<![CDATA[انجمن سینما کلاسیک - تمامی انجمن‌ها]]> https://cinemaclassic.ir/ Sun, 07 Jun 2026 17:59:08 +0000 MyBB <![CDATA[حاشیه های سینمای ایران]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AD%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 Sat, 19 Aug 2017 07:57:12 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AD%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86  ]]>  ]]> <![CDATA[تحلیل و بررسی مستندهای ابوالفضل توکلی با موضوعیت گویندگان فیلم]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84-%D8%AA%D9%88%DA%A9%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%88%D8%B6%D9%88%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85 Sat, 01 Apr 2017 09:10:57 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84-%D8%AA%D9%88%DA%A9%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%88%D8%B6%D9%88%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85 ابوالفضل توکلی در زمره مستندسازانی است که به دوبله و هنرمندانش روی خوش نشان داده است. او کسی است که از دوم اردیبهشت ماه 1325 که نخستین فیلم دوبله شده به فارسی در سینماهای ایران اکران شد تاکنون از زاویه ای دیگر (که بنای آن تصویر است) به دوبله نگریسته است. فیلم ساختن درباره کسانی که کار آنها کلنجار رفتن با فیلم است کار آسانی نیست. این عده در زمره کسانی هستند که تا پیش از دهه 70 هجری کمتر کسی حتی با چهره و نام آنها آشنا بود. آنها در پستوهای استودیوها گم بودند و اینروزها نام و تصویر و حتی خود آنها در کمتر مجلس سینمائی است که حاضر نباشد. با اینهمه به شخصه بیاد ندارم کسی در این هفتاد سال درخصوص دوبله و دوبلورها ، فیلم رسمی و استاندارد (به مفهوم واقعی کلمه مستند) ساخته باشد. اینکه توکلی ( با پشتوانه آموزه های حرفه ای مستندسازی) در این برهوت و یک تنه به ثبت زندگینامه گویندگان حرفه ای و با سابقه سینمای ایران همت گماشته است برگ سبزی است تحفه تاریخ سینمای ایران که آیندگان قدر تک تک سری مستندهای وی را در این باب بیشتر خواهند دانست. به هرشکل و با هر روایتی که باشد.

هرچه در نت گشتم تا تحلیلهایی حرفه ای کارهای ارزنده او بیابم چیزی جز مدح و ثنای صرف ندیدم. ستایش هرگز کاستیها را نشان نخواهد داد ضمن آنکه تکرار مکررات را بر داشته های قبلی - بی هیچ تغییری -  خواهد افزود. توکلی کسی است که نشان داده است در هر قسمت از آنچه حذر میکند تکرار قالب فیلم قبلی است و سعی او بر ایده ای نو در بیان یک زندگینامه در شکلی جدید است.

درهرشکل در این بخش به تحلیل مستندهائی که این هنرمند درباب نقل حدیث دل گویندگان کهنه سوار ما در عرصه تصویر و مستند ، گامی سترگ برداشته وظیفه کسانی است که با اشراف به دوبله و مستند میتوانند نظرات صائبی را مطرح کنند و صرفا به خبررسانی یا تمجید و مراسم های رونمائی اکتفا نکنند.

وظیفه خود دیدم که قدمی هرچند کوچک در این باب بردارم و مستندهای یاد شده را با جزئیات بیشتری مورد ارزیابی و مداقه قرار دهم. باشد که دوستان دیگر نیز در این سلوک همراه و یاور ما باشند. تقدم و تاخیر ساخت مستندها را رعایت نمیکنم و ابتدائا به سراغ مستندی میروم که در رونمایی آن در فرهنگسرای ابن سینا در 20 اردیبهشت 95 حضور داشتم.

------------------------------------------------------------------------------------------------
آقا جلال و مستر رابرت

[تصویر: 1491032727573.jpg]

نام این مستند ، نامی است که روی آن فکر شده. جلال اسمی سنتی در تاریخ ایران پس از اسلام است و آقا کلمه ای مغولی در مفهوم جنس مذکر که در مفهوم مثبت بکار گرفته میشود. مستر همان مفهوم را در زبان انگلیسی دارد و رابرت هم اسمی سنتی در تاریخ کشورهای انگلیسی زبان چون آمریکا و بریتانیاست. ترکیب آقاجلال در کنار مستر رابرت با واو عطف، نشان از ارتباط یک شخصیت شرقی با شخصیتی غربی دارد. ارتباطی که سابقه اش در تاریخ کشور ما به هزاران سال از وقتی تاریح جهان قطبهایش به ایران و روم ختم میشد میرسد.

آقاجلال را ابتدا اسم آورده اند تا ارتباط این با آن را به ذهن متبادر کنند. درست مثل اینکه بگوئیم آقای جلال مقامی ، رابرت ردفورد را میشناسد و ردفورد شاید اصلا نداند مقامی کیست. ارتباطی که نشان میدهد قصه ما قصه ی جلال مقامی است آنهم جائی که بخشی از زندگش اش با رابرت ردفورد سپری گشته. پدر عشق یک طرفه بسوزد وقتی معشوق نداند شما عاشقش هستید ( چه خوش بی مهربونی هر دو سر بی/ که یک سر مهربونی دردسر بی) اما عشق یک طرفه پردردسر ، صرفا در دنیای آدمها و جنسهای مخالف است که معنی می یابد وگرنه در دنیای هنر ، همه ما عاشق چیزها و کسانی هستیم که حتی آنها از وجود ما هم بی خبرند و چقدر این عشقها زیباست ، بی آنکه یک طرفه یا دوطرفه بودنش اهمیتی داشته باشد.

آقاجلال و مستر رابرت یک اسم هنری فوق العاده برای مستندی است که قرار است هنری باشد. آقاجلال و مستر رابرت قرار است هم جلال (مقامی) را معرفی کند و هم رابرت (ردفورد) را و بعد ، از ارتباط ایندو بگوید. آقاجلال و مستر رابرت اسمی است که قرار است ما را پای مستندی بنشاند که از جلال مقامی چیزهائی ببینیم و بشنویم که هرگز یا کم از او دیده و شنیده ایم. آقاجلال و مستر رابرت قرار است فقط و فقط به آقاجلال و مستررابرت بپردازد و گرنه مقامی در طول سابقه هنری 55 ساله خود بجای اکثر ستارگان تاریخ سینمای جهان و ایران سخن گفته است که اگر قرار است از هر گویشی گفتگو شود باید یک آقاجلال و مستر ایکس ( یا مستطاب ایگرگ ) ساخته شود.

[تصویر: 1490945458561.jpg]

در طراحی پوستر این فیلم ذوقی بکار رفته است که در هیچکدام از مستندهای جناب توکلی تکرار نشد. آنچه در نام هویداست در پوستر عیان است. هم آقاجلال در پوستر دیده میشود هم مستر رابرت. تصویر جلال ، تمام رخ است و تصویر رابرت ، نیمرخ. هردو به یک زاویه یا گوشه خیره اند. جلال جلوست ( بهمان دلیل که گفتیم) و رابرت در پشت سر. آنچه مهم است اینکه : ایندو پشت به پشت هم دارند. پشت در پشت هم داشتن حکایت پشتوانگی ، یکرنگی ، اتکا و تشابه و تساوی است . پشت دادن در اصطلاح در مفهوم تکیه کردن و استناد کردن است و در حوزه حیوانات اگر بکار رود در معنای رام شدن و سواری دادن است.

در این تصویر هردو نفر نه شاد هستند و نه غمگین. نه عصبانی نه آرام. آرامشی در چهره هردو دیده نمیشود و نوعی نگرانی را میتوان حس کرد. نگرانی حس غریبی است که هنرمندان با آن مانوسند. عنوان آقاجلال و مستررابرت در قابی که به کاشیهای کهنه می ماند با خط نستعلیق حک شده است و این هم نماد آن شرقی گری است که آقاجلال در عنوان فیلم یدک میکشد. تکیه بر فرهنگ ایرانی. هم در کاشی یا سرامیک و هم در نستعلیق .

مستر در کنار رابرت است اما آقا بالاتر از جلال. و این هم یعنی آقاتر بودن جلال بر سروری رابرت می چرید. بخش بالایی این پوستر ، عکس است و هرچه پائین تر می آییم به گرافیک و نقاشی و طراحی میرسیم. در دنیای تصویر سازی ، ترکیب عکس و طرح، نشان از حکایتی خاص است . آنچه که عکس است اهمیت دارد و آنچه که بخش گرافیک است در تکمیل زبان عکس است ( در اینجا هم آنچه مهم است چهره و صورت جلال و رابرت است و نه اندام و لباس) . قانون بی نهایت بودن ذرات دکتر حسابی میگوید همه اجسام دنیوی دارای ابعادی بینهایت هستند و امتداد آنها تا بی نهایت میرود اما آنچه که ما از اجسام (بعنوان جسم) می بینیم در واقع اوج چگالی جسم است. در برخی تصاویر دیده اید که امتداد یک طرح گرافیکی یا عکس را با طرحی گرافیکی ناقص امتداد میدهند. در چنین وضعیتی قصه این نیست که تصویرگر حوصله تکمیل یا بهسازی تصویر را نداشته ، اصل ماجرا اینجاست که آنچه مهم است بخشی است که کامل می بینید... و در اینجا چهره جلال و رابرت بر هرچیز دیگری ارجح است. اما آنچه در این تصویر ناگویاست اینکه در دنیای دوبله آنچه ماندگار است صداست و نه تصویر، و آنچه در دنیای بازیگری ماندگار ، تصویر. شاید اگر در همین تصویر، دهان مقامی در مقام فریاد ، باز بود دنیای صدا را هم (که راز واقعی این مستند است) میشد بنوعی به ذهن بیننده متبادر کرد و بر ارزش پوستر افزود.

در این تصویر ، از دو تصویر در زمان حاضر هر دو هنرمند ارائه شده است. هر دو مسن و کهنه کار و در اوج پختگی (البته تصاویر ترکیبی مربوط به خود مستند است) . مقامی از اواخر دهه 60 به بعد ( که کارش در آن دهه به دوبله روزی چهار پنج فیلم میرسید ) عینک به چشم زد اما لزوما عینک را در زندگی عادی هرگز در چشم نداشت. عینک او در موقع دوبله بر چشمها بود و قصه عینک این تصویر شاید حفره خالی نبود آن فریاد و صدا را تا حدی جبران کند.

اما آنچه در پس پرده است و صرفا یک ذهن باز (با اتکا بر داستان خود مستند) میتواند درک کند اینکه تصویری که از جلال مقامی در پوستر می بینیم تصویری با موهای مرتب و آنکادر است و تصویر رابرت ردفورد با وجودی که تصاویر متعددی از او در دست است که موهای زردش را همیشه مرتب دیده ایم ، اینبار در پوستر از او تصویری می بینیم با موهای پریشان. داستان زندگی آرام مقامی (مطابق با آنچه در فیلم می بینیم ) با داستان زندگی ناآرامو در نهایت حودکشی شخصیت ردفورد در فیلم همه چیز از دست رفته در دریا کاملا همخوانی دارد و این اوج هنر تطبیق پوستر با محتوای یک فیلم ( چه داستانی و چه مستند) میتواند قلمداد شود که پس از مرحوم مرتضی ممیز (که از پوستر سازان بزرگ سینمای ایران بود) هرگز در سردر سینماها دیده نشد. با این تفسیر ، امتداد نگاه مقامی و ردفورد به جائی است که در اصطلاح زندگی (گذشته) و مرگ (آینده) میتواند قلمداد شود. به همین خاطر است که که گفتم هنرمند هماره چهره ای نگران دارد. نگران از اینکه آیا یک عمر زحمتش پای درختی بنام هنرش به بار نشسته است و دیگران چه قضاوتی از او و کارهایش دارند و نگران از آینده ای که پیش روی همه ما انسانهاست.

[تصویر: 1491032727421.jpg]

فیلم با این نوشته آغاز میشود: هنر زیور اسنان است و انسان زیور کیهان. این تصویر در ابتدای کارهای توکلی هست و به نوعی ارادت او را به مفهوم این جمله نشان میدهد. خداوند خطاب به پیامبرش گفت : لولاک لما خلقت الافلاک (اگر تو نبودی جهان را خلق نمیکردم) و این یعنی همان زیور. روزی موسی از خدا پرسید با اینهمه قدرت و شوکت چرا ما انسانها را خلق کردی که جز تمرد و گناه نبینی. و خداوند گفت : کُنتُ کَنزا فَاحبَبتُ اَن اُعرَف فخلقت الانسان (گنج مخفی بودم و کسی مرا نمیشناخت. دوست داشتم شناخته شوم پس انسان را خلق کردم). کنت کنزا گفت مخفیا شنو/گوهر خود گم مکن ، اعراض شو (مولوی). اینکه انسان زیور هستی یک واقعیت است. ابر و باد و مه خورشید و فلک در کارند/ تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری (سعدی)
اینکه هنر زیور انسان است از نظر همگان این جمله مورد تایید نیست چراکه متدینین اعتقاد دارند ایمان زیور انسان است، هنرمندان معتقدند هنر زیور است ، سیاستمداران معتقدند سیاست جوهره آدمی است و الی ماشاالله. هرکسی از ظن خود زیور آدمی را در چیزی می بیند اما به شخصه اعتقاد دارم انسان بی هنر (هرکس در هرمقام و جایگاهی که باشد) انسانی بی روح است. زندگی پر و پیمان او درست مانند غذای بسیار زیبا و با ارزشی است که ادویه و نمک ندارد. و طبیعی است هیچ کس از خوردن چنین غذائی لذت نمیبرد مگر خود آن شخص. در نظر دیگران ، انسان بی هنر یا بی علاقه به هنر انسانی خشک (شبیه به جامدات و ربات) است. انسان بی هنر محبوبیتی ماندگار ندارد و محبوبیتش مقطعی و به کمک باسمه های تبلیغاتی و غیرتبلیغاتی است اما هنرمند بی هیچ توقع و تبلیغی محبوب است. تبلیغ او ، هنر اوست. مفهوم زیور اگر این نیست پس چه چیزی است؟ اگر زیور در معنای ارزش و ارزش آفرینی نباشد پس در کدام خصلت آدمی میتوان سراغ آنرا گرفت. بنابراین عبارت هنر زیور انسان است زیباترین تعبیر از مفهوم واژه هنر است.

فیلم با تصاویری از صندلیهای یک سینما در 8 سکانس (که نصف آنها تکراری اما از فاصله دورتر است ) و از زوایای مختلف و با حرکت نرم دوربین شروع میشود. و بلافاصله صدای جلال مقامی به گوش میرسد ...  من سعیمو کردم ، و همه قوبل خواهید کرد که سعی کردم ، سعی کردم صادق باشم ، مهربان باشم ، دوست بدارم ، و دوست باشم... (تصویر به آپاراتخانه سینما میرسد) ... تا آخرکار جنگیدم ، نمیدونم این جنگیدن چقدر ارزش داشت ولی میدونم که جنگیدم. همیشه امیدوارم همتون به چیزهای بیشتری برسید ، دلم براتون تنگ میشه ( در این لحظه تصویر به در سینما میرسد و پس از باز شدنش به دنیای تاریک سینما گام برمیداریم و که فیلم همه چیز از دست رفته ساخته ی جی.سی چَندور محصول 2013 آمریکا در آن در حال پخش است و رابرت ردفورد روی عرشه قایقش سوار بر امواج دریا)... متنی که از زبان مقامی بیان میشود متن خوبی نیست. تا آخر کار جنگیدم برای کسی بکار میرود که درگذشته باشد و یا اینکه توان فعالیت نداشته باشد و یا اقلا دیگر میلی به ادامه کاری که پیش از این داشته ندارد. درحالیکه هیچکدام از اینها درخصوص جلال مقامی صدق نمیکند. دلم براتون تنگ میشه هم اصطلاحی است برای کسی که به سفری میرود که بازگشتی در آن نیست و یا اینکه سفرش سفری دور و دراز است، درحالیکه مقامی پیش ماست . حی و حاضر. نه قرار است سفری برود که اگر قرار است سفری باشد برای تک تک ما هست و تقدم و تاخرش را کسی نمیتواند با خداحافظی دیر و زود کند. اگر هم منظور ، وقفه در فعالیت ایشان بخاطر تغییر در کیفیت صدای ایشان است که بازهم درست بنظر نمیرسد چون مقامی با همین صدا هم بخاطر پشتکار و علاقه اش چندین فیلم گویندگی کرده و راه را با جدیت و پشتکار ادامه میدهد. بنابراین این جملات زبان حال خود مقامی است که از ته دلش برآمده باشد بلکه جملاتی است که به او دیکته شده تا واگویه کند... آنچه این گفتگوی تلخ را شیرین میکند صحبت از مهربانی و تلاش اوست که به واقعیت بسیار نزدیک است.

[تصویر: 149103272752.jpg]

مقامی وارد سینما میشود. میگوید رابرت ردفورد. رابرت برمیگردد و به دوربین نگاه میکند. یک تدوین خوب و بهره گیری از لحظه ای مناسب از فیلم. ناگهان اصواتی از اطراف و اکناف سینما بگوش میرسد: آقا جلال ... آقای مقامی ... آقا جلال بفرمائید... باعث افتخارید ... خیلی خوش  اومدید ... (صدا ، صدای گویندگان فیلم و همکاران اوست که به نوعی او را دعوت به نشستن روی صندلی سینما میکنند). فیلمهای ردفورد که مقامی در آنها گویندگی یکی پس از دیگری به نمایش در می آید. نه در پرده سینما، بلکه برای مخاطب و به شکل کلیپ... نیش ، بوچ کاسیدی و ساندانس کید ، پابرهنه در پارک ، سه روز کندور .. تصویر مجددا روی پرده سینما و فیلم همه چیز از دست رفته و موهای سفید ردفورد میرود. مقامی رو به دوربین میگوید : این آخرین فیلمیه که من بجای ردفورد حرف میزنم! سوال اینجاست که چرا کارگردان اینقدر روی کلمه ی آخرین تاکید دارد؟ مگر ردفورد فوت شده و فیلم دیگری بازی نخواهد کرد و یا اینکه از میان فیلمهای قبلی او که دوبله نشده یا کس دیگری دوبله کرده، دیگر قرار نیست مقامی بجای او صحبت کند؟! این همه آخر و آخرین واقعا چرا؟ اینهمه یاس و فضای یاس چرا؟! آیا بهتر نبود بجای آن جمله گفته شود " این فیلمو جدیدا دوبله کردیدم" ؟ حتی میشد بجای "میزنم" (که مناسبتی هم با تصویر درحال پخش ندارد چون تصویر در یک استودیوی دوبله و درحال ضبط صدا نیست) گفته شود "حرف زده ام".

