https://cinemaclassic.ir/ Mon, 09 Nov 2026 21:44:29 +0000 MyBB https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D9%81%D9%87-%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%88%D9%88-%D8%AA%D8%A7-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C%DA%A9 Sat, 09 Apr 2016 21:03:56 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D9%81%D9%87-%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%88%D9%88-%D8%AA%D8%A7-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C%DA%A9



پس از مرگ پدرش(رضا خان) این اراضی بعنوان ارثیه سهم القدر شمس می شود. بنابراین شمس تصمیم می گیرد تا کاخ مجللی معروف به کاخ مراورید را در آنجا بنا کند و بیابانی را تبدیل به شهری نماید که امروز آوازه و خوش آب و هوائی آن زبانزد گردد. به همین دلیل نام آنجا را مهردشت نامید (که بعدها به مهرشهر معروف شد). علاقه او به آئین مهرپرستی به حدی بود که وقتی از همسر اولش فریدون جم جدا می شود همسر دومش نامش را از عزت الله به مهرداد تغییر می دهد. قصر مروارید با یک طراحی مدرن و بینظیر با هزینه یک میلیون دلار توسط وسلی پیترز آمریکائی ساخته می شود.

این قصر در شرق انتهای بلوار ارم ساخته می شود و طراحی آن که توسط معروف ترین معمار آمریکایی انجام می گیرد مانند یک سفره ماهی می ماند که صدفی را در آغوش گرفته است. در ضلع شمال این قصر یک بلوار بزرگ چهار باندی با طراحی نوین شهری ساخته می شود و زمینهای آن به قطعات بزرگی تقسیم می گردد تا تبدیل به یک شهرک ویلایی شود و شمس آنها را به نزدیکان و منصوبین دربار واگذار می نماید. در این قصر مجلل از سالن بیلیارد گرفته تا سالن لوکس سینما با آپارات 35 میلیمتری و استخر شنا و ..... وجود داشت. تردد در این شهرک ویلا نشین تا قبل از انقلاب 57 برای افراد عادی ممنوع بود. بعد از انقلاب گیت بازرسی ورود به مهرشهر برداشته می شود و مردم توانستند وارد مهرشهر شوند. بهتر است این داستان را تا همینجا بدانید و ندانید که امروز چه بر سر این شاهکار معماری جهان چه آمده است .....





اما درست در شمال این قصر که نهایتا به یک باغ سیب ختم می گردد آخرین خیابان منطقه ویلایی مهرشهر قرار دارد. خیابان 341. در ضلع جنوب خیابان 341 باغ کاخ قرار دارد و ضلع شمالی آن ویلاهایی که اکنون تخریب و به آپارتمان تغییر شکل داده اند. در اواسط این خیابان کافه کوچکی خودنمایی می کند. ساکن دائمی این کافه که اینروزها به مدد شکل گیری فصل سوم از برنامه سینمایی هفت دیگر خیلی هم دائمی نیست کسی نیست جز منتقد تند و تیز سینما جناب مسعود فراستی که از قضا صاحب این کافه ست.
کافه کوچکیست و بر خلاف ذهنیت خیلیها مدرن و مجلل نیست. در این کافه کسی بفکر خوردن قهوه و کافی نیست. اینجا هر وقت بیائید حرف از سینماست. گاهی ایرانی و گاهی خارجی. گاهی هیچکاک و گاهی کوبریک. صندلیهای کوچک چوبی با میزهایی گرد و جمع و جور. یک پیانو و یک گرامافون و یک کتابخانه بسیار کوچک ماحصل نگاه هر بیننده ایست که برای اولین بار به راندوو می آید. در این کافه سیگار کشیدن آزاد است.

من هفته ای یک روز را از تهران جهت شرکت در جلسات نقد استاد به این کافه می روم .با اجازه مدیران سایت این تاپیک را در اینجا ایجاد نمودم تا از این پس خبرهای این کافه را مستقیما و بدون واسطه به عرض شما برسانم. خوشبختانه جناب مسعود فراستی این سایت را می شناسند و با آن آشنایی دارند. سعی می کنم بعضی از خبرها را مستقیما از ایشان برای درج در این سایت برایتان بیاورم.امیدوارم خوشتان بیاید.

