرده بودم و از فرط شرمندگی نمیدانستم چه کاری انجام بدهم تا اندکی جبران مافات شود. تمام خوشیهای روز جمعه زهرم شده بود. هرکس از در وارد میشد و از موضوع اطلاع پیدا میکرد هاج و واج می ماند. صحبت های درگوشی ، خنده های پنهانی ، نصیحت های بی نتیجه و دیرهنگام مانند نوشداری پس از مرگ سهراب ، تاثیری در وضعیت بوجود آمده نداشت. اما آن مرحوم عمل نابخشودنی مرا نادیده گرفت و با بزرگواری تمام مرا بخشید. روحش شاد.

از کتاب یک روستایی در لاله زار . نوشته ایوب شهبازی. ص 139 و 140

[تصویر: 14460608951.jpg]

]]> ماجرای محبوس شدن مدیر دوبلاژ

از کتاب یک روستایی در لاله زار . نوشته ایوب شهبازی. ص 139 و 140

[تصویر: 14460608951.jpg]

]]> <![CDATA[بهترین تیپ گوئیهای گویندگان در فیلمهای فارسی و خارجی]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%BE-%DA%AF%D9%88%D8%A6%DB%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC%DB%8C Sat, 03 Oct 2015 10:18:36 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%BE-%DA%AF%D9%88%D8%A6%DB%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC%DB%8C گویندگان بسیاری در تاریخ دوبله با تکیه بر تیپ سازی و استعداد خود توانستند خالق صداهایی ماندگار و به طبع آن موجب جاودانگی یک هنرپیشه یا فیلم شوند. این تیپ گویی ها ، هم در نقش های کمدی بوده و هم جدی . مانند گویندگی حسین عرفانی بجای همفری بوگارت که با صدای اصلی گوینده تفاوتهایی دارد و بیشتر به یک تیپ سنگین و منحصر بفرد نزدیک است. از دوستان می خواهم بدون محدودیت بهترین تیپ گوئیهای تاریخ دوبله را از دیدگاه خود منتشر کنند . شاید گوینده ای تیپی را در فیلمهای مختلف تکرار کرده باشد اما آن فیلمی که بیشتر مورد توجه شماست را نام ببرید. اگر این نظرات همراه با جزئیات و نام فیلم و بازیگر باشد که بسیار عالی خواهد بود.

[تصویر: th?id=JN.gQroi1XYrzUyIJBE332%2btg&am...;amp;h=300]

]]> گویندگان بسیاری در تاریخ دوبله با تکیه بر تیپ سازی و استعداد خود توانستند خالق صداهایی ماندگار و به طبع آن موجب جاودانگی یک هنرپیشه یا فیلم شوند. این تیپ گویی ها ، هم در نقش های کمدی بوده و هم جدی . مانند گویندگی حسین عرفانی بجای همفری بوگارت که با صدای اصلی گوینده تفاوتهایی دارد و بیشتر به یک تیپ سنگین و منحصر بفرد نزدیک است. از دوستان می خواهم بدون محدودیت بهترین تیپ گوئیهای تاریخ دوبله را از دیدگاه خود منتشر کنند . شاید گوینده ای تیپی را در فیلمهای مختلف تکرار کرده باشد اما آن فیلمی که بیشتر مورد توجه شماست را نام ببرید. اگر این نظرات همراه با جزئیات و نام فیلم و بازیگر باشد که بسیار عالی خواهد بود.

]]> <![CDATA[گالری عکس گویندگان]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%DA%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86 Thu, 01 Oct 2015 08:39:39 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%DA%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86 زنده یاد ایرج ناظریان در کنار برادرشان و فردی که پشت سر آنها ایستاده برادر همسر ایشان (آقای منوچهر فرشیدی) هستند.

[تصویر: 1461922989831.jpg]

]]> زنده یاد ایرج ناظریان در کنار برادرشان و فردی که پشت سر آنها ایستاده برادر همسر ایشان (آقای منوچهر فرشیدی) هستند.

[تصویر: 1461922989831.jpg]

]]> <![CDATA[دوبلورهای بازیگران خارجی]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC%DB%8C Sun, 27 Sep 2015 19:46:20 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC%DB%8C
تاپیک دوبلورهای بازیگران خارجی را با نوشتن گویندگان بازیگر مشهور سینما راک هادسن آغاز می کنم. البته بنده چند سال قبل در کافه کلاسیک دوبلورهای این بازیگر را نوشته بودم ولی در این تاپیک به صورت کاملتر خدمت دوستان ارائه می کنم.

[تصویر: 14433822991.jpg]

راک هادسن

ایرج ناظریان

نسل بی قانون

شمشیر سحرآمیز دوبله دوم

شیاطین دریا

نوشته بر باد

شفق خدایان

هر آنچه تقدیر من است

وداع با اسلحه

این زمین مال من است

آخرین غروب

چشم بسته

یک خواهش خصوصی

توبراک

یک زوج عالی

سریال مک میلان و همسرش

جنین

چنگیز جلیلوند

غول

اجتماع عقابها

ایستگاه زبرا

منوچهر اسماعیلی

شمشیر سحرآمیز دوبله اول

حسین معمارزاده

خم رودخانه دوبله اول

نصرت حمیدی

وسوسه باشکوه

- در فیلم صخره 12 مایلی با بازی رابرت واگنر راوی فیلم راک هادسن می باشد که جلال مقامی به جای هادسن گویندگی کرده است.

- بدون شک بهترین و مناسب ترین گوینده برای راک هادسن زنده یاد ایرج ناظریان می باشد.]]>
تاپیک دوبلورهای بازیگران خارجی را با نوشتن گویندگان بازیگر مشهور سینما راک هادسن آغاز می کنم. البته بنده چند سال قبل در کافه کلاسیک دوبلورهای این بازیگر را نوشته بودم ولی در این تاپیک به صورت کاملتر خدمت دوستان ارائه می کنم.

[تصویر: 14433822991.jpg]