مقامی اشاره به تفاوت سنی خود با ردفورد میکند که 5 سال ردفورد از او بزرگتر است. اکثر بازیگرانی که جلال مقامی بجای آنها صحبت کرده از خود او پیرتر بوده اند. از رابرت ردفورد بگیرید تا عمرشریف و وارن بیتی و ژان پل بلموندو و دیگران... جالبترین بخش در اینجا جائی است که مقامی این شعر را میخواند : از صدای گذر آب چنان فهمیدم / تندتر از آب روان ، عمر گران میگذرد و بلافاصله ردفورد (با صدای مقامی) روی پرده به سخن در می آید که : باز که داری دم از مصیبت میزنی؟ ... اگر همین صحنه با همین جمله کات میشد نتیجه به مراتب جالبتر می بود چراکه گفتار ردفورد میتوانست (درست یا غلط) خطاب به مقامی قلمداد شود اما صحنه فیلم ادامه می یابد و مخاطب رد فورد در فیلم (که چنگیز جلیلوند آنرا گویندگی میکند) میگوید: من که دیگه واسه اینجور کارا پیر شدم و اگه ادامه بدم یه خورده آبروئی که دارم هم می ریزه! ... واقعا چه نیازی به پخش گفتار جلیلوند (با آن بار معنایی نچندان دلچبسش در این صحنه ) می بود ؟ ... و بعد دوباره همان واژه آخر و آخرین... مقامی میگوید : رابرت جان دیگه من و تو عمرمون رو کردیم و این آخری ها دیگران نباید انتظاری از من و شما داشته باشن! واقعا چرا اینقدر یاس در فیلمی که قرار است صرفا زندگینامه شخصی یک هنرمند و بیوگرافی آثارش باشد تبدیل به مرثیه سرائی برای خود میگردد؟

صحنه کمک خواهی ردفورد با بی سیم (در فیلم) به نتیجه نمیرسد و او  با ناامید روی قایقش دراز می کشد. صحنه به مقامی دراز کشیده در بیمارستان و معاینه دکتر از سر وی مونتاژ میگردد. اینبار برخلاف پوستر فیلم ردفورد رو به دوربین است و سر مقامی در حالت نیمرخ و بعد مقامی از سکته مغزی اش و تغییر در صدایش با رابرت درددل میکند. نوعی همذات پنداری با تنهائی رابرت در وسط دریا با این واقعیت که همه ما در زندگی مصایبی داشته و داریم. نحوه بیان حقیقت تلخ تغییر صدای مقامی که زمانی صاف ترین ، زلال ترین و اتوکشیده ترین صداها را در بین گویندگان داشت آنهم در یک فیلم مستند و با چنین ترفندی، یک ایده خلاقانه است که نشان میدهد توکلی علاوه بر اینکه مستندساز خوبی است یک قصه گوی خوبی در سینمای داستانی هم میتواند باشد. بازسازی صحنه معاینه دکتر ( که نتیجه آزمایشات او را در سال 1394/06/11در سن 74 سالگی) با همان دکتر و همان فضا به نمایش درمی آورد از کارهای خوب و ارزنده این مستند میتواند محسوب گردد. اما جلال مقامی با یک جمله این بازسازی را لو میدهد! وقتی دکتر به او میگوید: نتیجه آزمایشات شما در کلیه و کبد و غیره خوب است مقامی میگوید : سبک زندگیمو عوض کردم آخه! سبک زندگی مقامی بعد از سکته عوض شده است و نه قبل از آن. پخش این جمله (حتی اگر مربوط به تغییر مکان منزل مقامی از تهران به مهرشهرکرج یا هرتغییر دیگری حتی پیش از سکته هم باشد) در فیلم به هیچ عنوان زیبنده نیست چراکه بابت تک تک جملاتی که میتواند در یک فیلم مهم قلمداد شود باید قصه سازی گردد تا بیننده با آن تغییراتی که مقامی بیان میکند مطابقت کند درحالیکه از در مرحله قبل سکته ، از تغییرات زندگی مقامی صحبتی بمیان نیامده است. در ادامه این صحنه درحالیکه صحنه غذا خوردن ردفورد روی قایق در روی پرده سینما پخش میشود ، مقامی رو به او میگوید: دکتر من به من پیشنهاد کرده برم گفتار درمانی... یک فضاسازی فوق العاده و متناسب. غذا خوردن برای ادامه زندگی روی قایق آنهم وسط دریای تنهائی برای ادامه حیات برای ردفورد و از اینسو بحث گفتار درمانی برای ادامه دادن به دوبله در دریای تنهایی برای ادامه حیات گویندگی برای مقامی.

[تصویر: 1491032727715.jpg] [تصویر: 1491032727634.jpg]

صحنه فوق العاده بعدی مربوط به بیمارستان است. جائی که رابین ویلیامز (یکی از بازیگران مشهور سینما که مقامی - چون ردفورد - بجای او در فیلمها صحبت کرده است) در نقش یک دکتر در راهرو یک بیمارستان درحال قدم زدن و ملاحظه افرادی است که در گوشه و کنار ایستاده اند. این صحنه در ادامه به صحنه ای که مقامی روی صندلی انتظار بیمارستان نشسته  گره زده میشود و نگاه مقامی (با یک تدوین خوب) به نگاه ویلیامز گره میخورد. اینبار همذات پنداری ویلیامز با مقامی. تدوین این بخش کاری است که روی آن فکر شده و به دقت هم انجام پذیرفته چنانکه وقتی ویلیامز در راهرو به چپ مینگرد ، قسمت چپ راهروی بیمارستان ایرانی با نگاه او منطبق میشود و وقتی به راست نگاه میکند ، سمت راست راهرو را در فیلم  می بینیم. سعی شده است آنچه در پشت سر ویلیامز در بیمارستان غربی وجود دارد با آنچه جلو دوربین از نگاه او در بیمارستانی در ایران به تصویر کشیده میشود همخوانی داشته باشد ... در ادامه ، مقامی به خودکشی رابین ویلیامر اشاره میکند و بازهم همان فضای یاس ( که اصلا نیازی به ذکر چنین مقولاتی نبود ) . و بعد این مقامی است که بجای رابین ویلیامز در راهرو بیمارستان قدم میزند و با بیماران همذات پنداری میکند. تایید همان جمله ابتدائی فیلم که : سعی کردم مهربان باشم و ...سعی کردم دوست بدارم.

[تصویر: 1491032727786.jpg]

ادامه صحنه ها بازهم فضای تیره و تار زندگی... قدم زدم مقامی در پارکی برفی ، زیر درختان بعضا خشک ، همراه با تصاویر تیره تعدادی فیلم ( مانند دکتر ژیواگو) که عمدتا آنها را سیاه و سفید کرده و صحنه های دهشت و فرار را برگزیده اند که در نهایت با یک موسیقی تنش زا تصاویر پارک را هم به سیاه و سفیدی میبرد ، در نهایت به نگاه مقامی به نور در و پنجره ای که نشان امید باشد مونتاژ میشود و گرمای لیوان چای که میتواند در این فضای سرد و ناامیدی او را گرم کند. و بعد دوباره مقامی به روایت زندگی خودش برمیگردد. از تولد ، از ازدواج از کار و از هنر میگوید. این خط سیر روائی به هیچ عنوان زیبنده نیست که ابتدا همه چیز را در یک سوم ابتدائی فیلم رو به تمام شدن و اضمحلال ببریم و بعد مجددا به زندگی و امید برگردیم.

[تصویر: 1491032727897.jpg]

تنهایی مقامی با چنان وضعیتی قابل درک است اما آنچه آیندگان در مورد یک هنرمند قضاوت خواهند کرد تنهائی یا زندگی شخصی او نیست. اقلا به اندازه ای که در این فیلم به آن تاکید شده نمیتواند قابل اهمیت باشد. آنچه از یک هنرمند در تارک جهان باقی میماند هنر اوست. توکلی نه تنها در این مستند بلکه در هیچ کدام از مستندهایش روی هنرنمائی گویندگان و کارهای ماندگار آنها روی فیلمها ، صحبتی به میان نمیکشد. تاکید او روی زندیگ عادی آنهاست تا هنر آنها . اینکه مقامی حتی بجای پیرزن هم در فیلمهایی مثل ننه زی صحبت کرده و یا اینکه در دستفروش موقع صحبت کردن یک ایده جدید خلق کرده چنانکه موقع دادن نفس به داخل صحبت کرده تا صدائی مخوف تولید کند ، اینکه با گویندگی با تیپهای تیپ ساران قهاری مثل حسین سرشار (بجای آلبرتو سوردی) یا بجای منوچهر اسماعیلی ( بجای تری توماس) صحبت کرده و تیپ سازیهای آنها را به چالش کشیده ، اینکه حتی او در دهه 30 آنونس فیلم هم گفته ، اینکه در جشنواره کودک و سالها در دوبله همزمان حضور داشته و یکی از بانیان این روش از دوبله در کشور است ، اینکه چه خاطراتی از دیگران دارد ، اینکه دیگران چه خاطره خاص فنی از او دارند ، اینکه در 70 درصد تمام فیلمهای ایرانی دهه 60 صدا و نام او چه بعنوان مدیر دوبلاژ و چه گوینده ثبت و ضبط است ، اینکه او هرگز بجای تیپ های ثابت دیگران حرف نزد اما دیگر گویندگان به حریم او تجاوز کردند و بجای بازیگرانی که با صدای مقامی مشهور بودند صحبت کردند و چرا اینکار را کردند و ...  آنچه کارهای توکلی آنچه 90 درصد فیلم را تشکیل میدهد نشان دادن حال و اوضاع فعلی گوینده ، در خانه ، در خیابان ، در باغ ، در جستجوی یک سینما و در میزانسن ها و لوکیشن های مشابه است. بدون اینکه از او در مورد گویش خاصش در فیلمی خاصتر صحبتی به میان آید. از آنچه صحبت میشود حکایاتی است که همه میدانند و با خبرند. صحبت از هنر گوینده را در تک ثانیه های مستندش به تصویر می کشد درحالیکه قدم زدن در خیابان و چاق سلامتی با دیگران ده ها دقیقه از فیلم را تشکیل میدهند. فراموش نکنیم که هدف ما از ساخت یک مستند تحلیلی در مورد هنرمند (و بطور خاص یک گوینده) بیان هنر اوست ، نه بیان حال و روز اینروزهای او.

البته در ادامه ه، توکلی جبران میکند و در پس همان قدم زدنها در خیابان لاله زار ، اعماق ذهن مقامی را می کاود تا از نخستین ها بگوید که یکی از بخشهای بسیار خوب این مستند میتواند قلمداد شود. او از فریدالاطرش و سامیه جمال و اسماعیل یاسین (بازیگران مصری) و گویندگی خودش و مرحوم مهین کسمائی و عبدالله محمدی در استودیوی کاروان فیلم در 18 سالگی خود صحبت بمیان می آورد که تازگی دارد. پخش تصاویر زیرخاکی فیلمهاید مصری آن دوران در لابلای صحبتهای مقامی از دیگر نقاط قوت فیلم در این سکانس هاست. تناسب کلام با تصاویری که پخش میشود اساس یک مستند است که در اینجا توکلی بخوبی از عهده آن برمی آید. پخش کلیپ هایی از بازی مقامی در فیلمهای مختلف در پیش و پس از انقلاب که توسط دوستان و همکاران همین سایت در اختیار جناب توکلی قرار گرفت نیز از امتیازات و تازگیهای مستند ایشان است. بدون شک داشتن یک آرشیو قوی در ساخت یک مستند روائی آنهم وقتی از فیلمها و نامهای زیادی صحبت بمیان می آید دست او را در ساخت مستندی جذابتر باز میگذارد. فیلمخانه ملی ایران و آرشیو صدا و سیما از مهمترین آرشیوهای فیلم در کشور هستند که متاسفانه درب هردوی آنها روی علاقمندان و فیلم ساران بسته است و تکیه بر آرشیو افراد علاقمند و هنردوست درهرصورت با حکایت لنگه کفش در بیابان ، غنیمتی است برای کارگردان سخت گوشی چون توکلی.

[تصویر: 1491032727968.jpg]

قرار بود با نامی چون آقاجلال و مستر رابرت ما به دیدن فیلمی برویم که قصه های ناگفته ای از مقامی را به تصویر کشد. از رابرت ردفورد هم در این فیلم بیوگرافی خاصی نمی بینیم. حتی به این موضوع اشاره نمیشود که کسانی چون سعید مظفری ( در این ملک متروک) ، خسرو خسروشاهی ( در سرقت الماس - دوبله دوم) ، چنگیز جلیلوند ( در گتسبی بزرگ ، جاسوس بازی و والدو پیرو بزرگ) و منوجهر زمانی ( در سرقت الماس - دوبله اول) و دیگران هم بجای رابرت ردفورد صحبت کرده اند. اینکه چه تفاوتی گویش مقامی با دیگرانی دارد که آنها هم بجای ردفورد صحبت کرده اند اما صدای مقامی روی این بازیگر نشسته را در کجای این فیلم میتوان دید؟ اینکه من زیاد بجای این آقا صحبت کرده ام دلیل قاطع و قانع کننده ای برای تثبیت نام مقامی با نام ردفورد نیست. صدای مقامی فیت شخصیت ردفورد است. درست مثل صدای جلیلوند برای مارلون براندو. انصاف کار این بود که به بجای نشان دادن باغ و راغ ، در این خصوص و از کارشناسان زبده این فن (چون عباس مطمئن زاده) کمک گرفته شود تا بیان کنند چرا صدای مقامی با شخصیت و تصویر و بازی ردفورد تناسب دارد ... اشاره میشود که ردفورد هیچ جایزه یا اسکاری را بخانه نبرده ، درحالیکه در سال 1996 دولت آمریکا به وی مدال ملی هنر اهدا کرد. اینکه در 20 سالگی مادرش را از دست داد ، اینکه همسرش نقاش است ، اینکه یک پسر و دو دختر دارد، اینکه پسرش فیلمنامه نویس است و دختر بزرگش ستاره سینما و ... وقتی در نام یک فیلم اسم دو شخصیت را ذکر میکنیم باید هردوی آنها را معرفی کنیم و بعد از ارتباط ایندو بگوئیم. معرفی آقا جلال بشکلی کامل صورت نمیگیرد و از مستر رابرت و زندگی شخصی و هنری اش نیز کوچکترین بحثی بمیان نمی آید ، حتی از نام فیلمهائی که مقامی جای ردفورد صحبت کرده نیز اسمی به میان نمی آید و صرفا بریده های بی نامی از فیلمهای ردفورد در لابلای مستند به نمایش گذاشته میشود.

در لحظاتی از فیلم توکلی به سراغ همکاران مقامی در استودیو دوبله سیما میرود. آقایان پرویز ربیعی ، بهرام زند و همت مومیوند حاضر به مصاحبه  میشوند اما از مصاحبه سایرین حاضر در استودیو خبری نیست. آیا اینان به احترام این استخوان ترکانده وادی هنر و همکار خود نمیتوانستند حتی اجازه دهند صدای آنها در تکریم از مقامی (همزمان با پخش تصاویری دیگر) ثبت و ضبط شود. داریوش کاردان زمانی گفت من به این علت از دنیای دوبله کناره گرفتم که همه جا اگر همکاری پیشرفت کند همکارانش از او تمجید میکنند اما در عالم دوبله هرچقدر انسان پیش رود مورد حسادت آشکار و نهان همکارانش قرار میگیرد و شاید مصداق سخن او را حتی در چنین لحظاتی از این مستند نیز شاهدیم. آنچه مسلم است اینکه توکلی نباید صرفا به افراد حاضر در آن استودیو اکتفا میکرد و بطور جداگانه باید سراغ کارکشتگان دیگر دوبله و نظرات آنها درخصوص مقامی هم میرفت که ظاهرا بعلت تعجیل در آماده سازی این فیلم از یکسو و ناز و کرشمه ها و پاسخهای منفی دیگران از سوی دیگر از اینکار صرف نظر کرده است. به شخصه حتی در رونمائی این مستند نیز از گویندگان حرفه ای و قدیمی هم سطح مقامی کسی جز منوچهر والی زاده کس دیگر را ندیدم (البته کسانی چون مومیوند ، رضوی ، قطعه ای ، و انبوهی از گویندگان نسل جدید حضور داشتند) اما روی سخنم به گویندگان قدیمی است که نه تنها از حضور در چنین مراسمی بلکه حتی در مراسم خاک سپاری همکاران دوبله خود که نفس به نفش سالها در کنار آنها بوده اند نیز کوتاهی میکنند و غافلند که خود آنها هم بخشی از این قافله عمرند که از هردست دهند از همان دست خواهند ستاند. بخشهای مربوط به مرور خاطرات ابوالفضل بهرام زند و خود مقامی در دوبله سریال لبه تاریکی و بیماری دختر مقامی بسیار خوب و در جای مناسبی از مستند تدوین گردیده است. الصاق بخشی از فیلم تغییر چهره جائی که نیکلاس کیج با گریه خاطره عوض شدن چهره اش را برای همسرش با صدای مقامی نقل میکند اگر بدنبال خاطره بیماری دختر مقامی (چند دقیقه پیشتر از موقعیت فعلی) تدوین میشد استفاده به و نتیجه بهتری میشد از آن بعمل آورد.

در این مستند متاسفانه خانم رفعت هاشم پور بشکل اختصاصی حضور ندارند. از زمان اعتصاب اوایل دهه 80 گویندگان و ساختار شکنی رفعت در کنار نصرالله مدقالچی و چنگیز جلیلوند که در نهایت انجمن گویندگان حکم به اخراج این عده را داد رفعت به نوعی دچار سرخوردگی از بی مهری انجمن و همکارانش شد. حتی پس از بخشیدن شدن و بازگشت نفرات طرد شده ، او هرگز به انجمن و دوبله بازنگشت و گوشه عزلت گزید. این عزلت آنچنان در اعماق جان و روح این بهترین گوینده زن تاریخ دوبلاژ ایران ریشه دواند که حتی دعوت میرباقری برای حضورش در  سریال مختارنامه را هم رد کرد . هر گونه مصاحبه با جراید و رسانه ها را نیز پشت گوش انداخت. در این مستند درحالیکه بهتر از هرکس دیگری ، رفعت هاشم پور میتوانست در خصوص دوبله و کارهای همسرش مقامی داد سخن دهد ، متاسفانه این مستند نیز از حضور او بی بهره است و میدانم که اصرارهای توکلی هم در این باب ره بجائی نبرده است. اما توکلی برای برای ادای احترامو دین خود به شخصیت این بانوی بسیار توانمند ، بخشهائی از صحبتهای وی را در برنامه صداهای ماندگار به مستند خود اضافه کرده و از برباد رفته و حضور مقامی و هاشم پور دوشادوش هم در این فیلم صحبت بمیان می کشد. تصاویری که از برباد رفته پخش میشو.د مربوط به دوبله دوم این فیلم است که مقامی در آن حضور ندارد و چقدر زیبنده تر می بود که از دوبله اول جائی که اشلی با اسکارلت ( مقامی با رفعت) صحبت میکنند بخشهائی پخش گردد که البته نسخه دوبله اول این فیلم صرفا در فیلمخانه ملی ایران نگهداری میشود و دسترسی به آن با مرارت و سختی توامان خواهد بود و در دوبله دوم طهماسب بجای شخصیت اشلی صحبت کرده است.

[تصویر: 1491037607631.jpg]

صحنه پایانی این مستند اوج کار توکلی است که مثل یک فیلم سینمائی داستانی روی آن فکر و کار شده است. اما پیش از آن توکلی کل صحنه هایی ابتدا و وسط فیلم خود را که با القای یاس و ناامیدی همراه کرده بود درست پیش از صحنه نهائی اصلاح میکند و از زبان مقامی خطاب به ردفورد میشنویم که : هنوز تو زنده ای و من هم زنده ام. تو بازی کن و من هم بجات حرف میزنم. بالاخره انسان با امید زنده است...
در صحنه پایانی مستند، شاهد بخشهائی از فیلم همه چیز از دست رفته هستیم. جائی که قایق مستر رابرت آتش میگیرد و خودش به دریا می افتد... آقا جلال که در حال ترک کردن سالن سینماست برمیگردد و صحنه به آب افتادن رابرت را می بیند. بسوی پرده سینما میرود و با فریاد، رابرت را صدا میکند. از او میخواهد از آب بیرون بیاید و زنده بماند و او را برای اینکار تشویق میکند... رابرت ردفورد شنا میکند و با دستان مقامی از آب خارج شده و از مرگ نجات می یابد (شکسته شدن مرز واقعیت و مجاز ، حال و گذشته ، و غرب و شرق و بهترین شکل همذات پنداری انسان با خویشتن خویش)... بهترین سکانس این فیلم همینجاست و توکلی با این صحنه روی تمام ضعفهای عمدی یا سهوی خود در طول فیلم درخصوص "آخر و آخرین"های متمادی مقامی که گوئی به تکیه کلام وی در این مستند تبدیل شده بود خط بطلان می کشد و مستندش را به بهترین شکل ممکن به انجام میرساند.