     

 ]]>



پس از مرگ پدرش(رضا خان) این اراضی بعنوان ارثیه سهم القدر شمس می شود. بنابراین شمس تصمیم می گیرد تا کاخ مجللی معروف به کاخ مراورید را در آنجا بنا کند و بیابانی را تبدیل به شهری نماید که امروز آوازه و خوش آب و هوائی آن زبانزد گردد. به همین دلیل نام آنجا را مهردشت نامید (که بعدها به مهرشهر معروف شد). علاقه او به آئین مهرپرستی به حدی بود که وقتی از همسر اولش فریدون جم جدا می شود همسر دومش نامش را از عزت الله به مهرداد تغییر می دهد. قصر مروارید با یک طراحی مدرن و بینظیر با هزینه یک میلیون دلار توسط وسلی پیترز آمریکائی ساخته می شود.

این قصر در شرق انتهای بلوار ارم ساخته می شود و طراحی آن که توسط معروف ترین معمار آمریکایی انجام می گیرد مانند یک سفره ماهی می ماند که صدفی را در آغوش گرفته است. در ضلع شمال این قصر یک بلوار بزرگ چهار باندی با طراحی نوین شهری ساخته می شود و زمینهای آن به قطعات بزرگی تقسیم می گردد تا تبدیل به یک شهرک ویلایی شود و شمس آنها را به نزدیکان و منصوبین دربار واگذار می نماید. در این قصر مجلل از سالن بیلیارد گرفته تا سالن لوکس سینما با آپارات 35 میلیمتری و استخر شنا و ..... وجود داشت. تردد در این شهرک ویلا نشین تا قبل از انقلاب 57 برای افراد عادی ممنوع بود. بعد از انقلاب گیت بازرسی ورود به مهرشهر برداشته می شود و مردم توانستند وارد مهرشهر شوند. بهتر است این داستان را تا همینجا بدانید و ندانید که امروز چه بر سر این شاهکار معماری جهان چه آمده است .....





اما درست در شمال این قصر که نهایتا به یک باغ سیب ختم می گردد آخرین خیابان منطقه ویلایی مهرشهر قرار دارد. خیابان 341. در ضلع جنوب خیابان 341 باغ کاخ قرار دارد و ضلع شمالی آن ویلاهایی که اکنون تخریب و به آپارتمان تغییر شکل داده اند. در اواسط این خیابان کافه کوچکی خودنمایی می کند. ساکن دائمی این کافه که اینروزها به مدد شکل گیری فصل سوم از برنامه سینمایی هفت دیگر خیلی هم دائمی نیست کسی نیست جز منتقد تند و تیز سینما جناب مسعود فراستی که از قضا صاحب این کافه ست.
کافه کوچکیست و بر خلاف ذهنیت خیلیها مدرن و مجلل نیست. در این کافه کسی بفکر خوردن قهوه و کافی نیست. اینجا هر وقت بیائید حرف از سینماست. گاهی ایرانی و گاهی خارجی. گاهی هیچکاک و گاهی کوبریک. صندلیهای کوچک چوبی با میزهایی گرد و جمع و جور. یک پیانو و یک گرامافون و یک کتابخانه بسیار کوچک ماحصل نگاه هر بیننده ایست که برای اولین بار به راندوو می آید. در این کافه سیگار کشیدن آزاد است.

من هفته ای یک روز را از تهران جهت شرکت در جلسات نقد استاد به این کافه می روم .با اجازه مدیران سایت این تاپیک را در اینجا ایجاد نمودم تا از این پس خبرهای این کافه را مستقیما و بدون واسطه به عرض شما برسانم. خوشبختانه جناب مسعود فراستی این سایت را می شناسند و با آن آشنایی دارند. سعی می کنم بعضی از خبرها را مستقیما از ایشان برای درج در این سایت برایتان بیاورم.امیدوارم خوشتان بیاید.

     

 ]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%B4%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82-%D8%A8%DB%8C%D9%88%D9%81%D8%AA%D8%AF Mon, 28 Dec 2015 18:33:10 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%B4%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82-%D8%A8%DB%8C%D9%88%D9%81%D8%AA%D8%AF تاپیک مفیدی خواهد بود و می تواند در پیشگیری یکسری از مسائل مفید باشد. زنگ اول را هم خودم بصدا در می آورم:


4 سال پیش برای انجام کاری به اداره هواشناسی در فرودگاه مهرآباد رفته بودم. بخاطر اتفاقی که سال گذشته اش برایم پیش امده بود می خواستم بدانم در آنروز دقیقا چند میلیمتر باران باریده بود. (آن اتفاق هم در نوع خودش جالب بود که در فرصتی مناسب برایتان خواهم گفت) در مسیر بازگشت به کرج روی پل اکباتان به ستاری هنگامیکه در حال گردش به سمت باند شمالی اتوبان تهران کرج بودم  دو عابر قصد عبور داشتند که ناگهان یکی از آنها به آینه بغل ماشین من برخورد می کند. در حالیکه فکر می کردم اتفاقی نیوفتاده است از آینه نگاه کردم و دیدم طرف روی زمین افتاده و شخص همراهش هم در حال دویدن به سمت ماشین من است.

حسب وظیفه اظهار معذرت خواهی نمودم و هر دو را سوار ماشین کردم تا به یک مرکز درمانی برسانم. طرف آنچنان ضجه می زد که تمام ذهن مرا مشغول کرده بود، نفر همراهش مرتبا با این و اون تلفنی صحبت می کرد و به اقوامش هی می گفت نترسید چیزی نشده. 
خلاصه اینکه در مسیر نفر همراهش برام تعریف کرد که این پسر عموی منه و کابینت سازه. احتمالا دستش شکسته و یه چند روزی نتونه کار کنه. آروم آروم به پیکانشهر نزدیک می شدیم و من پیشنهاد دادم به یک درمانگاه بریم تا از دستش عکس بنداریم. نفر همراهش شروع کرد هندونه زیر بغل ما گذاشتن که اقا شما خیلی محترمید هرکس دیگه جای شما بود فرار میکرد و .....  خلاصه اینکه : اقا ما خیلی مزاحم وقت شما نمیشیم شما هزینه ش رو به من بدهید من خودم میبرمش درمانگاه اگر شما بیائید معطل میشوید و تازه ماشین شما را هم می خوابونند.

منم که از همجا بیخبر بودم با خودم گفتم به چه آدمهای خوبی زدم . خلاصه اینکه از 300 هزار تومن شروع کردند تا با 150 هزار تومن راضی شدند : آقا فقط 100 هزار تومن پول گچ گرفتن دستش میشه. حداقل یک ماه نمیتونه کار کنه و .....

بگذریم 150 هزار تومن رو موقعیکه دلار بود 1000 تومن دادم و جفتشون پیاده شدند. تو مسیر کلی با خودم فکر کردم. با خودم گفتم خوب اگر طرف یکماه نتونه کار کنه چطور با 150 هزار تومن راضی شد؟ می تونست صبر کنه تا طبق قانون مراحل طی بشه و پول بیشتری بگیره. اصلا با اون سرعتیکه من هنگام پیچیدن به اتوبان داشتم اگر دست کسی به آئینه ماشین بخوره آیا امکان داره بشکنه؟ و صدتا چرای دیگه ...

درست دو شب بعد از همان روز مشغول خواندن روزنامه بودم. روزنامه جام جم با یک آب و تابی ماجرای یک شغل جدید را نوشته بود. افرادیکه خودشونو به ماشین شما نزدیک می کنند و خیلی حرفه ای خودشون رو به ماشین میزنند و همشون قبل از اینکه بخواهید به درمانگاه برسونیدشون با شما توافق می کنند!!!!