[تصویر: 149103760772.jpg]

در میان مستندهای توکلی در حوزه گویندگان و از میان روزگار بهروز (زندگینامه بهروز رضوی) ، زاده مهر (زندگینامه ایرج رضائی) ، دوران افشاریه (زندگینامه غلامعلی افشاریه) و آقا جلال و مستر رابرت (زندگینامه جلال مقامی) ، این مستند از همه آنها یک سرو گردن بالاتر است . در نظر من هرچه توکلی جلوتر میرود از ساخت و پرداخت ایده هائی چون ذهنیات او در مستند آقاجلال دور میشود و به یک نوع روزمرگی و روایت ساده یک زندگی اکتفا میکند. شاید تعجیل او در ساخت سری مسلس وار این مستندها و رفتن به سراغ نفر بعد ، دست او را از فکر کردن و خلق لحظات باشکوه در مستندهایش تهی کرده است و شاید اینروزها  تعداد برای او از کیفیت مهمتر است. امید که در مستندهای بعدی شاهد نبوغهای وی که بخشی از آنها در مستند آقاجلال و مستر رابرت متجلی شد باشیم...


منصور ط. ( فروردین 96)

 

 

 

 ]]> ابوالفضل توکلی در زمره مستندسازانی است که به دوبله و هنرمندانش روی خوش نشان داده است. او کسی است که از دوم اردیبهشت ماه 1325 که نخستین فیلم دوبله شده به فارسی در سینماهای ایران اکران شد تاکنون از زاویه ای دیگر (که بنای آن تصویر است) به دوبله نگریسته است. فیلم ساختن درباره کسانی که کار آنها کلنجار رفتن با فیلم است کار آسانی نیست. این عده در زمره کسانی هستند که تا پیش از دهه 70 هجری کمتر کسی حتی با چهره و نام آنها آشنا بود. آنها در پستوهای استودیوها گم بودند و اینروزها نام و تصویر و حتی خود آنها در کمتر مجلس سینمائی است که حاضر نباشد. با اینهمه به شخصه بیاد ندارم کسی در این هفتاد سال درخصوص دوبله و دوبلورها ، فیلم رسمی و استاندارد (به مفهوم واقعی کلمه مستند) ساخته باشد. اینکه توکلی ( با پشتوانه آموزه های حرفه ای مستندسازی) در این برهوت و یک تنه به ثبت زندگینامه گویندگان حرفه ای و با سابقه سینمای ایران همت گماشته است برگ سبزی است تحفه تاریخ سینمای ایران که آیندگان قدر تک تک سری مستندهای وی را در این باب بیشتر خواهند دانست. به هرشکل و با هر روایتی که باشد.

هرچه در نت گشتم تا تحلیلهایی حرفه ای کارهای ارزنده او بیابم چیزی جز مدح و ثنای صرف ندیدم. ستایش هرگز کاستیها را نشان نخواهد داد ضمن آنکه تکرار مکررات را بر داشته های قبلی - بی هیچ تغییری -  خواهد افزود. توکلی کسی است که نشان داده است در هر قسمت از آنچه حذر میکند تکرار قالب فیلم قبلی است و سعی او بر ایده ای نو در بیان یک زندگینامه در شکلی جدید است.

درهرشکل در این بخش به تحلیل مستندهائی که این هنرمند درباب نقل حدیث دل گویندگان کهنه سوار ما در عرصه تصویر و مستند ، گامی سترگ برداشته وظیفه کسانی است که با اشراف به دوبله و مستند میتوانند نظرات صائبی را مطرح کنند و صرفا به خبررسانی یا تمجید و مراسم های رونمائی اکتفا نکنند.

وظیفه خود دیدم که قدمی هرچند کوچک در این باب بردارم و مستندهای یاد شده را با جزئیات بیشتری مورد ارزیابی و مداقه قرار دهم. باشد که دوستان دیگر نیز در این سلوک همراه و یاور ما باشند. تقدم و تاخیر ساخت مستندها را رعایت نمیکنم و ابتدائا به سراغ مستندی میروم که در رونمایی آن در فرهنگسرای ابن سینا در 20 اردیبهشت 95 حضور داشتم.

------------------------------------------------------------------------------------------------
آقا جلال و مستر رابرت

[تصویر: 1491032727573.jpg]

نام این مستند ، نامی است که روی آن فکر شده. جلال اسمی سنتی در تاریخ ایران پس از اسلام است و آقا کلمه ای مغولی در مفهوم جنس مذکر که در مفهوم مثبت بکار گرفته میشود. مستر همان مفهوم را در زبان انگلیسی دارد و رابرت هم اسمی سنتی در تاریخ کشورهای انگلیسی زبان چون آمریکا و بریتانیاست. ترکیب آقاجلال در کنار مستر رابرت با واو عطف، نشان از ارتباط یک شخصیت شرقی با شخصیتی غربی دارد. ارتباطی که سابقه اش در تاریخ کشور ما به هزاران سال از وقتی تاریح جهان قطبهایش به ایران و روم ختم میشد میرسد.

آقاجلال را ابتدا اسم آورده اند تا ارتباط این با آن را به ذهن متبادر کنند. درست مثل اینکه بگوئیم آقای جلال مقامی ، رابرت ردفورد را میشناسد و ردفورد شاید اصلا نداند مقامی کیست. ارتباطی که نشان میدهد قصه ما قصه ی جلال مقامی است آنهم جائی که بخشی از زندگش اش با رابرت ردفورد سپری گشته. پدر عشق یک طرفه بسوزد وقتی معشوق نداند شما عاشقش هستید ( چه خوش بی مهربونی هر دو سر بی/ که یک سر مهربونی دردسر بی) اما عشق یک طرفه پردردسر ، صرفا در دنیای آدمها و جنسهای مخالف است که معنی می یابد وگرنه در دنیای هنر ، همه ما عاشق چیزها و کسانی هستیم که حتی آنها از وجود ما هم بی خبرند و چقدر این عشقها زیباست ، بی آنکه یک طرفه یا دوطرفه بودنش اهمیتی داشته باشد.

آقاجلال و مستر رابرت یک اسم هنری فوق العاده برای مستندی است که قرار است هنری باشد. آقاجلال و مستر رابرت قرار است هم جلال (مقامی) را معرفی کند و هم رابرت (ردفورد) را و بعد ، از ارتباط ایندو بگوید. آقاجلال و مستر رابرت اسمی است که قرار است ما را پای مستندی بنشاند که از جلال مقامی چیزهائی ببینیم و بشنویم که هرگز یا کم از او دیده و شنیده ایم. آقاجلال و مستر رابرت قرار است فقط و فقط به آقاجلال و مستررابرت بپردازد و گرنه مقامی در طول سابقه هنری 55 ساله خود بجای اکثر ستارگان تاریخ سینمای جهان و ایران سخن گفته است که اگر قرار است از هر گویشی گفتگو شود باید یک آقاجلال و مستر ایکس ( یا مستطاب ایگرگ ) ساخته شود.

[تصویر: 1490945458561.jpg]

در طراحی پوستر این فیلم ذوقی بکار رفته است که در هیچکدام از مستندهای جناب توکلی تکرار نشد. آنچه در نام هویداست در پوستر عیان است. هم آقاجلال در پوستر دیده میشود هم مستر رابرت. تصویر جلال ، تمام رخ است و تصویر رابرت ، نیمرخ. هردو به یک زاویه یا گوشه خیره اند. جلال جلوست ( بهمان دلیل که گفتیم) و رابرت در پشت سر. آنچه مهم است اینکه : ایندو پشت به پشت هم دارند. پشت در پشت هم داشتن حکایت پشتوانگی ، یکرنگی ، اتکا و تشابه و تساوی است . پشت دادن در اصطلاح در مفهوم تکیه کردن و استناد کردن است و در حوزه حیوانات اگر بکار رود در معنای رام شدن و سواری دادن است.

در این تصویر هردو نفر نه شاد هستند و نه غمگین. نه عصبانی نه آرام. آرامشی در چهره هردو دیده نمیشود و نوعی نگرانی را میتوان حس کرد. نگرانی حس غریبی است که هنرمندان با آن مانوسند. عنوان آقاجلال و مستررابرت در قابی که به کاشیهای کهنه می ماند با خط نستعلیق حک شده است و این هم نماد آن شرقی گری است که آقاجلال در عنوان فیلم یدک میکشد. تکیه بر فرهنگ ایرانی. هم در کاشی یا سرامیک و هم در نستعلیق .

مستر در کنار رابرت است اما آقا بالاتر از جلال. و این هم یعنی آقاتر بودن جلال بر سروری رابرت می چرید. بخش بالایی این پوستر ، عکس است و هرچه پائین تر می آییم به گرافیک و نقاشی و طراحی میرسیم. در دنیای تصویر سازی ، ترکیب عکس و طرح، نشان از حکایتی خاص است . آنچه که عکس است اهمیت دارد و آنچه که بخش گرافیک است در تکمیل زبان عکس است ( در اینجا هم آنچه مهم است چهره و صورت جلال و رابرت است و نه اندام و لباس) . قانون بی نهایت بودن ذرات دکتر حسابی میگوید همه اجسام دنیوی دارای ابعادی بینهایت هستند و امتداد آنها تا بی نهایت میرود اما آنچه که ما از اجسام (بعنوان جسم) می بینیم در واقع اوج چگالی جسم است. در برخی تصاویر دیده اید که امتداد یک طرح گرافیکی یا عکس را با طرحی گرافیکی ناقص امتداد میدهند. در چنین وضعیتی قصه این نیست که تصویرگر حوصله تکمیل یا بهسازی تصویر را نداشته ، اصل ماجرا اینجاست که آنچه مهم است بخشی است که کامل می بینید... و در اینجا چهره جلال و رابرت بر هرچیز دیگری ارجح است. اما آنچه در این تصویر ناگویاست اینکه در دنیای دوبله آنچه ماندگار است صداست و نه تصویر، و آنچه در دنیای بازیگری ماندگار ، تصویر. شاید اگر در همین تصویر، دهان مقامی در مقام فریاد ، باز بود دنیای صدا را هم (که راز واقعی این مستند است) میشد بنوعی به ذهن بیننده متبادر کرد و بر ارزش پوستر افزود.

در این تصویر ، از دو تصویر در زمان حاضر هر دو هنرمند ارائه شده است. هر دو مسن و کهنه کار و در اوج پختگی (البته تصاویر ترکیبی مربوط به خود مستند است) . مقامی از اواخر دهه 60 به بعد ( که کارش در آن دهه به دوبله روزی چهار پنج فیلم میرسید ) عینک به چشم زد اما لزوما عینک را در زندگی عادی هرگز در چشم نداشت. عینک او در موقع دوبله بر چشمها بود و قصه عینک این تصویر شاید حفره خالی نبود آن فریاد و صدا را تا حدی جبران کند.

اما آنچه در پس پرده است و صرفا یک ذهن باز (با اتکا بر داستان خود مستند) میتواند درک کند اینکه تصویری که از جلال مقامی در پوستر می بینیم تصویری با موهای مرتب و آنکادر است و تصویر رابرت ردفورد با وجودی که تصاویر متعددی از او در دست است که موهای زردش را همیشه مرتب دیده ایم ، اینبار در پوستر از او تصویری می بینیم با موهای پریشان. داستان زندگی آرام مقامی (مطابق با آنچه در فیلم می بینیم ) با داستان زندگی ناآرامو در نهایت حودکشی شخصیت ردفورد در فیلم همه چیز از دست رفته در دریا کاملا همخوانی دارد و این اوج هنر تطبیق پوستر با محتوای یک فیلم ( چه داستانی و چه مستند) میتواند قلمداد شود که پس از مرحوم مرتضی ممیز (که از پوستر سازان بزرگ سینمای ایران بود) هرگز در سردر سینماها دیده نشد. با این تفسیر ، امتداد نگاه مقامی و ردفورد به جائی است که در اصطلاح زندگی (گذشته) و مرگ (آینده) میتواند قلمداد شود. به همین خاطر است که که گفتم هنرمند هماره چهره ای نگران دارد. نگران از اینکه آیا یک عمر زحمتش پای درختی بنام هنرش به بار نشسته است و دیگران چه قضاوتی از او و کارهایش دارند و نگران از آینده ای که پیش روی همه ما انسانهاست.

[تصویر: 1491032727421.jpg]

فیلم با این نوشته آغاز میشود: هنر زیور اسنان است و انسان زیور کیهان. این تصویر در ابتدای کارهای توکلی هست و به نوعی ارادت او را به مفهوم این جمله نشان میدهد. خداوند خطاب به پیامبرش گفت : لولاک لما خلقت الافلاک (اگر تو نبودی جهان را خلق نمیکردم) و این یعنی همان زیور. روزی موسی از خدا پرسید با اینهمه قدرت و شوکت چرا ما انسانها را خلق کردی که جز تمرد و گناه نبینی. و خداوند گفت : کُنتُ کَنزا فَاحبَبتُ اَن اُعرَف فخلقت الانسان (گنج مخفی بودم و کسی مرا نمیشناخت. دوست داشتم شناخته شوم پس انسان را خلق کردم). کنت کنزا گفت مخفیا شنو/گوهر خود گم مکن ، اعراض شو (مولوی). اینکه انسان زیور هستی یک واقعیت است. ابر و باد و مه خورشید و فلک در کارند/ تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری (سعدی)
اینکه هنر زیور انسان است از نظر همگان این جمله مورد تایید نیست چراکه متدینین اعتقاد دارند ایمان زیور انسان است، هنرمندان معتقدند هنر زیور است ، سیاستمداران معتقدند سیاست جوهره آدمی است و الی ماشاالله. هرکسی از ظن خود زیور آدمی را در چیزی می بیند اما به شخصه اعتقاد دارم انسان بی هنر (هرکس در هرمقام و جایگاهی که باشد) انسانی بی روح است. زندگی پر و پیمان او درست مانند غذای بسیار زیبا و با ارزشی است که ادویه و نمک ندارد. و طبیعی است هیچ کس از خوردن چنین غذائی لذت نمیبرد مگر خود آن شخص. در نظر دیگران ، انسان بی هنر یا بی علاقه به هنر انسانی خشک (شبیه به جامدات و ربات) است. انسان بی هنر محبوبیتی ماندگار ندارد و محبوبیتش مقطعی و به کمک باسمه های تبلیغاتی و غیرتبلیغاتی است اما هنرمند بی هیچ توقع و تبلیغی محبوب است. تبلیغ او ، هنر اوست. مفهوم زیور اگر این نیست پس چه چیزی است؟ اگر زیور در معنای ارزش و ارزش آفرینی نباشد پس در کدام خصلت آدمی میتوان سراغ آنرا گرفت. بنابراین عبارت هنر زیور انسان است زیباترین تعبیر از مفهوم واژه هنر است.

فیلم با تصاویری از صندلیهای یک سینما در 8 سکانس (که نصف آنها تکراری اما از فاصله دورتر است ) و از زوایای مختلف و با حرکت نرم دوربین شروع میشود. و بلافاصله صدای جلال مقامی به گوش میرسد ...  من سعیمو کردم ، و همه قوبل خواهید کرد که سعی کردم ، سعی کردم صادق باشم ، مهربان باشم ، دوست بدارم ، و دوست باشم... (تصویر به آپاراتخانه سینما میرسد) ... تا آخرکار جنگیدم ، نمیدونم این جنگیدن چقدر ارزش داشت ولی میدونم که جنگیدم. همیشه امیدوارم همتون به چیزهای بیشتری برسید ، دلم براتون تنگ میشه ( در این لحظه تصویر به در سینما میرسد و پس از باز شدنش به دنیای تاریک سینما گام برمیداریم و که فیلم همه چیز از دست رفته ساخته ی جی.سی چَندور محصول 2013 آمریکا در آن در حال پخش است و رابرت ردفورد روی عرشه قایقش سوار بر امواج دریا)... متنی که از زبان مقامی بیان میشود متن خوبی نیست. تا آخر کار جنگیدم برای کسی بکار میرود که درگذشته باشد و یا اینکه توان فعالیت نداشته باشد و یا اقلا دیگر میلی به ادامه کاری که پیش از این داشته ندارد. درحالیکه هیچکدام از اینها درخصوص جلال مقامی صدق نمیکند. دلم براتون تنگ میشه هم اصطلاحی است برای کسی که به سفری میرود که بازگشتی در آن نیست و یا اینکه سفرش سفری دور و دراز است، درحالیکه مقامی پیش ماست . حی و حاضر. نه قرار است سفری برود که اگر قرار است سفری باشد برای تک تک ما هست و تقدم و تاخرش را کسی نمیتواند با خداحافظی دیر و زود کند. اگر هم منظور ، وقفه در فعالیت ایشان بخاطر تغییر در کیفیت صدای ایشان است که بازهم درست بنظر نمیرسد چون مقامی با همین صدا هم بخاطر پشتکار و علاقه اش چندین فیلم گویندگی کرده و راه را با جدیت و پشتکار ادامه میدهد. بنابراین این جملات زبان حال خود مقامی است که از ته دلش برآمده باشد بلکه جملاتی است که به او دیکته شده تا واگویه کند... آنچه این گفتگوی تلخ را شیرین میکند صحبت از مهربانی و تلاش اوست که به واقعیت بسیار نزدیک است.

[تصویر: 149103272752.jpg]

مقامی وارد سینما میشود. میگوید رابرت ردفورد. رابرت برمیگردد و به دوربین نگاه میکند. یک تدوین خوب و بهره گیری از لحظه ای مناسب از فیلم. ناگهان اصواتی از اطراف و اکناف سینما بگوش میرسد: آقا جلال ... آقای مقامی ... آقا جلال بفرمائید... باعث افتخارید ... خیلی خوش  اومدید ... (صدا ، صدای گویندگان فیلم و همکاران اوست که به نوعی او را دعوت به نشستن روی صندلی سینما میکنند). فیلمهای ردفورد که مقامی در آنها گویندگی یکی پس از دیگری به نمایش در می آید. نه در پرده سینما، بلکه برای مخاطب و به شکل کلیپ... نیش ، بوچ کاسیدی و ساندانس کید ، پابرهنه در پارک ، سه روز کندور .. تصویر مجددا روی پرده سینما و فیلم همه چیز از دست رفته و موهای سفید ردفورد میرود. مقامی رو به دوربین میگوید : این آخرین فیلمیه که من بجای ردفورد حرف میزنم! سوال اینجاست که چرا کارگردان اینقدر روی کلمه ی آخرین تاکید دارد؟ مگر ردفورد فوت شده و فیلم دیگری بازی نخواهد کرد و یا اینکه از میان فیلمهای قبلی او که دوبله نشده یا کس دیگری دوبله کرده، دیگر قرار نیست مقامی بجای او صحبت کند؟! این همه آخر و آخرین واقعا چرا؟ اینهمه یاس و فضای یاس چرا؟! آیا بهتر نبود بجای آن جمله گفته شود " این فیلمو جدیدا دوبله کردیدم" ؟ حتی میشد بجای "میزنم" (که مناسبتی هم با تصویر درحال پخش ندارد چون تصویر در یک استودیوی دوبله و درحال ضبط صدا نیست) گفته شود "حرف زده ام".

مقامی اشاره به تفاوت سنی خود با ردفورد میکند که 5 سال ردفورد از او بزرگتر است. اکثر بازیگرانی که جلال مقامی بجای آنها صحبت کرده از خود او پیرتر بوده اند. از رابرت ردفورد بگیرید تا عمرشریف و وارن بیتی و ژان پل بلموندو و دیگران... جالبترین بخش در اینجا جائی است که مقامی این شعر را میخواند : از صدای گذر آب چنان فهمیدم / تندتر از آب روان ، عمر گران میگذرد و بلافاصله ردفورد (با صدای مقامی) روی پرده به سخن در می آید که : باز که داری دم از مصیبت میزنی؟ ... اگر همین صحنه با همین جمله کات میشد نتیجه به مراتب جالبتر می بود چراکه گفتار ردفورد میتوانست (درست یا غلط) خطاب به مقامی قلمداد شود اما صحنه فیلم ادامه می یابد و مخاطب رد فورد در فیلم (که چنگیز جلیلوند آنرا گویندگی میکند) میگوید: من که دیگه واسه اینجور کارا پیر شدم و اگه ادامه بدم یه خورده آبروئی که دارم هم می ریزه! ... واقعا چه نیازی به پخش گفتار جلیلوند (با آن بار معنایی نچندان دلچبسش در این صحنه ) می بود ؟ ... و بعد دوباره همان واژه آخر و آخرین... مقامی میگوید : رابرت جان دیگه من و تو عمرمون رو کردیم و این آخری ها دیگران نباید انتظاری از من و شما داشته باشن! واقعا چرا اینقدر یاس در فیلمی که قرار است صرفا زندگینامه شخصی یک هنرمند و بیوگرافی آثارش باشد تبدیل به مرثیه سرائی برای خود میگردد؟

صحنه کمک خواهی ردفورد با بی سیم (در فیلم) به نتیجه نمیرسد و او  با ناامید روی قایقش دراز می کشد. صحنه به مقامی دراز کشیده در بیمارستان و معاینه دکتر از سر وی مونتاژ میگردد. اینبار برخلاف پوستر فیلم ردفورد رو به دوربین است و سر مقامی در حالت نیمرخ و بعد مقامی از سکته مغزی اش و تغییر در صدایش با رابرت درددل میکند. نوعی همذات پنداری با تنهائی رابرت در وسط دریا با این واقعیت که همه ما در زندگی مصایبی داشته و داریم. نحوه بیان حقیقت تلخ تغییر صدای مقامی که زمانی صاف ترین ، زلال ترین و اتوکشیده ترین صداها را در بین گویندگان داشت آنهم در یک فیلم مستند و با چنین ترفندی، یک ایده خلاقانه است که نشان میدهد توکلی علاوه بر اینکه مستندساز خوبی است یک قصه گوی خوبی در سینمای داستانی هم میتواند باشد. بازسازی صحنه معاینه دکتر ( که نتیجه آزمایشات او را در سال 1394/06/11در سن 74 سالگی) با همان دکتر و همان فضا به نمایش درمی آورد از کارهای خوب و ارزنده این مستند میتواند محسوب گردد. اما جلال مقامی با یک جمله این بازسازی را لو میدهد! وقتی دکتر به او میگوید: نتیجه آزمایشات شما در کلیه و کبد و غیره خوب است مقامی میگوید : سبک زندگیمو عوض کردم آخه! سبک زندگی مقامی بعد از سکته عوض شده است و نه قبل از آن. پخش این جمله (حتی اگر مربوط به تغییر مکان منزل مقامی از تهران به مهرشهرکرج یا هرتغییر دیگری حتی پیش از سکته هم باشد) در فیلم به هیچ عنوان زیبنده نیست چراکه بابت تک تک جملاتی که میتواند در یک فیلم مهم قلمداد شود باید قصه سازی گردد تا بیننده با آن تغییراتی که مقامی بیان میکند مطابقت کند درحالیکه از در مرحله قبل سکته ، از تغییرات زندگی مقامی صحبتی بمیان نیامده است. در ادامه این صحنه درحالیکه صحنه غذا خوردن ردفورد روی قایق در روی پرده سینما پخش میشود ، مقامی رو به او میگوید: دکتر من به من پیشنهاد کرده برم گفتار درمانی... یک فضاسازی فوق العاده و متناسب. غذا خوردن برای ادامه زندگی روی قایق آنهم وسط دریای تنهائی برای ادامه حیات برای ردفورد و از اینسو بحث گفتار درمانی برای ادامه دادن به دوبله در دریای تنهایی برای ادامه حیات گویندگی برای مقامی.

[تصویر: 1491032727715.jpg] [تصویر: 1491032727634.jpg]

صحنه فوق العاده بعدی مربوط به بیمارستان است. جائی که رابین ویلیامز (یکی از بازیگران مشهور سینما که مقامی - چون ردفورد - بجای او در فیلمها صحبت کرده است) در نقش یک دکتر در راهرو یک بیمارستان درحال قدم زدن و ملاحظه افرادی است که در گوشه و کنار ایستاده اند. این صحنه در ادامه به صحنه ای که مقامی روی صندلی انتظار بیمارستان نشسته  گره زده میشود و نگاه مقامی (با یک تدوین خوب) به نگاه ویلیامز گره میخورد. اینبار همذات پنداری ویلیامز با مقامی. تدوین این بخش کاری است که روی آن فکر شده و به دقت هم انجام پذیرفته چنانکه وقتی ویلیامز در راهرو به چپ مینگرد ، قسمت چپ راهروی بیمارستان ایرانی با نگاه او منطبق میشود و وقتی به راست نگاه میکند ، سمت راست راهرو را در فیلم  می بینیم. سعی شده است آنچه در پشت سر ویلیامز در بیمارستان غربی وجود دارد با آنچه جلو دوربین از نگاه او در بیمارستانی در ایران به تصویر کشیده میشود همخوانی داشته باشد ... در ادامه ، مقامی به خودکشی رابین ویلیامر اشاره میکند و بازهم همان فضای یاس ( که اصلا نیازی به ذکر چنین مقولاتی نبود ) . و بعد این مقامی است که بجای رابین ویلیامز در راهرو بیمارستان قدم میزند و با بیماران همذات پنداری میکند. تایید همان جمله ابتدائی فیلم که : سعی کردم مهربان باشم و ...سعی کردم دوست بدارم.

[تصویر: 1491032727786.jpg]

ادامه صحنه ها بازهم فضای تیره و تار زندگی... قدم زدم مقامی در پارکی برفی ، زیر درختان بعضا خشک ، همراه با تصاویر تیره تعدادی فیلم ( مانند دکتر ژیواگو) که عمدتا آنها را سیاه و سفید کرده و صحنه های دهشت و فرار را برگزیده اند که در نهایت با یک موسیقی تنش زا تصاویر پارک را هم به سیاه و سفیدی میبرد ، در نهایت به نگاه مقامی به نور در و پنجره ای که نشان امید باشد مونتاژ میشود و گرمای لیوان چای که میتواند در این فضای سرد و ناامیدی او را گرم کند. و بعد دوباره مقامی به روایت زندگی خودش برمیگردد. از تولد ، از ازدواج از کار و از هنر میگوید. این خط سیر روائی به هیچ عنوان زیبنده نیست که ابتدا همه چیز را در یک سوم ابتدائی فیلم رو به تمام شدن و اضمحلال ببریم و بعد مجددا به زندگی و امید برگردیم.

[تصویر: 1491032727897.jpg]

تنهایی مقامی با چنان وضعیتی قابل درک است اما آنچه آیندگان در مورد یک هنرمند قضاوت خواهند کرد تنهائی یا زندگی شخصی او نیست. اقلا به اندازه ای که در این فیلم به آن تاکید شده نمیتواند قابل اهمیت باشد. آنچه از یک هنرمند در تارک جهان باقی میماند هنر اوست. توکلی نه تنها در این مستند بلکه در هیچ کدام از مستندهایش روی هنرنمائی گویندگان و کارهای ماندگار آنها روی فیلمها ، صحبتی به میان نمیکشد. تاکید او روی زندیگ عادی آنهاست تا هنر آنها . اینکه مقامی حتی بجای پیرزن هم در فیلمهایی مثل ننه زی صحبت کرده و یا اینکه در دستفروش موقع صحبت کردن یک ایده جدید خلق کرده چنانکه موقع دادن نفس به داخل صحبت کرده تا صدائی مخوف تولید کند ، اینکه با گویندگی با تیپهای تیپ ساران قهاری مثل حسین سرشار (بجای آلبرتو سوردی) یا بجای منوچهر اسماعیلی ( بجای تری توماس) صحبت کرده و تیپ سازیهای آنها را به چالش کشیده ، اینکه حتی او در دهه 30 آنونس فیلم هم گفته ، اینکه در جشنواره کودک و سالها در دوبله همزمان حضور داشته و یکی از بانیان این روش از دوبله در کشور است ، اینکه چه خاطراتی از دیگران دارد ، اینکه دیگران چه خاطره خاص فنی از او دارند ، اینکه در 70 درصد تمام فیلمهای ایرانی دهه 60 صدا و نام او چه بعنوان مدیر دوبلاژ و چه گوینده ثبت و ضبط است ، اینکه او هرگز بجای تیپ های ثابت دیگران حرف نزد اما دیگر گویندگان به حریم او تجاوز کردند و بجای بازیگرانی که با صدای مقامی مشهور بودند صحبت کردند و چرا اینکار را کردند و ...  آنچه کارهای توکلی آنچه 90 درصد فیلم را تشکیل میدهد نشان دادن حال و اوضاع فعلی گوینده ، در خانه ، در خیابان ، در باغ ، در جستجوی یک سینما و در میزانسن ها و لوکیشن های مشابه است. بدون اینکه از او در مورد گویش خاصش در فیلمی خاصتر صحبتی به میان آید. از آنچه صحبت میشود حکایاتی است که همه میدانند و با خبرند. صحبت از هنر گوینده را در تک ثانیه های مستندش به تصویر می کشد درحالیکه قدم زدن در خیابان و چاق سلامتی با دیگران ده ها دقیقه از فیلم را تشکیل میدهند. فراموش نکنیم که هدف ما از ساخت یک مستند تحلیلی در مورد هنرمند (و بطور خاص یک گوینده) بیان هنر اوست ، نه بیان حال و روز اینروزهای او.

البته در ادامه ه، توکلی جبران میکند و در پس همان قدم زدنها در خیابان لاله زار ، اعماق ذهن مقامی را می کاود تا از نخستین ها بگوید که یکی از بخشهای بسیار خوب این مستند میتواند قلمداد شود. او از فریدالاطرش و سامیه جمال و اسماعیل یاسین (بازیگران مصری) و گویندگی خودش و مرحوم مهین کسمائی و عبدالله محمدی در استودیوی کاروان فیلم در 18 سالگی خود صحبت بمیان می آورد که تازگی دارد. پخش تصاویر زیرخاکی فیلمهاید مصری آن دوران در لابلای صحبتهای مقامی از دیگر نقاط قوت فیلم در این سکانس هاست. تناسب کلام با تصاویری که پخش میشود اساس یک مستند است که در اینجا توکلی بخوبی از عهده آن برمی آید. پخش کلیپ هایی از بازی مقامی در فیلمهای مختلف در پیش و پس از انقلاب که توسط دوستان و همکاران همین سایت در اختیار جناب توکلی قرار گرفت نیز از امتیازات و تازگیهای مستند ایشان است. بدون شک داشتن یک آرشیو قوی در ساخت یک مستند روائی آنهم وقتی از فیلمها و نامهای زیادی صحبت بمیان می آید دست او را در ساخت مستندی جذابتر باز میگذارد. فیلمخانه ملی ایران و آرشیو صدا و سیما از مهمترین آرشیوهای فیلم در کشور هستند که متاسفانه درب هردوی آنها روی علاقمندان و فیلم ساران بسته است و تکیه بر آرشیو افراد علاقمند و هنردوست درهرصورت با حکایت لنگه کفش در بیابان ، غنیمتی است برای کارگردان سخت گوشی چون توکلی.

[تصویر: 1491032727968.jpg]

قرار بود با نامی چون آقاجلال و مستر رابرت ما به دیدن فیلمی برویم که قصه های ناگفته ای از مقامی را به تصویر کشد. از رابرت ردفورد هم در این فیلم بیوگرافی خاصی نمی بینیم. حتی به این موضوع اشاره نمیشود که کسانی چون سعید مظفری ( در این ملک متروک) ، خسرو خسروشاهی ( در سرقت الماس - دوبله دوم) ، چنگیز جلیلوند ( در گتسبی بزرگ ، جاسوس بازی و والدو پیرو بزرگ) و منوجهر زمانی ( در سرقت الماس - دوبله اول) و دیگران هم بجای رابرت ردفورد صحبت کرده اند. اینکه چه تفاوتی گویش مقامی با دیگرانی دارد که آنها هم بجای ردفورد صحبت کرده اند اما صدای مقامی روی این بازیگر نشسته را در کجای این فیلم میتوان دید؟ اینکه من زیاد بجای این آقا صحبت کرده ام دلیل قاطع و قانع کننده ای برای تثبیت نام مقامی با نام ردفورد نیست. صدای مقامی فیت شخصیت ردفورد است. درست مثل صدای جلیلوند برای مارلون براندو. انصاف کار این بود که به بجای نشان دادن باغ و راغ ، در این خصوص و از کارشناسان زبده این فن (چون عباس مطمئن زاده) کمک گرفته شود تا بیان کنند چرا صدای مقامی با شخصیت و تصویر و بازی ردفورد تناسب دارد ... اشاره میشود که ردفورد هیچ جایزه یا اسکاری را بخانه نبرده ، درحالیکه در سال 1996 دولت آمریکا به وی مدال ملی هنر اهدا کرد. اینکه در 20 سالگی مادرش را از دست داد ، اینکه همسرش نقاش است ، اینکه یک پسر و دو دختر دارد، اینکه پسرش فیلمنامه نویس است و دختر بزرگش ستاره سینما و ... وقتی در نام یک فیلم اسم دو شخصیت را ذکر میکنیم باید هردوی آنها را معرفی کنیم و بعد از ارتباط ایندو بگوئیم. معرفی آقا جلال بشکلی کامل صورت نمیگیرد و از مستر رابرت و زندگی شخصی و هنری اش نیز کوچکترین بحثی بمیان نمی آید ، حتی از نام فیلمهائی که مقامی جای ردفورد صحبت کرده نیز اسمی به میان نمی آید و صرفا بریده های بی نامی از فیلمهای ردفورد در لابلای مستند به نمایش گذاشته میشود.

در لحظاتی از فیلم توکلی به سراغ همکاران مقامی در استودیو دوبله سیما میرود. آقایان پرویز ربیعی ، بهرام زند و همت مومیوند حاضر به مصاحبه  میشوند اما از مصاحبه سایرین حاضر در استودیو خبری نیست. آیا اینان به احترام این استخوان ترکانده وادی هنر و همکار خود نمیتوانستند حتی اجازه دهند صدای آنها در تکریم از مقامی (همزمان با پخش تصاویری دیگر) ثبت و ضبط شود. داریوش کاردان زمانی گفت من به این علت از دنیای دوبله کناره گرفتم که همه جا اگر همکاری پیشرفت کند همکارانش از او تمجید میکنند اما در عالم دوبله هرچقدر انسان پیش رود مورد حسادت آشکار و نهان همکارانش قرار میگیرد و شاید مصداق سخن او را حتی در چنین لحظاتی از این مستند نیز شاهدیم. آنچه مسلم است اینکه توکلی نباید صرفا به افراد حاضر در آن استودیو اکتفا میکرد و بطور جداگانه باید سراغ کارکشتگان دیگر دوبله و نظرات آنها درخصوص مقامی هم میرفت که ظاهرا بعلت تعجیل در آماده سازی این فیلم از یکسو و ناز و کرشمه ها و پاسخهای منفی دیگران از سوی دیگر از اینکار صرف نظر کرده است. به شخصه حتی در رونمائی این مستند نیز از گویندگان حرفه ای و قدیمی هم سطح مقامی کسی جز منوچهر والی زاده کس دیگر را ندیدم (البته کسانی چون مومیوند ، رضوی ، قطعه ای ، و انبوهی از گویندگان نسل جدید حضور داشتند) اما روی سخنم به گویندگان قدیمی است که نه تنها از حضور در چنین مراسمی بلکه حتی در مراسم خاک سپاری همکاران دوبله خود که نفس به نفش سالها در کنار آنها بوده اند نیز کوتاهی میکنند و غافلند که خود آنها هم بخشی از این قافله عمرند که از هردست دهند از همان دست خواهند ستاند. بخشهای مربوط به مرور خاطرات ابوالفضل بهرام زند و خود مقامی در دوبله سریال لبه تاریکی و بیماری دختر مقامی بسیار خوب و در جای مناسبی از مستند تدوین گردیده است. الصاق بخشی از فیلم تغییر چهره جائی که نیکلاس کیج با گریه خاطره عوض شدن چهره اش را برای همسرش با صدای مقامی نقل میکند اگر بدنبال خاطره بیماری دختر مقامی (چند دقیقه پیشتر از موقعیت فعلی) تدوین میشد استفاده به و نتیجه بهتری میشد از آن بعمل آورد.

در این مستند متاسفانه خانم رفعت هاشم پور بشکل اختصاصی حضور ندارند. از زمان اعتصاب اوایل دهه 80 گویندگان و ساختار شکنی رفعت در کنار نصرالله مدقالچی و چنگیز جلیلوند که در نهایت انجمن گویندگان حکم به اخراج این عده را داد رفعت به نوعی دچار سرخوردگی از بی مهری انجمن و همکارانش شد. حتی پس از بخشیدن شدن و بازگشت نفرات طرد شده ، او هرگز به انجمن و دوبله بازنگشت و گوشه عزلت گزید. این عزلت آنچنان در اعماق جان و روح این بهترین گوینده زن تاریخ دوبلاژ ایران ریشه دواند که حتی دعوت میرباقری برای حضورش در  سریال مختارنامه را هم رد کرد . هر گونه مصاحبه با جراید و رسانه ها را نیز پشت گوش انداخت. در این مستند درحالیکه بهتر از هرکس دیگری ، رفعت هاشم پور میتوانست در خصوص دوبله و کارهای همسرش مقامی داد سخن دهد ، متاسفانه این مستند نیز از حضور او بی بهره است و میدانم که اصرارهای توکلی هم در این باب ره بجائی نبرده است. اما توکلی برای برای ادای احترامو دین خود به شخصیت این بانوی بسیار توانمند ، بخشهائی از صحبتهای وی را در برنامه صداهای ماندگار به مستند خود اضافه کرده و از برباد رفته و حضور مقامی و هاشم پور دوشادوش هم در این فیلم صحبت بمیان می کشد. تصاویری که از برباد رفته پخش میشو.د مربوط به دوبله دوم این فیلم است که مقامی در آن حضور ندارد و چقدر زیبنده تر می بود که از دوبله اول جائی که اشلی با اسکارلت ( مقامی با رفعت) صحبت میکنند بخشهائی پخش گردد که البته نسخه دوبله اول این فیلم صرفا در فیلمخانه ملی ایران نگهداری میشود و دسترسی به آن با مرارت و سختی توامان خواهد بود و در دوبله دوم طهماسب بجای شخصیت اشلی صحبت کرده است.

[تصویر: 1491037607631.jpg]

صحنه پایانی این مستند اوج کار توکلی است که مثل یک فیلم سینمائی داستانی روی آن فکر و کار شده است. اما پیش از آن توکلی کل صحنه هایی ابتدا و وسط فیلم خود را که با القای یاس و ناامیدی همراه کرده بود درست پیش از صحنه نهائی اصلاح میکند و از زبان مقامی خطاب به ردفورد میشنویم که : هنوز تو زنده ای و من هم زنده ام. تو بازی کن و من هم بجات حرف میزنم. بالاخره انسان با امید زنده است...
در صحنه پایانی مستند، شاهد بخشهائی از فیلم همه چیز از دست رفته هستیم. جائی که قایق مستر رابرت آتش میگیرد و خودش به دریا می افتد... آقا جلال که در حال ترک کردن سالن سینماست برمیگردد و صحنه به آب افتادن رابرت را می بیند. بسوی پرده سینما میرود و با فریاد، رابرت را صدا میکند. از او میخواهد از آب بیرون بیاید و زنده بماند و او را برای اینکار تشویق میکند... رابرت ردفورد شنا میکند و با دستان مقامی از آب خارج شده و از مرگ نجات می یابد (شکسته شدن مرز واقعیت و مجاز ، حال و گذشته ، و غرب و شرق و بهترین شکل همذات پنداری انسان با خویشتن خویش)... بهترین سکانس این فیلم همینجاست و توکلی با این صحنه روی تمام ضعفهای عمدی یا سهوی خود در طول فیلم درخصوص "آخر و آخرین"های متمادی مقامی که گوئی به تکیه کلام وی در این مستند تبدیل شده بود خط بطلان می کشد و مستندش را به بهترین شکل ممکن به انجام میرساند.