یعنی من 48 ساعت از دنیا عقب بودم. اما از اونجا که ما هیچوقت مصداق این ضرب المثل نیستیم که آدم از یه سوراخ دوبار گزیده نمیشه باید عرض کنم که بنده دوبار گزیده شدم. چون یکسال پیش دقیقا دوباره این اتفاق برایم پیش آمد. منتها اینبار طرف طوری خودشو زد به آئینه ماشین که آئینه از جا در اومد. ما هم که مطمئن از اینکه اینها شیاد هستند گیر دادم که بریم درمانگاه یا اوراژانس. دیدم طرف گفت بریم. 

خلاصه اینکه بعد از پرداخت 50 هزار تومن هزینه های عکس و معاینه در کمال تعجب دیدم دکتر اورژانس میگه دستش شکسته. هیچی ایندفعه طرف با 600 هزار تومن راضی شد و رفت. اما درست باز هم 48 ساعت بعد وقتی ماجرا رو برای یکی از دوستهایم که در اداره آگاهی کار میکنه  تعریف کردم دیدم داره بهم میخنده، گفتم چی شده ، دیدم مشخصاتی داد که دقیقا مطابق با اون دو نفر بود. (یکیشون کیف سامسونت دست داشت، یکیشون اورکت آمریکایی و ....) گفتم یعنی اینها هم شیاد بودند گفت بنده خدا این آدم مخصوصا دستشو اینکار کرده و روزی حداقل 3 نفر رو طعمه خودش قرار میده، هر هفته هم میرن تویه یه شهر.

اول با خودم گفتم مگه پول چقدر ارزش داره که طرف زده خودشو ناقص کرده اما یه حساب سرانگشتی کردم دیدم اوه اوه  عجب درآمدی!!!!!!

خلاصه اینکه اگر رانندگی می کنید حواستون به این ماجرا باشه. اینهایی که به آئینه شما برخورد می کنند همشون شیادند. بنظر من کارخانجات خودروسازی بجای جمله اجسام از آنچه که در آینه می بینید به شما نردیکترند باید بنویسند آنانکه به آینه شما برخورد می کنند شیادتر از آنچه که شما فکر می کنید هستند!!!!!!]]> تاپیک مفیدی خواهد بود و می تواند در پیشگیری یکسری از مسائل مفید باشد. زنگ اول را هم خودم بصدا در می آورم:


4 سال پیش برای انجام کاری به اداره هواشناسی در فرودگاه مهرآباد رفته بودم. بخاطر اتفاقی که سال گذشته اش برایم پیش امده بود می خواستم بدانم در آنروز دقیقا چند میلیمتر باران باریده بود. (آن اتفاق هم در نوع خودش جالب بود که در فرصتی مناسب برایتان خواهم گفت) در مسیر بازگشت به کرج روی پل اکباتان به ستاری هنگامیکه در حال گردش به سمت باند شمالی اتوبان تهران کرج بودم  دو عابر قصد عبور داشتند که ناگهان یکی از آنها به آینه بغل ماشین من برخورد می کند. در حالیکه فکر می کردم اتفاقی نیوفتاده است از آینه نگاه کردم و دیدم طرف روی زمین افتاده و شخص همراهش هم در حال دویدن به سمت ماشین من است.

حسب وظیفه اظهار معذرت خواهی نمودم و هر دو را سوار ماشین کردم تا به یک مرکز درمانی برسانم. طرف آنچنان ضجه می زد که تمام ذهن مرا مشغول کرده بود، نفر همراهش مرتبا با این و اون تلفنی صحبت می کرد و به اقوامش هی می گفت نترسید چیزی نشده. 
خلاصه اینکه در مسیر نفر همراهش برام تعریف کرد که این پسر عموی منه و کابینت سازه. احتمالا دستش شکسته و یه چند روزی نتونه کار کنه. آروم آروم به پیکانشهر نزدیک می شدیم و من پیشنهاد دادم به یک درمانگاه بریم تا از دستش عکس بنداریم. نفر همراهش شروع کرد هندونه زیر بغل ما گذاشتن که اقا شما خیلی محترمید هرکس دیگه جای شما بود فرار میکرد و .....  خلاصه اینکه : اقا ما خیلی مزاحم وقت شما نمیشیم شما هزینه ش رو به من بدهید من خودم میبرمش درمانگاه اگر شما بیائید معطل میشوید و تازه ماشین شما را هم می خوابونند.