[تصویر: 149103760772.jpg]

در میان مستندهای توکلی در حوزه گویندگان و از میان روزگار بهروز (زندگینامه بهروز رضوی) ، زاده مهر (زندگینامه ایرج رضائی) ، دوران افشاریه (زندگینامه غلامعلی افشاریه) و آقا جلال و مستر رابرت (زندگینامه جلال مقامی) ، این مستند از همه آنها یک سرو گردن بالاتر است . در نظر من هرچه توکلی جلوتر میرود از ساخت و پرداخت ایده هائی چون ذهنیات او در مستند آقاجلال دور میشود و به یک نوع روزمرگی و روایت ساده یک زندگی اکتفا میکند. شاید تعجیل او در ساخت سری مسلس وار این مستندها و رفتن به سراغ نفر بعد ، دست او را از فکر کردن و خلق لحظات باشکوه در مستندهایش تهی کرده است و شاید اینروزها  تعداد برای او از کیفیت مهمتر است. امید که در مستندهای بعدی شاهد نبوغهای وی که بخشی از آنها در مستند آقاجلال و مستر رابرت متجلی شد باشیم...


منصور ط. ( فروردین 96)

 

 

 

 ]]> <![CDATA[چشم شب روشن با محمد صالح علاء]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%DA%86%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD-%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%A1 Sat, 21 Jan 2017 22:10:04 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%DA%86%D8%B4%D9%85-%D8%B4%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD-%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%A1



هموطنان جان
وقتی همدیگر را دوست داریم گندمهایمان پربارترند ........

بینندگان جان:
سپاسگزارم که داریم بپای هم پیر میشیم ........

سپاسگزارم که از ابتدای برنامه تا دقیقه اکنون ما را نظاره کردید .....


اینهمه احساس رو محمد صالح علاء چجوری به ذهنش میرسه و با اون کلام شیرینش بیان میکنه.

اگر موافق باشید دیالوگهای شیرین و اتفاقات جالب این برنامه که یادآور دو قدم مانده به صبح صالح علاست رو در اینجا ثبت کنیم.

محمد صالح علاء دو قدم مانده به صبح رفت اما  ما تا خود صبح به انتظارش نشستیم و نیومد تا شب شد........

چشم شب روشن .....

میریم و بر میگردیم.



 

 ]]>



هموطنان جان
وقتی همدیگر را دوست داریم گندمهایمان پربارترند ........

بینندگان جان:
سپاسگزارم که داریم بپای هم پیر میشیم ........

سپاسگزارم که از ابتدای برنامه تا دقیقه اکنون ما را نظاره کردید .....


اینهمه احساس رو محمد صالح علاء چجوری به ذهنش میرسه و با اون کلام شیرینش بیان میکنه.

اگر موافق باشید دیالوگهای شیرین و اتفاقات جالب این برنامه که یادآور دو قدم مانده به صبح صالح علاست رو در اینجا ثبت کنیم.

محمد صالح علاء دو قدم مانده به صبح رفت اما  ما تا خود صبح به انتظارش نشستیم و نیومد تا شب شد........

چشم شب روشن .....

میریم و بر میگردیم.



 

 ]]> <![CDATA[جدول پخش برنامه های تلویزیون]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AC%D8%AF%D9%88%D9%84-%D9%BE%D8%AE%D8%B4-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86 Sun, 15 Jan 2017 08:09:57 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AC%D8%AF%D9%88%D9%84-%D9%BE%D8%AE%D8%B4-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86 [تصویر: 1484466330482.png]



من با اجازه مدیران سایت این تاپیک را در اینجا شروع میکنم. خیلی وقتها پیش امده که تلوزیون برنامه خوبی را در جدول پخشش داره که بدلیل عدم اطلاع ما از دیدنش محروم میشیم. مخصوصا الان که تعداد شبکه ها بسیار زیاد است. همین الان سریال و برنامه های خوبی گاهی در شبکه های استانی پخش میشه. البته معمولا من دیدم بعضی از اعضا از طریق جعبه پیام اطلاع رسانی میکنند. اما پیامهای جعبه پیام  دائمی نیست. بنظر من اگر برنامه و یا فیلم سینمایی خوبی قراره از تلوزیون پخش بشه تویه این تاپیک به هم اطلاع بدهیم بد نیست. و چون پستهای این تاپیک همیشه میمونه خودش یه تاریخچه و دفترچه خاطراتی میشه و سالها بعد میشه بهش مراجعه کرد تا ببینیم مثلا فلان فیلم در چه تاریخی از تلویزیون پخش شد.

من خودم سعی میکنم یک خلاصه ای از برنامه های مفید هفتگی رو از تویه جدول پخش برنامه های شبکه های مختلف استخراج کنم و ابتدای هر هفته اینجا بنویسم. همین شبکه مستند گاهی واقعا مستندهای خیلی قشنگی پخش میکند که بسیاری از ما از آنها بیخبریم.
اطلاع رسانی حتی میتونه بصورت آنلاین صورت بپذیره (مثلا: شبکه مستند الان در حال پخش مستندی درباره مرحوم علی حاتمی است) اما بنظر من بهتره اگر دوستان از قبل اطلاع دارند که چه برنامه مفیدی قرار است پخش شود آنرا اطلاع دهند. مخصوصا شبکه های استانی که در الویت سرچ های دم دستی نیست. حالا اگر کسی اصلاعات مختصری هم از برنامه میداند و بنویسد که چه بهتر.
اگر هم مدیران فکر میکنند این تاپیک مفید نیست میتوانند حذف کنند.

اما علی الحساب: فیلمهای سینمایی ساعت 20 شبکه تماشا را از دست ندهید. تکرارش هم معمولا ساعت 14 فردای روز نمایش. دیشب فیلم سینمایی خاطره انگیز سناتور پخش شد و امروز (95/10/26) ساعت 14 تکرارش پخش میشه. چقدر تفاوت در فیلمهای سینمایی دهه شصت با فیلمهای امروزی هست. مخصوصا که شبکه تماشا فیلمها رو بازسازی شده و با کیفیت فوق العاده بالا پخش میکند.


[تصویر: 1484466330321.jpg]

 

 ]]> [تصویر: 1484466330482.png]



من با اجازه مدیران سایت این تاپیک را در اینجا شروع میکنم. خیلی وقتها پیش امده که تلوزیون برنامه خوبی را در جدول پخشش داره که بدلیل عدم اطلاع ما از دیدنش محروم میشیم. مخصوصا الان که تعداد شبکه ها بسیار زیاد است. همین الان سریال و برنامه های خوبی گاهی در شبکه های استانی پخش میشه. البته معمولا من دیدم بعضی از اعضا از طریق جعبه پیام اطلاع رسانی میکنند. اما پیامهای جعبه پیام  دائمی نیست. بنظر من اگر برنامه و یا فیلم سینمایی خوبی قراره از تلوزیون پخش بشه تویه این تاپیک به هم اطلاع بدهیم بد نیست. و چون پستهای این تاپیک همیشه میمونه خودش یه تاریخچه و دفترچه خاطراتی میشه و سالها بعد میشه بهش مراجعه کرد تا ببینیم مثلا فلان فیلم در چه تاریخی از تلویزیون پخش شد.

من خودم سعی میکنم یک خلاصه ای از برنامه های مفید هفتگی رو از تویه جدول پخش برنامه های شبکه های مختلف استخراج کنم و ابتدای هر هفته اینجا بنویسم. همین شبکه مستند گاهی واقعا مستندهای خیلی قشنگی پخش میکند که بسیاری از ما از آنها بیخبریم.
اطلاع رسانی حتی میتونه بصورت آنلاین صورت بپذیره (مثلا: شبکه مستند الان در حال پخش مستندی درباره مرحوم علی حاتمی است) اما بنظر من بهتره اگر دوستان از قبل اطلاع دارند که چه برنامه مفیدی قرار است پخش شود آنرا اطلاع دهند. مخصوصا شبکه های استانی که در الویت سرچ های دم دستی نیست. حالا اگر کسی اصلاعات مختصری هم از برنامه میداند و بنویسد که چه بهتر.
اگر هم مدیران فکر میکنند این تاپیک مفید نیست میتوانند حذف کنند.

اما علی الحساب: فیلمهای سینمایی ساعت 20 شبکه تماشا را از دست ندهید. تکرارش هم معمولا ساعت 14 فردای روز نمایش. دیشب فیلم سینمایی خاطره انگیز سناتور پخش شد و امروز (95/10/26) ساعت 14 تکرارش پخش میشه. چقدر تفاوت در فیلمهای سینمایی دهه شصت با فیلمهای امروزی هست. مخصوصا که شبکه تماشا فیلمها رو بازسازی شده و با کیفیت فوق العاده بالا پخش میکند.


[تصویر: 1484466330321.jpg]

 

 ]]> <![CDATA[برنامه سینما و دوبله - نقد و بررسی برنامه سینما و دوبله در انحمن سینما و کلاسیک]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D9%87-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%AD%D9%85%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C%DA%A9 Wed, 11 Jan 2017 11:23:42 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D9%87-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%AD%D9%85%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C%DA%A9
برنامه «سینما و دوبله» قرار است روزهای چهار شنبه، پنج شنبه و جمعه هر هفته ساعت 22 از شبکه نمایش پخش شود.]]>
برنامه «سینما و دوبله» قرار است روزهای چهار شنبه، پنج شنبه و جمعه هر هفته ساعت 22 از شبکه نمایش پخش شود.]]> <![CDATA[توصیف و معرفی آخرین کتابی که خوانده اید]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%81-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A2%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%AF Mon, 09 Jan 2017 04:17:15 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%81-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A2%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%AF
اگر هم از آن دسته از ایرانیانی هستید که لقای مطالعهء کتابی و کلاسیک را بخشیده اید لا اقل بهترین کتابی را که در گذشته های دور قبل از هجوم وسیع نت و گسترش شبکه های اجتماعی خوانده اید به ما نیز معرفی نمایید.

یقینا علاقه مندان سینما با ادبیات داستانی خصوصا در ارتباط هستند و مگر میشود اصلا کتاب خوان نباشی اما عشق فیلم باشی؟!
تجربیاتتان را با همه به اشتراک بگذارید .

با تشکر ، آکتورز .]]>
اگر هم از آن دسته از ایرانیانی هستید که لقای مطالعهء کتابی و کلاسیک را بخشیده اید لا اقل بهترین کتابی را که در گذشته های دور قبل از هجوم وسیع نت و گسترش شبکه های اجتماعی خوانده اید به ما نیز معرفی نمایید.

یقینا علاقه مندان سینما با ادبیات داستانی خصوصا در ارتباط هستند و مگر میشود اصلا کتاب خوان نباشی اما عشق فیلم باشی؟!
تجربیاتتان را با همه به اشتراک بگذارید .

با تشکر ، آکتورز .]]> <![CDATA[دسته بندی انواع صدای گویندگان]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86 Mon, 09 Jan 2017 03:45:22 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86 اما یادم نمی آید که جایی خوانده باشم این تعاریف دسته بندی شده و کارشناسانه باشد.

برای مثال به صدای خسرو شاهی توصیفاتی چون : جادویی ، شیک ، اشرافی ، افسانه ای و ...
القاب میشود .

اما غیر از بم بودن و زیر بودن یقینا واژگان و طبقه بندیهایی هست که به نظرم نیاز به دسته بندی کردن و توجه حرفه ای دارد .

به همین جهت اینجا برای اولین بار یک نظر سنجی ارائه میدهم تا در صورت تمایل دوستان و کاربران انجمن آن را تکمیل و پر بار نماییم.

در این نظر سنجی سعی میکنیم انواع صدا را به چند دستهء : صداهای جوان ، صداهای میانسال ، پیر ، کودکانه و در دسته های تیپیکال و معمولی و غیره تقسیم بندی نماییم .

برای تکمیل شدن پس از ارائهء انواع صدا از نظر عمومی استارت نظر سنجی زده میشود و سپس در هر دسته نام گویندگانی که صدایشان در آن قالب شنیده شده توسط کاربران اضافه میشود.
در صورت حمایت و موافقت شما نظر سنجی شروع میشود.

اگر پیشنهادی دارید لطفا همینجا مطرح کنید .]]> اما یادم نمی آید که جایی خوانده باشم این تعاریف دسته بندی شده و کارشناسانه باشد.

برای مثال به صدای خسرو شاهی توصیفاتی چون : جادویی ، شیک ، اشرافی ، افسانه ای و ...
القاب میشود .

اما غیر از بم بودن و زیر بودن یقینا واژگان و طبقه بندیهایی هست که به نظرم نیاز به دسته بندی کردن و توجه حرفه ای دارد .

به همین جهت اینجا برای اولین بار یک نظر سنجی ارائه میدهم تا در صورت تمایل دوستان و کاربران انجمن آن را تکمیل و پر بار نماییم.

در این نظر سنجی سعی میکنیم انواع صدا را به چند دستهء : صداهای جوان ، صداهای میانسال ، پیر ، کودکانه و در دسته های تیپیکال و معمولی و غیره تقسیم بندی نماییم .

برای تکمیل شدن پس از ارائهء انواع صدا از نظر عمومی استارت نظر سنجی زده میشود و سپس در هر دسته نام گویندگانی که صدایشان در آن قالب شنیده شده توسط کاربران اضافه میشود.
در صورت حمایت و موافقت شما نظر سنجی شروع میشود.

اگر پیشنهادی دارید لطفا همینجا مطرح کنید .]]> <![CDATA[با منوچهر والی زاده در سینما کلاسیک]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86%D9%88%DA%86%D9%87%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C%DA%A9 Fri, 30 Dec 2016 23:29:02 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86%D9%88%DA%86%D9%87%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C%DA%A9 [تصویر: 1483133277151.jpg]


با منوچهر والی زاده در سایت سینما کلاسیک
در آستانه سالگرد مصاحبه شش ساعته سایت سینما کلاسیک با جناب منوچهر والی زاده ، گوینده خوش مشرب دوبلاژ ایران که لطف و عنایت ویژه ای به سایت ما و اعضایش دارند بر آن شدم تا مانند جناب مقامی و ایرج رضایی برای ایشان تاپیک اختصاصی و ویژه ای ایجاد نمائیم تا از این پس اخبار و اطلاعاتی را که از ایشان دریافت می کنیم را برای جلوگیری از پراکندگی آنها در این تاپیک تجمیع نمائیم.

میهمانان سایت می توانند برای دسترسی به کاملترین بیوگرافی جناب منوچهر والی زاده  در فضای مجازی  اینجا  کلیک کنند. کارنامه پر افتخار ایشان در عرصه دوبله در بخش معرفی کامل گوینندگان در همین سایت منعکس گردیده است.

همچنین در تاریخ پانزدهم دیماه سال 1394 جناب منوچهر والی زاده بیش از 6 ساعت میهمان سایت بودند که حاصل آن یک مصاحبه مفصل با ایشان می باشد که میهمانان سایت می توانند آنرا در بخش مصاحبه های اختصاصی سایت سینما کلاسیک در   اینجا   مطالعه نمایند. خود جناب والی زاده اذعان دارند که آنروز یکی از بهترین روزهای ایشان بود و  در ملاقات هایی که بعد از دیدار و آشنایی نزدیک با ایشان داشتیم همواره از آنروز به نیکی یاد می کنند.

منوچهر والی زاده از معدود گویندگان قدیمی دوبلاژ ایران است که بر خلاف سال تولدشان در شناسنامه،  همچنان در این عرصه از سایر همکارانشان بسیار فعالترند و همچنان مشغول گویندگی هستند و وقت آزادشان بسیار محدود است. صدای ایشان را بصورت زنده می توانید طبق رویه ایکه از سالها قبل پیش گرفته اند سه شنبه هر هفته صبح ها از رادیو پیام بشنوید.

[تصویر: 14520250501.jpg]





پی نویس:
این رویه بزودی برای سایر گویندگان بزرگ نیز در نظر گرفته می شود. سعی می شود تا بیشتر خبرها و اطلاعات بصورت اختصاصی باشد، خبرهائیکه معمولا در سایر سایتها و رسانه ها منعکس نمی گردد . البته اخبار و مصاحبه آنان با سایر رسانه ها نیز می تواند در این تاپیکها منعکس گردد. اخیرا یکی دیگر از بزرگان و پیشکسوتان دوبلاژ ایران که اطلاعات و مستندات تاریخی و ارزشمند بسیاری از گذشته دوبلاژ ایران در اختیار دارند نیز برای پاسخ به سوالات و ابهامات دوبله اعلام تمایل به همکاری با سینما کلاسیک نموده اند.

البته بنده تصمیم به راه اندازی این تاپیکها را فعلا نداشتم و تصمیم داشتم اخبار و اطلاعات گویندگان را در پورتالی که در دست تهیه است منعکس نمایم. اما با توجه به طولانی شدن روند کدنویسی پورتال اختصاصی و مشغله های شخصی تصمیم به ایجاد این تاپیک و تاپیکهای مشابه را گرفتم تا چنانچه اخباری از گویندگان بزرگ بدست بنده رسید آنرا با اعضا به اشتراک بگذارم. زیرا برخی از خبرها فقط در زمان خودش جذابیت دارد (هر چند در صورت راه اندازی پورتال رونوشتی از اخبار مندرج در پورتال در فاروم نیز ارسال میگردد). البته چون  برخی از این اطلاعات را شخصا معتقدم بواسطه ایجاد این سایت بوده است که بدستم می رسد بنابراین حتی اگر در آینده فعالیتی نداشته باشیم برخی از خبرهای مهم که برای علاقمندان به دوبله جذاب باشد را بنده بصورت ایمیل  در قالب خبرنامه برای بعضی از اعضای سایت که در راه اندازی سایت سهم داشتند و عاشقانه به پای همه چیز ایستادند ارسال خواهم نمود.(*)


در پایان نیز باید عرض کنم  اینگونه تاپیکها بیشتر در خصوص گویندگی استارت میخورد که به آنها دسترسی داریم. بنابراین اعضا و میهمانان سایت  هرگونه سوال و یا ابهامی از گوینده مورد نظر داشته باشند  می توانند آنرا در تاپیکهای اختصاصی آنها مطرح نمایند . در صورتیکه سایر اعضا پاسخ آنرا ندانند قطعا آنرا با گوینده مورد نظر جهت رفع ابهام مطرح می نمائیم.
در همین راستا بزودی تاپیک دیگری استارت می خورد که نه تنها اعضای سایت خودمان را ، بلکه تمام مشتاقان و علاقمندان به دوبله را غافلگیر خواهد نمود.
(*) چون تاپیکهای با گویندگان در سینما کلاسیک از تاپیکهای اختصاصی این سایت است ممکن است از این پس برخی از بخشهای این تاپیکها بصورت عمومی قابل رویت نباشد و صرفا برای برخی از اعضای خاص در دسترس قرار بگیرد.(البته قطعا این مطالب، مطالبی هستند که جنبه عمومی ندارد و صرفا برای بعضی از افراد جذابیت دارد)  لذا اگر بعضی از اعضا بعد از ورود با نام کاربری خود و دسترسی به صد در صد پستها بصورت میهمان از این بخشها بازدید نمایند قطعا متوجه تناقض هایی  در متن و تعداد پستها خواهند گردید. بنابراین این تناقض ها اشکال فنی نیستند. بلکه بخاطر دسترسیهای متفاوت می باشد. لذا برای اطلاع برخی از اعضا این نکته ضروریست که بدانند ممکن است مطلبی را که در حال مطالعه آن هستند بخشهائی از آن برای سایر اعضا و میهمانان قابل رویت نباشد.



 ]]> [تصویر: 1483133277151.jpg]


با منوچهر والی زاده در سایت سینما کلاسیک
در آستانه سالگرد مصاحبه شش ساعته سایت سینما کلاسیک با جناب منوچهر والی زاده ، گوینده خوش مشرب دوبلاژ ایران که لطف و عنایت ویژه ای به سایت ما و اعضایش دارند بر آن شدم تا مانند جناب مقامی و ایرج رضایی برای ایشان تاپیک اختصاصی و ویژه ای ایجاد نمائیم تا از این پس اخبار و اطلاعاتی را که از ایشان دریافت می کنیم را برای جلوگیری از پراکندگی آنها در این تاپیک تجمیع نمائیم.

میهمانان سایت می توانند برای دسترسی به کاملترین بیوگرافی جناب منوچهر والی زاده  در فضای مجازی  اینجا  کلیک کنند. کارنامه پر افتخار ایشان در عرصه دوبله در بخش معرفی کامل گوینندگان در همین سایت منعکس گردیده است.

همچنین در تاریخ پانزدهم دیماه سال 1394 جناب منوچهر والی زاده بیش از 6 ساعت میهمان سایت بودند که حاصل آن یک مصاحبه مفصل با ایشان می باشد که میهمانان سایت می توانند آنرا در بخش مصاحبه های اختصاصی سایت سینما کلاسیک در   اینجا   مطالعه نمایند. خود جناب والی زاده اذعان دارند که آنروز یکی از بهترین روزهای ایشان بود و  در ملاقات هایی که بعد از دیدار و آشنایی نزدیک با ایشان داشتیم همواره از آنروز به نیکی یاد می کنند.

منوچهر والی زاده از معدود گویندگان قدیمی دوبلاژ ایران است که بر خلاف سال تولدشان در شناسنامه،  همچنان در این عرصه از سایر همکارانشان بسیار فعالترند و همچنان مشغول گویندگی هستند و وقت آزادشان بسیار محدود است. صدای ایشان را بصورت زنده می توانید طبق رویه ایکه از سالها قبل پیش گرفته اند سه شنبه هر هفته صبح ها از رادیو پیام بشنوید.

[تصویر: 14520250501.jpg]





پی نویس:
این رویه بزودی برای سایر گویندگان بزرگ نیز در نظر گرفته می شود. سعی می شود تا بیشتر خبرها و اطلاعات بصورت اختصاصی باشد، خبرهائیکه معمولا در سایر سایتها و رسانه ها منعکس نمی گردد . البته اخبار و مصاحبه آنان با سایر رسانه ها نیز می تواند در این تاپیکها منعکس گردد. اخیرا یکی دیگر از بزرگان و پیشکسوتان دوبلاژ ایران که اطلاعات و مستندات تاریخی و ارزشمند بسیاری از گذشته دوبلاژ ایران در اختیار دارند نیز برای پاسخ به سوالات و ابهامات دوبله اعلام تمایل به همکاری با سینما کلاسیک نموده اند.

البته بنده تصمیم به راه اندازی این تاپیکها را فعلا نداشتم و تصمیم داشتم اخبار و اطلاعات گویندگان را در پورتالی که در دست تهیه است منعکس نمایم. اما با توجه به طولانی شدن روند کدنویسی پورتال اختصاصی و مشغله های شخصی تصمیم به ایجاد این تاپیک و تاپیکهای مشابه را گرفتم تا چنانچه اخباری از گویندگان بزرگ بدست بنده رسید آنرا با اعضا به اشتراک بگذارم. زیرا برخی از خبرها فقط در زمان خودش جذابیت دارد (هر چند در صورت راه اندازی پورتال رونوشتی از اخبار مندرج در پورتال در فاروم نیز ارسال میگردد). البته چون  برخی از این اطلاعات را شخصا معتقدم بواسطه ایجاد این سایت بوده است که بدستم می رسد بنابراین حتی اگر در آینده فعالیتی نداشته باشیم برخی از خبرهای مهم که برای علاقمندان به دوبله جذاب باشد را بنده بصورت ایمیل  در قالب خبرنامه برای بعضی از اعضای سایت که در راه اندازی سایت سهم داشتند و عاشقانه به پای همه چیز ایستادند ارسال خواهم نمود.(*)


در پایان نیز باید عرض کنم  اینگونه تاپیکها بیشتر در خصوص گویندگی استارت میخورد که به آنها دسترسی داریم. بنابراین اعضا و میهمانان سایت  هرگونه سوال و یا ابهامی از گوینده مورد نظر داشته باشند  می توانند آنرا در تاپیکهای اختصاصی آنها مطرح نمایند . در صورتیکه سایر اعضا پاسخ آنرا ندانند قطعا آنرا با گوینده مورد نظر جهت رفع ابهام مطرح می نمائیم.
در همین راستا بزودی تاپیک دیگری استارت می خورد که نه تنها اعضای سایت خودمان را ، بلکه تمام مشتاقان و علاقمندان به دوبله را غافلگیر خواهد نمود.
(*) چون تاپیکهای با گویندگان در سینما کلاسیک از تاپیکهای اختصاصی این سایت است ممکن است از این پس برخی از بخشهای این تاپیکها بصورت عمومی قابل رویت نباشد و صرفا برای برخی از اعضای خاص در دسترس قرار بگیرد.(البته قطعا این مطالب، مطالبی هستند که جنبه عمومی ندارد و صرفا برای بعضی از افراد جذابیت دارد)  لذا اگر بعضی از اعضا بعد از ورود با نام کاربری خود و دسترسی به صد در صد پستها بصورت میهمان از این بخشها بازدید نمایند قطعا متوجه تناقض هایی  در متن و تعداد پستها خواهند گردید. بنابراین این تناقض ها اشکال فنی نیستند. بلکه بخاطر دسترسیهای متفاوت می باشد. لذا برای اطلاع برخی از اعضا این نکته ضروریست که بدانند ممکن است مطلبی را که در حال مطالعه آن هستند بخشهائی از آن برای سایر اعضا و میهمانان قابل رویت نباشد.



 ]]> <![CDATA[فیلمها ، سکانس ها ، نقشها و دیالوگهایی که ما را به گریه انداخت]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D9%87%D8%A7-%D8%8C-%D8%B3%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D9%87%D8%A7-%D8%8C-%D9%86%D9%82%D8%B4%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%84%D9%88%DA%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%AE%D8%AA Sun, 11 Dec 2016 07:36:04 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D9%87%D8%A7-%D8%8C-%D8%B3%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D9%87%D8%A7-%D8%8C-%D9%86%D9%82%D8%B4%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%84%D9%88%DA%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%AE%D8%AA در همزادپنداری استادیم و اگر کسی خاطرهء تلخی برایمان بازگو کند چنان بغضی گلویمان را میفشارد گویی همینک خفه می شویم .
یقینا دیده اید که مادران ما با فیلمهای هندی چقدر چنج میشوند و چگونه با شوق کاراکترها ذوق میکنند و با غمشان اندوهگین می شوند .
حال که ما از آنها فیلم دیده تر و به قولی فیلمبازتریم ، هر فیلمی به راحتی تحت تاثیر قرارمان نمیدهدو با دیدن هر سکانسی ، چه هندی و چه سایر سینمای ملل اشک در چشمانمان جمع نمی شود .
اما ، طبیعی است هر یک از ما در شرایط روحی مختلف با فیلم یا نقش خاصی بیشتر ارتباط برقرار کنیم و بعضا آنقد. در حس آن نقش فرو برویم که در لحظهء اوج داستان سیل اشکمان سرازیر شود و تا مدتها در این حس بمانیم.

در این تاپیک از دوستان تقاضا میکنم که ، فیلم ، سکانس ، نقش ، دیالوگ و حتی کوچک ترین فرم هایی که به گریه اشان انداخته را برای همه باز گو کنند ، شاید بینمان حس مشترکی بوده باشد که اتفاقی همان پلان از فیلمی چند نفرمان را به گریه انداخته باشد .

منتظر زنگ اولم که چه کسی به صدا در خواهد آورد .

ارادتمند ، آکتورز]]> در همزادپنداری استادیم و اگر کسی خاطرهء تلخی برایمان بازگو کند چنان بغضی گلویمان را میفشارد گویی همینک خفه می شویم .
یقینا دیده اید که مادران ما با فیلمهای هندی چقدر چنج میشوند و چگونه با شوق کاراکترها ذوق میکنند و با غمشان اندوهگین می شوند .
حال که ما از آنها فیلم دیده تر و به قولی فیلمبازتریم ، هر فیلمی به راحتی تحت تاثیر قرارمان نمیدهدو با دیدن هر سکانسی ، چه هندی و چه سایر سینمای ملل اشک در چشمانمان جمع نمی شود .
اما ، طبیعی است هر یک از ما در شرایط روحی مختلف با فیلم یا نقش خاصی بیشتر ارتباط برقرار کنیم و بعضا آنقد. در حس آن نقش فرو برویم که در لحظهء اوج داستان سیل اشکمان سرازیر شود و تا مدتها در این حس بمانیم.

در این تاپیک از دوستان تقاضا میکنم که ، فیلم ، سکانس ، نقش ، دیالوگ و حتی کوچک ترین فرم هایی که به گریه اشان انداخته را برای همه باز گو کنند ، شاید بینمان حس مشترکی بوده باشد که اتفاقی همان پلان از فیلمی چند نفرمان را به گریه انداخته باشد .

منتظر زنگ اولم که چه کسی به صدا در خواهد آورد .

ارادتمند ، آکتورز]]> <![CDATA[سایت های دانلود فیلم]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%84%D9%88%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85 Sun, 13 Nov 2016 18:32:14 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%84%D9%88%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85 در این تاپیک سایت هایی که از نظر گنجینه فیلم و کیفیت و همچنین سرعت دانلود و دسترسی راحت به نظرمان برای دیگران مفید هستند را با یکدیگر به اشتراک می گذاریم
 ]]> در این تاپیک سایت هایی که از نظر گنجینه فیلم و کیفیت و همچنین سرعت دانلود و دسترسی راحت به نظرمان برای دیگران مفید هستند را با یکدیگر به اشتراک می گذاریم
 ]]> <![CDATA[دانشنامه آنونس های سریال و مجموعه های تلویزیونی ایرانی]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A2%D9%86%D9%88%D9%86%D8%B3-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C Sun, 13 Nov 2016 18:27:22 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A2%D9%86%D9%88%D9%86%D8%B3-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C آنونس های مجموعه های تلویزیونی، سریال ها و مستند ایرانی با درج گزینه هایی مانند گوینده یا گویندگان، تاریخ ، فیلم مربوطه، سال تولید یا پخش خواهیم پرداخت.
این گردآوری تلاش همه اعضای سایت را می طلبد تا برای نخستین و شاید آخرین بار دانشنامه آنونس های ایرانی درست شود

دانشنامه آنونس فیلم های ایرانی پیشتر با مدیریت جیسون بورن در این تاپیک تشکیل شده است و برای همین در این تاپیک به فیلم نمی پردازدیم.
 

 ]]> آنونس های مجموعه های تلویزیونی، سریال ها و مستند ایرانی با درج گزینه هایی مانند گوینده یا گویندگان، تاریخ ، فیلم مربوطه، سال تولید یا پخش خواهیم پرداخت.
این گردآوری تلاش همه اعضای سایت را می طلبد تا برای نخستین و شاید آخرین بار دانشنامه آنونس های ایرانی درست شود

دانشنامه آنونس فیلم های ایرانی پیشتر با مدیریت جیسون بورن در این تاپیک تشکیل شده است و برای همین در این تاپیک به فیلم نمی پردازدیم.
 

 ]]> <![CDATA[دانشنامه فیلمهای مستند ایرانی]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C Sun, 13 Nov 2016 18:22:25 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C فیلمهای مستند در بیشتر مواقع نیاز به دوبله و گویندگی دارند و مستندهای ایرانی هم از این جهت استثنا نیستند.

قالب دانشنامه ساده خواهد بود:

نام مستند:
کارگردان:
سال تولید:
موضوع مستند:
گوینده (یا گویندگان):

امیدوارم با همکاری اعضای سایت بتوانیم بزرگترین دانشنامه فیلم های مستند ایرانی را درست کنیم
 

 ]]> فیلمهای مستند در بیشتر مواقع نیاز به دوبله و گویندگی دارند و مستندهای ایرانی هم از این جهت استثنا نیستند.

قالب دانشنامه ساده خواهد بود:

نام مستند:
کارگردان:
سال تولید:
موضوع مستند:
گوینده (یا گویندگان):

امیدوارم با همکاری اعضای سایت بتوانیم بزرگترین دانشنامه فیلم های مستند ایرانی را درست کنیم
 

 ]]> <![CDATA[مروری بر فیلمهای روز جهان]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86 Mon, 07 Nov 2016 19:27:56 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86  ]]>  ]]> <![CDATA[سینمای وودی آلن]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%84%D9%86 Sun, 06 Nov 2016 10:32:12 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%84%D9%86

Cafe Society  محصول 2016 جدیدترین اثر آقای وودی آلن دوست داشتنی است.

مثلث عشقی تم مورد علاقه و تقریبا همیشگی الن و نیز "انتخاب" و پیامدهای ان، پایه فیلمنامه است: بابی پسر جوانی که به هالیوود میرود تا در آژانس سینمایی دایی اش مشغول کار شود، عاشق منشی او میشود و باقی ماجرا.. شاید اصلی ترین حرف فیلم این باشد که با هر انتخابی، تردیدها همیشه پابرجایند. زخمها خوب میشوند ولی سرجایشان میمانند. و گذشته حسرتبار، پرقدرت و زنده، جلوی چشمت رژه میرود. معلوم نیست اگر انتخاب دیگری میکردی وضع بهتری داشتی. بهرحال حسرت راه نرفته همیشه با توست.

خرده داستانهای فیلم نیز قابل توجهند: برادر گنگستر ، شوهر خواهر کمونیست و سربه راه، دایی و ماجراهایش... داستانهای حاشیه ای شاید از اصل مهمتر باشند. یا به تعبیری ریزه کاریها فیلم را مقبولتر کرده است. بازیها خوب و به یاد ماندنی است. مخصوصا کریستن استوارت که با نگاههای گیج و خیره به ناکجا نقش دختر سرگردان و ناتوان در تصمیم گیری را به خوبی به نمایش میگذارد. آنچه بخوبی در خاطر میماند اما فیلمبرداری و قابهای چشم نواز ویتوریو استورارو است که گویی نقاشی است که قلمش را با دوربین عوض کرده :-)

از نکات دیگر فیلم روایتهای طولانی و زیادی است که در لابلای فیلم خوانده میشود. شخصا ترجیح میدادم راوی شفاهی زیاد پر حرفی نکند و داستان این ملودرام، خالصتر و سینمایی تر روایت شود. شاید نقطه ضعف فیلم همین پرگوییهایی باشد که گاه حوصله را سر میبرد.

وودی آلن در دهه هشتم زندگی همچنان پرقدرت و مسلط فیلم میسازد و هر اثرش نوید دریچه ای جدید به سینما است. فیلم، شاهکار نیست ولی دیدنی است و تا مدتی ذهن بیینده مشغول ماجراهای ان خواهد بود.]]>

Cafe Society  محصول 2016 جدیدترین اثر آقای وودی آلن دوست داشتنی است.

مثلث عشقی تم مورد علاقه و تقریبا همیشگی الن و نیز "انتخاب" و پیامدهای ان، پایه فیلمنامه است: بابی پسر جوانی که به هالیوود میرود تا در آژانس سینمایی دایی اش مشغول کار شود، عاشق منشی او میشود و باقی ماجرا.. شاید اصلی ترین حرف فیلم این باشد که با هر انتخابی، تردیدها همیشه پابرجایند. زخمها خوب میشوند ولی سرجایشان میمانند. و گذشته حسرتبار، پرقدرت و زنده، جلوی چشمت رژه میرود. معلوم نیست اگر انتخاب دیگری میکردی وضع بهتری داشتی. بهرحال حسرت راه نرفته همیشه با توست.

خرده داستانهای فیلم نیز قابل توجهند: برادر گنگستر ، شوهر خواهر کمونیست و سربه راه، دایی و ماجراهایش... داستانهای حاشیه ای شاید از اصل مهمتر باشند. یا به تعبیری ریزه کاریها فیلم را مقبولتر کرده است. بازیها خوب و به یاد ماندنی است. مخصوصا کریستن استوارت که با نگاههای گیج و خیره به ناکجا نقش دختر سرگردان و ناتوان در تصمیم گیری را به خوبی به نمایش میگذارد. آنچه بخوبی در خاطر میماند اما فیلمبرداری و قابهای چشم نواز ویتوریو استورارو است که گویی نقاشی است که قلمش را با دوربین عوض کرده :-)

از نکات دیگر فیلم روایتهای طولانی و زیادی است که در لابلای فیلم خوانده میشود. شخصا ترجیح میدادم راوی شفاهی زیاد پر حرفی نکند و داستان این ملودرام، خالصتر و سینمایی تر روایت شود. شاید نقطه ضعف فیلم همین پرگوییهایی باشد که گاه حوصله را سر میبرد.

وودی آلن در دهه هشتم زندگی همچنان پرقدرت و مسلط فیلم میسازد و هر اثرش نوید دریچه ای جدید به سینما است. فیلم، شاهکار نیست ولی دیدنی است و تا مدتی ذهن بیینده مشغول ماجراهای ان خواهد بود.]]> <![CDATA[نگاهی به دوبله های انیمیشن شیرشاه]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%86-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%87 Tue, 01 Nov 2016 22:29:44 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D9%84%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%86-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%87




(قبل از خواندن پست از کاربران محترم بخاطر غلطهای املایی و جمله بندی ضعیف عذرخواهی می کنم. مدیریت سایت گفتند پست را ارسال کنم ایشان خودشان جمله بندی و قوانین نوشتاری را اصلاح میکنند و از این بابت از ایشان تشکر میکنم)

مقدمه: مطالبی که در اینجا درج میشود حاصل تحقیق در ریفرنسهای مختلف است و درواقع گردآوری شده است. بدلیل علاقه ایکه به محصولات والت دیسنی (بویژه دو انیمیشن بلند گربه های اشرافی و شیر شاه ) داشتم این مطالب را جمع آوری کردم و برای اولین بار سه سال پیش در یک کنفرانس خصوصی آنرا برای علاقمندان بازگو کردم و اکنون برای اولین بار بصورت نوشتاری به شما تقدیم می کنم. چیزیکه بیش از پیش من را به این انیمیشن علاقمند نمود دوبله زیبای آن به زبان فارسی بود که به مدیریت بهرام زند انجام پذیرفت.