منم که از همجا بیخبر بودم با خودم گفتم به چه آدمهای خوبی زدم . خلاصه اینکه از 300 هزار تومن شروع کردند تا با 150 هزار تومن راضی شدند : آقا فقط 100 هزار تومن پول گچ گرفتن دستش میشه. حداقل یک ماه نمیتونه کار کنه و .....

بگذریم 150 هزار تومن رو موقعیکه دلار بود 1000 تومن دادم و جفتشون پیاده شدند. تو مسیر کلی با خودم فکر کردم. با خودم گفتم خوب اگر طرف یکماه نتونه کار کنه چطور با 150 هزار تومن راضی شد؟ می تونست صبر کنه تا طبق قانون مراحل طی بشه و پول بیشتری بگیره. اصلا با اون سرعتیکه من هنگام پیچیدن به اتوبان داشتم اگر دست کسی به آئینه ماشین بخوره آیا امکان داره بشکنه؟ و صدتا چرای دیگه ...

درست دو شب بعد از همان روز مشغول خواندن روزنامه بودم. روزنامه جام جم با یک آب و تابی ماجرای یک شغل جدید را نوشته بود. افرادیکه خودشونو به ماشین شما نزدیک می کنند و خیلی حرفه ای خودشون رو به ماشین میزنند و همشون قبل از اینکه بخواهید به درمانگاه برسونیدشون با شما توافق می کنند!!!!

یعنی من 48 ساعت از دنیا عقب بودم. اما از اونجا که ما هیچوقت مصداق این ضرب المثل نیستیم که آدم از یه سوراخ دوبار گزیده نمیشه باید عرض کنم که بنده دوبار گزیده شدم. چون یکسال پیش دقیقا دوباره این اتفاق برایم پیش آمد. منتها اینبار طرف طوری خودشو زد به آئینه ماشین که آئینه از جا در اومد. ما هم که مطمئن از اینکه اینها شیاد هستند گیر دادم که بریم درمانگاه یا اوراژانس. دیدم طرف گفت بریم. 

خلاصه اینکه بعد از پرداخت 50 هزار تومن هزینه های عکس و معاینه در کمال تعجب دیدم دکتر اورژانس میگه دستش شکسته. هیچی ایندفعه طرف با 600 هزار تومن راضی شد و رفت. اما درست باز هم 48 ساعت بعد وقتی ماجرا رو برای یکی از دوستهایم که در اداره آگاهی کار میکنه  تعریف کردم دیدم داره بهم میخنده، گفتم چی شده ، دیدم مشخصاتی داد که دقیقا مطابق با اون دو نفر بود. (یکیشون کیف سامسونت دست داشت، یکیشون اورکت آمریکایی و ....) گفتم یعنی اینها هم شیاد بودند گفت بنده خدا این آدم مخصوصا دستشو اینکار کرده و روزی حداقل 3 نفر رو طعمه خودش قرار میده، هر هفته هم میرن تویه یه شهر.

اول با خودم گفتم مگه پول چقدر ارزش داره که طرف زده خودشو ناقص کرده اما یه حساب سرانگشتی کردم دیدم اوه اوه  عجب درآمدی!!!!!!

خلاصه اینکه اگر رانندگی می کنید حواستون به این ماجرا باشه. اینهایی که به آئینه شما برخورد می کنند همشون شیادند. بنظر من کارخانجات خودروسازی بجای جمله اجسام از آنچه که در آینه می بینید به شما نردیکترند باید بنویسند آنانکه به آینه شما برخورد می کنند شیادتر از آنچه که شما فکر می کنید هستند!!!!!!]]>