در این مقال ضمن بررسی این انیمیشن زیبا به بررسی مشهورترین دوبله های بین المللی آن می پردازم و سعی می کنم تا جائیکه سوادم یاری کند دوبله ها را با هم مقایسه نمایم. در ایران این انیمیشن دوبار دوبله شد. دوبله مزخرف گروه گلوری اصلا ارزش نقد ندارد اما برای اینکه بدانید چرا می گویم مزخرف در طول نوشته های خود دلایل خودم را عرض می کنم. اما دوبله بهرام زند را می توان در ردیف دوبله های بین المللی قرار داد. به همین منظور ابتدا جدولی را که پیش از این در بخش دیگری ارسال نموده بودم برای یادآوری و استناد به بخشهای آن مجددا در اینجا تکرار میکنم:
نقشدوبله والتدیسنیدوبله فرانسویدوبله اسپانیاییدوبله ژاپنیدوبله صدا و سیمادوبله گلوری
[تصویر: 1476917817361.jpg]
موفاسا(پدرسیمبا)		[تصویر: 1476917817442.jpg]
جیمز جونز		[تصویر: 1476917817563.jpg]
ژان رنو		[تصویر: 1476918052781.jpg]
پائولو فلورس		[تصویر: 1476917817664.jpg]
شینیا اوادا		[تصویر: 1476917817896.jpg]
بهرام زند		[تصویر: 1476917817957.jpg]
علیرضا طاهری
[تصویر: 1476919032851.jpg]
سیمبا ی نوجوان		[تصویر: 1476919032962.jpg]
جاناتان تایلر توماس		  [تصویر: 1476919033043.jpg]
سوتا موراکامی		[تصویر: 1476919033124.jpg]
مهوش افشاری		[تصویر: 147691903325.jpg]
آرزو آفری
[تصویر: 1476915802311.jpg]
سیمبای بالغ		[تصویر: 147691580242.jpg]
متئو براد اریک		[تصویر: 1476915802483.jpg]
امانوئل کورتیل		[تصویر: 1476915802574.jpg]
آرتور مرکادو		[تصویر: 1476915802645.jpg]
میتسورو میاموتو		[تصویر: 147691703491.jpg]
جلال مقامی		[تصویر: 1476917034972.jpg]
کیوان صادقی یگانه
[تصویر: 14769979921.jpg]
نالا (نوجوان)		[تصویر: 147699799212.jpg]
نیکیتا کالامه		 [تصویر: 1476997992193.jpg]
کارلا فالکن		 [تصویر: 1476997992294.jpg]
رزیتا یار احمدی		 
[تصویر: 1476999638361.jpg]
نالا (بالغ)		[تصویر: 1476999638442.jpg]
مویرا کلی		[تصویر: 1476999638523.jpg]
سیبل تورا		[تصویر: 1476999638594.jpg]
ماریا فرناندا مورانا		[تصویر: 1476999638665.jpg]
ریکو هانامورا		[تصویر: 1476999638756.jpg]
مینو غزنوی		[تصویر: 147691903325.jpg]
آرزو آفری
[تصویر: 1477005519181.jpg]
سکار		[تصویر: 1477005519282.jpg]
جرمی آیرونز		[تصویر: 1477005519383.jpg]
ژان پیات		[تصویر: 1477005519454.jpg]
سباستین لاپور		[تصویر: 1477005519535.jpg]
هاروهیکو جو		[تصویر: 1477005519636.jpg]
خسرو شمشیرگران		[تصویر: 147700551977.jpg]
حامد عزیزی
[تصویر: 1477006435061.jpg]
تیمون		[تصویر: 1477006435142.jpg]
نیدن لانی		[تصویر: 1477006435233.jpg]
ژان فلیپه پوی مارتین		[تصویر: 1477006435324.jpg]
آلبرتو میزا		[تصویر: 147700643545.jpg]
یوجی میتسویا		[تصویر: 1477006435466.jpg]
علی همت مومیوند		[تصویر: 1477006435567.jpg]
محمد رضا صولتی
[تصویر: 1477063403881.jpg]
پومبا		[تصویر: 1477063403982.jpg]
ارنیه سابلا		[تصویر: 1477063404053.jpg]
میشل الیاس		 [تصویر: 1477063404134.jpg]
آتمو کوبایاشی		[تصویر: 1477063404225.jpg]
محمد عبادی		[تصویر: 1477085445595.jpg]
محمدرضاعلیمردانی
[تصویر: 147706701861.jpg]
رافیکی		[تصویر: 1477067018812.jpg]
روبرت گویلومی		[تصویر: 1477067018943.jpg]
مد هوندو		[تصویر: 1477067019024.jpg]
ژان فرناندز		[تصویر: 147706701915.jpg]
ریوجی سایکاچی		[تصویر: 1477067019176.jpg]
عباس سلطانی		[تصویر: 1477067019287.jpg]
رهبر نوربخش
[تصویر: 1477085445311.jpg]
زازو		[تصویر: 1477085445392.jpg]
روان آتکینسون(بین)		  [تصویر: 1477085445473.jpg]
هیدیوکی اومیزو		[تصویر: 1477085445534.jpg]
تورج نصر		[تصویر: 1477085445666.jpg]
امین قاضی
[تصویر: 14770863851.jpg]
شنزی		[تصویر: 1477086385082.jpg]
ووپی گلدبرگ		[تصویر: 1477086385183.jpg]
مایک داراه		 [تصویر: 1477086670432.jpg]
تومیه کاتااوکا		[تصویر: 1477086997441.jpg]
پرویز ربیعی		 
[تصویر: 1477086385345.jpg]
بانزای		[تصویر: 1477086385436.jpg]
چیچ مارین		[تصویر: 1477086385517.jpg]
مایکل ملا		 [تصویر: 1477086670371.jpg]
بن هی اورا		[تصویر: 1477086997532.jpg]
شهروز ملک آرایی		 
[تصویر: 1477086385689.jpg]
اِد		[تصویر: 14770863857610.jpg]
جیم کامینگز		   [تصویر: 1477006435466.jpg]
علی همت مومیوند		 
       
نقشدوبله والت دیسنیدوبله فرانسویدوبله اسپانیاییدوبله ژاپنیدوبله صدا و سیمادوبله گلوری
  

 سی و دومین انیمیشن والت دیسنی رنگ و بوی دیگری داشت. برداشتی از شاهکار شکسپیر یعنی هملت. شیر شاه در واقع برداشتی بود از معروفترین رمان شکسپیر. سیمبا بچه شیری بود که مانند هملت مورد بی مهری عموی خود واقع شده بود و عموی او اسکار نیز درست مانند رمان هملت سلطنت را از راه غیر مشروع  از چنگ برادرش در می آورد و او را به قتل می رساند. کمپانی محبوب والت دیسنی معمولا سالی یک انیمیشن بلند سینمایی را عرضه می کند. اما شیر شاه را دو سال بعد از محصول قبلی خود ارائه میکند. والت دیسنی در سال 1991 دیو و دلبر را می سازد و سال 1392 علاالدین. اما شیر شاه در سال 1994 ارائه میشود. و بعد از آن دوباره همان روال سالی یک فیلم تکرار میشود. (پوکوهانتاس 1995 - کوژ پشت نتردام 1996 - هرکول 1997 و ....)

روند تولید سالی یک فیلم قبل از تولید شیر شاه نیز گاهی شکسته میشد. اما گاهی هم پیش می امد که در یکسال دو فیلم تولید می کرد. دهه شصت و هفتاد اوج کم کاری دیزنی بود. دیزنی وقتی در سال 1959 زیبای خفته را ساخت دو سال طول کشید تا در سال 1961 صد و یک سگ خالدار را بسازد و مجددا دو سال طول میکشد تا شمشیر در سنگ (1963) را تولید کند. و سپس چهار سال بعد یعنی 1967 کتاب جنگل را می سازد و نهایتا سه سال بعد در سال 1970 گربه های اشرافی را تولید می کند. (یکی از دیگری زیباتر و قشنگتر) و سه سال بعد 1973 هم شاهکار رابین هود را تولید می کند.

اما دهه هشتاد و دهه نود برای والت دیسنی سالهای پرکاری محسوب می شود. شیر شاه در دوره ای ساخته می شود که به آن رنسانس دیزنی می گویند. البته وقتی صحبت از سالی یک فیلم و یا فاصله دوسال یک فیلم می شود اینطور نیست که دیزنی آن انیمیشن را در همان سال ساخته است. کمپانی والت دیزنی متشکل از تیم های بسیار حرفه ایست که گاهی همزمان چند تیم به روی پروژه های مختلف متمرکز می شوند. مثلا طرح اولیه همین شیر شاه از سال 1988 (یعنی 6 سال قبل از ارائه آن) مطرح میگردد. در سال 1388 جلسه ای بین آقای جفری کاتزنبرگ و roy E برگزار میگردد و پروژه شیر شاه تصویب میشود. درست در همان سال دیزنی در اروپا روی پروژه فیلم الیور مشغول کار بود. توماس دیش داستان اولیه آنرا می نویسد.

[تصویر: 1478035482971.jpeg]  [تصویر: 1478035483062.jpeg]


دیزنی بعد از جذب چندین انیماتور در سال 1991 پروژه شیر شاه را همزمان با انیمیشن پوکوهانتاس آغاز می کند. اتودهای اولیه زده میشود. برای تمام سکانسها اسکرینهای گرافیکی زده میشود. انیمیتورهای دیزنی با تشکیل جلسات طولانی ذهنیات خودشان را به روی کاغذ می ریختند و با یکدیگر برای رسیدن به بهترین طرح مشورت می کردند . پس از مدتی دیزنی کارمندانی که درگیر پروژه شیرشاه بودند را برای مطالعه و پژوهش به روی حیوانات به یک پارک ملی  به نام دروازه جهنم به کنیا می برد. آنها تمام حرکات حیوانات را زیر نظر داشتند تا بتوانند بهترین برداشتها را روی کاغذ بیاورند .

در حالیکه 20 دقیقه از انیمیشن در استودیوی MGM در فلورایدا تولید شده بود آقای هان به پروژه اضافه میگردد. او به بخشهایی از فیلم معترض بود بنابراین بخشهایی از فیلمنامه ترمیم و بسرعت بازنویسی میگردد. سرانجام در 15 ژوئن سال 1994 شیرشاه روی پرده های سینما رفت و بشدت نظر همه را بسمت خود جلب نمود.
شیرشاه گیشه را تسخیر کرد و عناوین زیادی را کسب نمود. در سال 1994 تا 1995 کمتر آمریکایی را می توانستید پیدا کنید که شیرشاه را ندیده باشد. دیزنی بعدها بخاطر محبوبیت شیرشاه دو فیلم دیگر با استفاده از شخصیتهای این انیمیشن می سازد تا سه گانه شیر شاه را کامل کرده باشد.


 
[تصویر: 1478035483214.jpg]  [تصویر: 1478035483285.jpg]  [تصویر: 1478035483143.jpg]

در سال 2012 دیزنی مجددا به سراغ شیرشاه سال 1994 خود می رود و اینبار نسخه سه بعدی آنرا تولید می کند. نسخه ایکه بر خلاف انتظار با توجه به تکراری بودن موضوع فیلم اما باز هم به فروش بالایی دست می یابد. من نمیدانم شما نسخه سه بعدی آنرا دیده اید یا خیر. من آنرا در سالن سینما دیدم. فقط با دیدن نسخه سه بعدیست که می توانید وحشت حاصل از رم کردن حیوانات را در دل سیمبا درک کنید. گاهی واقعا حس میکردم حیوانات تا لحظاتی دیگر از روی من رد می شوند و دیزنی ثابت کرد که اگر کاری بخواهد انجام بدهد بهترینش را انجام میدهد. سکانس رم کردن حیوانات در دره را می توان یکی ز بهترین سکانسهای نسخه سه بعدی شیر شاه دانست.

[تصویر: 1478036418752.jpg]

[تصویر: 1478036418853.jpg]

[تصویر: 1478036418641.jpg]

دیزنی معمولا بهترین بازیگران را که دارای صدائی یونیک باشند را برای گویندگی به روی شحصیتهای کارتونی خود دعوت می کند.برای شیر شاه اکیپی از بهترین صداها انتخاب میشوند. بدلیل برجسته بودن این محصول والت دیسنی در تمام کشورها همین رویه انجام می شود. قبل از ورود به مبحث دوبله نگاهی به تیمهای دوبله این انیمیشن بصورت گروهی در کشورهای مختلف می کنیم زیرا در ارسال های بعدی به این اسامی زیاد اشاره میشود:



عوامل دوبله والت دیسنی به زبان اصلی (انگلیسی)

[تصویر: 1478011961071.jpg][تصویر: 1478011961212.jpg]
 عوامل دوبله انیمیشن شیر شاه به زبان فارسی  

  [تصویر: 1476917817896.jpg]  [تصویر: 1476919033124.jpg]  [تصویر: 147691703491.jpg]  [تصویر: 1476997992294.jpg]  [تصویر: 1476999638756.jpg]  [تصویر: 1477086997441.jpg]  



[تصویر: 1477005519636.jpg]  [تصویر: 1477006435466.jpg]  [تصویر: 1477063404225.jpg]  [تصویر: 1477067019176.jpg]  [تصویر: 1477085445534.jpg]  [تصویر: 1477086997532.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان ژاپنی


[تصویر: 1478011961313.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان اسپانیایی

[تصویر: 147801196144.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان آلمانی

[تصویر: 1478011961545.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان پرتغالی

[تصویر: 1478011961666.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان فرانسوی

[تصویر: 1478011961777.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان عبری

[تصویر: 1478011964628.jpg]

هریک از اسامی بالا را که گوگل کنید خواهید دید آنها در کشور خودشان دارای اسم و رسم هستند. همانطور که شما وقتی نام منوچهر اسماعیلی یا خسروخسروشاهی را سرچ می کنید با انبوهی از اطلاعات روبرو می شوید این اسامی هم اغلب دارای شهرت هستند.
من در پست بعدی یک به یک شخصیتها را بررسی می کنم و برای اینکه ترتیب رعایت شود طبق جدول از موفاسا پدر سیمبا شروع می کنم و این موضوع را با کفتارها به پایان می برم. سعی می کنم ضمن معرفی شخصیت های بین المللی به انتخاب های آقای بهرام زند هم بپردازم. ایشان ابتکارهای جالبی در این انیمیشن بخرج دادند که به یک یک آنها می پردازم. تنها ضعف دوبله فارسی فقط ترجمه ست که من نمی دانم فیلم را چه کسی ترجمه کرده و در اختیار اقای زند گذاشته است زیرا بعضی جاها واقعا از موضوع خارج می شود اما کار گوینده ها آنقدر عالیست که می توان از این تغییرات چشم پوشی کرد.

همچنین همانطور که قبلا گفتم صوت دوبله این انیمیشن را من چهار سال پیش بازسازی کردم زیرا دوبله ایکه من داشتم کیفیت صدایش بسیار بم و خراب بود که با نرم افزار تاحد توانم آنرا بهبود دادم و از سایتی که دانلود کرده بودم برایش ارسال کردم و آنها هم فایل من را جایگزین کردند. البته الآن اغلب سایتها شیرشاه گلوری را برای دانلود گذاشتند اما هر کدام هم که صوت دوبله بهرام زند را گذاشته اند بیشترشان نسخه بازسازی شده من را گذاشته اند.
در پستهای بعدی من لینک صوت دوبله اول شیرشاه را هم می گذارم تا اعضایی که آنرا ندارند دانلود کنند و از دیدن این انیمیشن با صدای پیشکسوتان دوبله لذت ببرند.
در پایان این پست باز تصاویری از اتودهای اولیه طراحان دیزنی را ارائه می کنم که با دقت تمام برای خلق شخصیتها هر چه در توان داشتند گذاشتند.
 

[تصویر: 1478039151433.jpg] [تصویر: 1478039152564.jpg]


[تصویر: 1478039151271.jpg]  [تصویر: 1478039151362.jpg] 
بروبیکر: منوچهر محترم- ضمن تشکر از ارسال شما من برخی از جملات را کمی تغییر دادم. اگر در پستهای بعدی بین پاراگرافها یک فاصله اضافی ایجاد کنید و اسامی فیلمها و شخصیتها و گویندگان را بولد(پر رنگ) نمائید نیازی به ویرایش بنده نخواهد بود. ضمنا اگر فایل اصلاح شده صوت شیرشاه را برای بنده ارسال کنید آنرا روی آپلود سنتر سایت آپ می کنم تا اعضا بتوانند آنرا دانلود کنند.
 

 

 

 ]]>




(قبل از خواندن پست از کاربران محترم بخاطر غلطهای املایی و جمله بندی ضعیف عذرخواهی می کنم. مدیریت سایت گفتند پست را ارسال کنم ایشان خودشان جمله بندی و قوانین نوشتاری را اصلاح میکنند و از این بابت از ایشان تشکر میکنم)

مقدمه: مطالبی که در اینجا درج میشود حاصل تحقیق در ریفرنسهای مختلف است و درواقع گردآوری شده است. بدلیل علاقه ایکه به محصولات والت دیسنی (بویژه دو انیمیشن بلند گربه های اشرافی و شیر شاه ) داشتم این مطالب را جمع آوری کردم و برای اولین بار سه سال پیش در یک کنفرانس خصوصی آنرا برای علاقمندان بازگو کردم و اکنون برای اولین بار بصورت نوشتاری به شما تقدیم می کنم. چیزیکه بیش از پیش من را به این انیمیشن علاقمند نمود دوبله زیبای آن به زبان فارسی بود که به مدیریت بهرام زند انجام پذیرفت.

در این مقال ضمن بررسی این انیمیشن زیبا به بررسی مشهورترین دوبله های بین المللی آن می پردازم و سعی می کنم تا جائیکه سوادم یاری کند دوبله ها را با هم مقایسه نمایم. در ایران این انیمیشن دوبار دوبله شد. دوبله مزخرف گروه گلوری اصلا ارزش نقد ندارد اما برای اینکه بدانید چرا می گویم مزخرف در طول نوشته های خود دلایل خودم را عرض می کنم. اما دوبله بهرام زند را می توان در ردیف دوبله های بین المللی قرار داد. به همین منظور ابتدا جدولی را که پیش از این در بخش دیگری ارسال نموده بودم برای یادآوری و استناد به بخشهای آن مجددا در اینجا تکرار میکنم:
نقشدوبله والتدیسنیدوبله فرانسویدوبله اسپانیاییدوبله ژاپنیدوبله صدا و سیمادوبله گلوری
[تصویر: 1476917817361.jpg]
موفاسا(پدرسیمبا)		[تصویر: 1476917817442.jpg]
جیمز جونز		[تصویر: 1476917817563.jpg]
ژان رنو		[تصویر: 1476918052781.jpg]
پائولو فلورس		[تصویر: 1476917817664.jpg]
شینیا اوادا		[تصویر: 1476917817896.jpg]
بهرام زند		[تصویر: 1476917817957.jpg]
علیرضا طاهری
[تصویر: 1476919032851.jpg]
سیمبا ی نوجوان		[تصویر: 1476919032962.jpg]
جاناتان تایلر توماس		  [تصویر: 1476919033043.jpg]
سوتا موراکامی		[تصویر: 1476919033124.jpg]
مهوش افشاری		[تصویر: 147691903325.jpg]
آرزو آفری
[تصویر: 1476915802311.jpg]
سیمبای بالغ		[تصویر: 147691580242.jpg]
متئو براد اریک		[تصویر: 1476915802483.jpg]
امانوئل کورتیل		[تصویر: 1476915802574.jpg]
آرتور مرکادو		[تصویر: 1476915802645.jpg]
میتسورو میاموتو		[تصویر: 147691703491.jpg]
جلال مقامی		[تصویر: 1476917034972.jpg]
کیوان صادقی یگانه
[تصویر: 14769979921.jpg]
نالا (نوجوان)		[تصویر: 147699799212.jpg]
نیکیتا کالامه		 [تصویر: 1476997992193.jpg]
کارلا فالکن		 [تصویر: 1476997992294.jpg]
رزیتا یار احمدی		 
[تصویر: 1476999638361.jpg]
نالا (بالغ)		[تصویر: 1476999638442.jpg]
مویرا کلی		[تصویر: 1476999638523.jpg]
سیبل تورا		[تصویر: 1476999638594.jpg]
ماریا فرناندا مورانا		[تصویر: 1476999638665.jpg]
ریکو هانامورا		[تصویر: 1476999638756.jpg]
مینو غزنوی		[تصویر: 147691903325.jpg]
آرزو آفری
[تصویر: 1477005519181.jpg]
سکار		[تصویر: 1477005519282.jpg]
جرمی آیرونز		[تصویر: 1477005519383.jpg]
ژان پیات		[تصویر: 1477005519454.jpg]
سباستین لاپور		[تصویر: 1477005519535.jpg]
هاروهیکو جو		[تصویر: 1477005519636.jpg]
خسرو شمشیرگران		[تصویر: 147700551977.jpg]
حامد عزیزی
[تصویر: 1477006435061.jpg]
تیمون		[تصویر: 1477006435142.jpg]
نیدن لانی		[تصویر: 1477006435233.jpg]
ژان فلیپه پوی مارتین		[تصویر: 1477006435324.jpg]
آلبرتو میزا		[تصویر: 147700643545.jpg]
یوجی میتسویا		[تصویر: 1477006435466.jpg]
علی همت مومیوند		[تصویر: 1477006435567.jpg]
محمد رضا صولتی
[تصویر: 1477063403881.jpg]
پومبا		[تصویر: 1477063403982.jpg]
ارنیه سابلا		[تصویر: 1477063404053.jpg]
میشل الیاس		 [تصویر: 1477063404134.jpg]
آتمو کوبایاشی		[تصویر: 1477063404225.jpg]
محمد عبادی		[تصویر: 1477085445595.jpg]
محمدرضاعلیمردانی
[تصویر: 147706701861.jpg]
رافیکی		[تصویر: 1477067018812.jpg]
روبرت گویلومی		[تصویر: 1477067018943.jpg]
مد هوندو		[تصویر: 1477067019024.jpg]
ژان فرناندز		[تصویر: 147706701915.jpg]
ریوجی سایکاچی		[تصویر: 1477067019176.jpg]
عباس سلطانی		[تصویر: 1477067019287.jpg]
رهبر نوربخش
[تصویر: 1477085445311.jpg]
زازو		[تصویر: 1477085445392.jpg]
روان آتکینسون(بین)		  [تصویر: 1477085445473.jpg]
هیدیوکی اومیزو		[تصویر: 1477085445534.jpg]
تورج نصر		[تصویر: 1477085445666.jpg]
امین قاضی
[تصویر: 14770863851.jpg]
شنزی		[تصویر: 1477086385082.jpg]
ووپی گلدبرگ		[تصویر: 1477086385183.jpg]
مایک داراه		 [تصویر: 1477086670432.jpg]
تومیه کاتااوکا		[تصویر: 1477086997441.jpg]
پرویز ربیعی		 
[تصویر: 1477086385345.jpg]
بانزای		[تصویر: 1477086385436.jpg]
چیچ مارین		[تصویر: 1477086385517.jpg]
مایکل ملا		 [تصویر: 1477086670371.jpg]
بن هی اورا		[تصویر: 1477086997532.jpg]
شهروز ملک آرایی		 
[تصویر: 1477086385689.jpg]
اِد		[تصویر: 14770863857610.jpg]
جیم کامینگز		   [تصویر: 1477006435466.jpg]
علی همت مومیوند		 
       
نقشدوبله والت دیسنیدوبله فرانسویدوبله اسپانیاییدوبله ژاپنیدوبله صدا و سیمادوبله گلوری
  

 سی و دومین انیمیشن والت دیسنی رنگ و بوی دیگری داشت. برداشتی از شاهکار شکسپیر یعنی هملت. شیر شاه در واقع برداشتی بود از معروفترین رمان شکسپیر. سیمبا بچه شیری بود که مانند هملت مورد بی مهری عموی خود واقع شده بود و عموی او اسکار نیز درست مانند رمان هملت سلطنت را از راه غیر مشروع  از چنگ برادرش در می آورد و او را به قتل می رساند. کمپانی محبوب والت دیسنی معمولا سالی یک انیمیشن بلند سینمایی را عرضه می کند. اما شیر شاه را دو سال بعد از محصول قبلی خود ارائه میکند. والت دیسنی در سال 1991 دیو و دلبر را می سازد و سال 1392 علاالدین. اما شیر شاه در سال 1994 ارائه میشود. و بعد از آن دوباره همان روال سالی یک فیلم تکرار میشود. (پوکوهانتاس 1995 - کوژ پشت نتردام 1996 - هرکول 1997 و ....)

روند تولید سالی یک فیلم قبل از تولید شیر شاه نیز گاهی شکسته میشد. اما گاهی هم پیش می امد که در یکسال دو فیلم تولید می کرد. دهه شصت و هفتاد اوج کم کاری دیزنی بود. دیزنی وقتی در سال 1959 زیبای خفته را ساخت دو سال طول کشید تا در سال 1961 صد و یک سگ خالدار را بسازد و مجددا دو سال طول میکشد تا شمشیر در سنگ (1963) را تولید کند. و سپس چهار سال بعد یعنی 1967 کتاب جنگل را می سازد و نهایتا سه سال بعد در سال 1970 گربه های اشرافی را تولید می کند. (یکی از دیگری زیباتر و قشنگتر) و سه سال بعد 1973 هم شاهکار رابین هود را تولید می کند.

اما دهه هشتاد و دهه نود برای والت دیسنی سالهای پرکاری محسوب می شود. شیر شاه در دوره ای ساخته می شود که به آن رنسانس دیزنی می گویند. البته وقتی صحبت از سالی یک فیلم و یا فاصله دوسال یک فیلم می شود اینطور نیست که دیزنی آن انیمیشن را در همان سال ساخته است. کمپانی والت دیزنی متشکل از تیم های بسیار حرفه ایست که گاهی همزمان چند تیم به روی پروژه های مختلف متمرکز می شوند. مثلا طرح اولیه همین شیر شاه از سال 1988 (یعنی 6 سال قبل از ارائه آن) مطرح میگردد. در سال 1388 جلسه ای بین آقای جفری کاتزنبرگ و roy E برگزار میگردد و پروژه شیر شاه تصویب میشود. درست در همان سال دیزنی در اروپا روی پروژه فیلم الیور مشغول کار بود. توماس دیش داستان اولیه آنرا می نویسد.

[تصویر: 1478035482971.jpeg]  [تصویر: 1478035483062.jpeg]


دیزنی بعد از جذب چندین انیماتور در سال 1991 پروژه شیر شاه را همزمان با انیمیشن پوکوهانتاس آغاز می کند. اتودهای اولیه زده میشود. برای تمام سکانسها اسکرینهای گرافیکی زده میشود. انیمیتورهای دیزنی با تشکیل جلسات طولانی ذهنیات خودشان را به روی کاغذ می ریختند و با یکدیگر برای رسیدن به بهترین طرح مشورت می کردند . پس از مدتی دیزنی کارمندانی که درگیر پروژه شیرشاه بودند را برای مطالعه و پژوهش به روی حیوانات به یک پارک ملی  به نام دروازه جهنم به کنیا می برد. آنها تمام حرکات حیوانات را زیر نظر داشتند تا بتوانند بهترین برداشتها را روی کاغذ بیاورند .

در حالیکه 20 دقیقه از انیمیشن در استودیوی MGM در فلورایدا تولید شده بود آقای هان به پروژه اضافه میگردد. او به بخشهایی از فیلم معترض بود بنابراین بخشهایی از فیلمنامه ترمیم و بسرعت بازنویسی میگردد. سرانجام در 15 ژوئن سال 1994 شیرشاه روی پرده های سینما رفت و بشدت نظر همه را بسمت خود جلب نمود.
شیرشاه گیشه را تسخیر کرد و عناوین زیادی را کسب نمود. در سال 1994 تا 1995 کمتر آمریکایی را می توانستید پیدا کنید که شیرشاه را ندیده باشد. دیزنی بعدها بخاطر محبوبیت شیرشاه دو فیلم دیگر با استفاده از شخصیتهای این انیمیشن می سازد تا سه گانه شیر شاه را کامل کرده باشد.


 
[تصویر: 1478035483214.jpg]  [تصویر: 1478035483285.jpg]  [تصویر: 1478035483143.jpg]

در سال 2012 دیزنی مجددا به سراغ شیرشاه سال 1994 خود می رود و اینبار نسخه سه بعدی آنرا تولید می کند. نسخه ایکه بر خلاف انتظار با توجه به تکراری بودن موضوع فیلم اما باز هم به فروش بالایی دست می یابد. من نمیدانم شما نسخه سه بعدی آنرا دیده اید یا خیر. من آنرا در سالن سینما دیدم. فقط با دیدن نسخه سه بعدیست که می توانید وحشت حاصل از رم کردن حیوانات را در دل سیمبا درک کنید. گاهی واقعا حس میکردم حیوانات تا لحظاتی دیگر از روی من رد می شوند و دیزنی ثابت کرد که اگر کاری بخواهد انجام بدهد بهترینش را انجام میدهد. سکانس رم کردن حیوانات در دره را می توان یکی ز بهترین سکانسهای نسخه سه بعدی شیر شاه دانست.

[تصویر: 1478036418752.jpg]

[تصویر: 1478036418853.jpg]

[تصویر: 1478036418641.jpg]

دیزنی معمولا بهترین بازیگران را که دارای صدائی یونیک باشند را برای گویندگی به روی شحصیتهای کارتونی خود دعوت می کند.برای شیر شاه اکیپی از بهترین صداها انتخاب میشوند. بدلیل برجسته بودن این محصول والت دیسنی در تمام کشورها همین رویه انجام می شود. قبل از ورود به مبحث دوبله نگاهی به تیمهای دوبله این انیمیشن بصورت گروهی در کشورهای مختلف می کنیم زیرا در ارسال های بعدی به این اسامی زیاد اشاره میشود:



عوامل دوبله والت دیسنی به زبان اصلی (انگلیسی)

[تصویر: 1478011961071.jpg][تصویر: 1478011961212.jpg]
 عوامل دوبله انیمیشن شیر شاه به زبان فارسی  

  [تصویر: 1476917817896.jpg]  [تصویر: 1476919033124.jpg]  [تصویر: 147691703491.jpg]  [تصویر: 1476997992294.jpg]  [تصویر: 1476999638756.jpg]  [تصویر: 1477086997441.jpg]  



[تصویر: 1477005519636.jpg]  [تصویر: 1477006435466.jpg]  [تصویر: 1477063404225.jpg]  [تصویر: 1477067019176.jpg]  [تصویر: 1477085445534.jpg]  [تصویر: 1477086997532.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان ژاپنی


[تصویر: 1478011961313.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان اسپانیایی

[تصویر: 147801196144.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان آلمانی

[تصویر: 1478011961545.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان پرتغالی

[تصویر: 1478011961666.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان فرانسوی

[تصویر: 1478011961777.jpg]
عوامل دوبله شیرشاه به زبان عبری

[تصویر: 1478011964628.jpg]

هریک از اسامی بالا را که گوگل کنید خواهید دید آنها در کشور خودشان دارای اسم و رسم هستند. همانطور که شما وقتی نام منوچهر اسماعیلی یا خسروخسروشاهی را سرچ می کنید با انبوهی از اطلاعات روبرو می شوید این اسامی هم اغلب دارای شهرت هستند.
من در پست بعدی یک به یک شخصیتها را بررسی می کنم و برای اینکه ترتیب رعایت شود طبق جدول از موفاسا پدر سیمبا شروع می کنم و این موضوع را با کفتارها به پایان می برم. سعی می کنم ضمن معرفی شخصیت های بین المللی به انتخاب های آقای بهرام زند هم بپردازم. ایشان ابتکارهای جالبی در این انیمیشن بخرج دادند که به یک یک آنها می پردازم. تنها ضعف دوبله فارسی فقط ترجمه ست که من نمی دانم فیلم را چه کسی ترجمه کرده و در اختیار اقای زند گذاشته است زیرا بعضی جاها واقعا از موضوع خارج می شود اما کار گوینده ها آنقدر عالیست که می توان از این تغییرات چشم پوشی کرد.

همچنین همانطور که قبلا گفتم صوت دوبله این انیمیشن را من چهار سال پیش بازسازی کردم زیرا دوبله ایکه من داشتم کیفیت صدایش بسیار بم و خراب بود که با نرم افزار تاحد توانم آنرا بهبود دادم و از سایتی که دانلود کرده بودم برایش ارسال کردم و آنها هم فایل من را جایگزین کردند. البته الآن اغلب سایتها شیرشاه گلوری را برای دانلود گذاشتند اما هر کدام هم که صوت دوبله بهرام زند را گذاشته اند بیشترشان نسخه بازسازی شده من را گذاشته اند.
در پستهای بعدی من لینک صوت دوبله اول شیرشاه را هم می گذارم تا اعضایی که آنرا ندارند دانلود کنند و از دیدن این انیمیشن با صدای پیشکسوتان دوبله لذت ببرند.
در پایان این پست باز تصاویری از اتودهای اولیه طراحان دیزنی را ارائه می کنم که با دقت تمام برای خلق شخصیتها هر چه در توان داشتند گذاشتند.
 

[تصویر: 1478039151433.jpg] [تصویر: 1478039152564.jpg]


[تصویر: 1478039151271.jpg]  [تصویر: 1478039151362.jpg] 
بروبیکر: منوچهر محترم- ضمن تشکر از ارسال شما من برخی از جملات را کمی تغییر دادم. اگر در پستهای بعدی بین پاراگرافها یک فاصله اضافی ایجاد کنید و اسامی فیلمها و شخصیتها و گویندگان را بولد(پر رنگ) نمائید نیازی به ویرایش بنده نخواهد بود. ضمنا اگر فایل اصلاح شده صوت شیرشاه را برای بنده ارسال کنید آنرا روی آپلود سنتر سایت آپ می کنم تا اعضا بتوانند آنرا دانلود کنند.
 

 

 

 ]]> <![CDATA[سینمای اسپانیا]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%BE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7 Mon, 31 Oct 2016 17:12:56 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%BE%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7


جدیدترین اثر پدرو آلمودوار سینماگر مشهور فیلمی است بنام Julieta محصول 2016. اثری خوش ساخت، غبطه برانگیز، سرراست، بدور از اداهای روشنفکری و سرشار از ناگفته ها. موسیقی عالی، بازی عالی نقش اول، شخصیت پردازی خوب، بدون کاراکتر زاید، فیلمنامه قوی بدون فراز و نشیب اضافی.. دیگر از یک فیلم چه میخواهیم ایا؟

آلمودوار نشان داده که ید طولایی در ارائه احساسات زنانه دارد. زنان در فیلمهای المودوار ملموس و واقعی اند اما چنانکه به غلط معروف شده درک حال و هوایشان برای مخاطبان مرد هیچ سخت و پیچیده و غامض نیست. شخصی ترین و نهفته ترین احساسات زن اول فیلم که در عین حال همسر و استاد هم هست با فیلمنامه ای قوی و دیالوگهایی فکر شده به مخاطب منتقل میشود.

بر اساس یک نتیجه گیری شخصی می پنداشتم فیلم خوب فیلمی است که حس کنی می خواهی چندبار ببینی. این فیلم نظرم را عوض کرد. فیلم پیچیده نیست. رک و راحت داستانش را روایت میکند. اما سادگی آن به معنای ساده بودن نیست. همه لحظات فیلم بار معنایی و احساسی دارد و در عین حال ملموس و آشنا. به نظرم طیف زیادی از مخاطبان با فیلم ارتباط برقرار خواهند کرد. مخاطب عام دغدغه های عادی و مخاطب خاص دغدغه های عمیقتر را در این اثر می یابد. نمادهای فیلم ساده اما پرمعنی اند. استفاده از علایم راهنمایی در چند سکانس بسیار خوب از اب درامده. رنگهای اشباع و گرم که ویژگی اغلب فیلمهای المودوار است دراین کار هم دیده میشود.

پ.ن1
در جایی از فیلم پوستر فیلم جدایی نادر و سیمین بر دیوار سینما دیده میشود. اشاره به کارگردان مشهور ایرانی در فیلمی اروپایی انهم اثر یک استاد، حس خیلی خوبی به بنده داد.

پ.ن2
بازیگر نقش اول Emma Suárez واقعا بازی خوبی ارائه داده. همچنین شباهتی هم به سرکار خانم شهلا ناظریان دارد. خدا رو چه دیدی شاید یه روزی خودشون نقش رو دوبله کنندتصویر: images/Pictures/5.gif

دیالوگ برگزیده
"هیچ توضیحی ازش نمیخوام. فقط میخوام کنارش باشم..."

اصلاحیه: این فیلم کاندیدای بهترین فیلم خارجی زبان در اسکار 2017 است

 

 ]]>


جدیدترین اثر پدرو آلمودوار سینماگر مشهور فیلمی است بنام Julieta محصول 2016. اثری خوش ساخت، غبطه برانگیز، سرراست، بدور از اداهای روشنفکری و سرشار از ناگفته ها. موسیقی عالی، بازی عالی نقش اول، شخصیت پردازی خوب، بدون کاراکتر زاید، فیلمنامه قوی بدون فراز و نشیب اضافی.. دیگر از یک فیلم چه میخواهیم ایا؟

آلمودوار نشان داده که ید طولایی در ارائه احساسات زنانه دارد. زنان در فیلمهای المودوار ملموس و واقعی اند اما چنانکه به غلط معروف شده درک حال و هوایشان برای مخاطبان مرد هیچ سخت و پیچیده و غامض نیست. شخصی ترین و نهفته ترین احساسات زن اول فیلم که در عین حال همسر و استاد هم هست با فیلمنامه ای قوی و دیالوگهایی فکر شده به مخاطب منتقل میشود.

بر اساس یک نتیجه گیری شخصی می پنداشتم فیلم خوب فیلمی است که حس کنی می خواهی چندبار ببینی. این فیلم نظرم را عوض کرد. فیلم پیچیده نیست. رک و راحت داستانش را روایت میکند. اما سادگی آن به معنای ساده بودن نیست. همه لحظات فیلم بار معنایی و احساسی دارد و در عین حال ملموس و آشنا. به نظرم طیف زیادی از مخاطبان با فیلم ارتباط برقرار خواهند کرد. مخاطب عام دغدغه های عادی و مخاطب خاص دغدغه های عمیقتر را در این اثر می یابد. نمادهای فیلم ساده اما پرمعنی اند. استفاده از علایم راهنمایی در چند سکانس بسیار خوب از اب درامده. رنگهای اشباع و گرم که ویژگی اغلب فیلمهای المودوار است دراین کار هم دیده میشود.

پ.ن1
در جایی از فیلم پوستر فیلم جدایی نادر و سیمین بر دیوار سینما دیده میشود. اشاره به کارگردان مشهور ایرانی در فیلمی اروپایی انهم اثر یک استاد، حس خیلی خوبی به بنده داد.

پ.ن2
بازیگر نقش اول Emma Suárez واقعا بازی خوبی ارائه داده. همچنین شباهتی هم به سرکار خانم شهلا ناظریان دارد. خدا رو چه دیدی شاید یه روزی خودشون نقش رو دوبله کنندتصویر: images/Pictures/5.gif

دیالوگ برگزیده
"هیچ توضیحی ازش نمیخوام. فقط میخوام کنارش باشم..."

اصلاحیه: این فیلم کاندیدای بهترین فیلم خارجی زبان در اسکار 2017 است

 

 ]]> <![CDATA[گالری تصاویر کودکی هنرمندان و مشاهیر ایرانی]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%DA%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C Sun, 30 Oct 2016 20:06:41 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%DA%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C



[تصویر: 1477841016981.jpg]          [تصویر: 1477841017122.jpg]
تصویر یک                                                                                      تصویر دو


[تصویر: 1477841017323.jpg]            [تصویر: 1477841017424.jpg]
تصویر سه                                                                                                       تصویر چهار












تصویر یک : اکبر عبدی    (بازیگر)
تصویر دو : ابراهیم حامدی (ابی)  (خواننده)
تصویر سه: داریوش اقبالی   (خواننده)
نصویر چهار : فرهاد مهراد   (خواننده)                                                                                              

 ]]>



[تصویر: 1477841016981.jpg]          [تصویر: 1477841017122.jpg]
تصویر یک                                                                                      تصویر دو


[تصویر: 1477841017323.jpg]            [تصویر: 1477841017424.jpg]
تصویر سه                                                                                                       تصویر چهار












تصویر یک : اکبر عبدی    (بازیگر)
تصویر دو : ابراهیم حامدی (ابی)  (خواننده)
تصویر سه: داریوش اقبالی   (خواننده)
نصویر چهار : فرهاد مهراد   (خواننده)                                                                                              

 ]]> <![CDATA[سینمای علمی تخیلی]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84%DB%8C Thu, 27 Oct 2016 01:36:57 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D9%84%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D8%AE%DB%8C%D9%84%DB%8C علمی تخیلی که در این چند دهه در تار و پود فیلمها و سریالها تنیده شده و طرفداران بی شماری دارد.
امیوارم کمک دوستان علاقمند این تاپیک را پربارتر کند
 

 ]]> علمی تخیلی که در این چند دهه در تار و پود فیلمها و سریالها تنیده شده و طرفداران بی شماری دارد.
امیوارم کمک دوستان علاقمند این تاپیک را پربارتر کند
 

 ]]> <![CDATA[آنونس فیلم‌های ایرانی]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A2%D9%86%D9%88%D9%86%D8%B3-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C Mon, 08 Aug 2016 06:22:36 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D8%A2%D9%86%D9%88%D9%86%D8%B3-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C  اسپویل شدن داستان فیلم هست.
 
[تصویر: 1470637020821.jpg]

دیده‌بان (1367)

سازنده آنونس: شهریار بحرانی
گوینده آنونس: بهروز رضوی



لینک دانلود: https://archive.org/download/Deedeban/Deedeban.mp4
 ]]>  اسپویل شدن داستان فیلم هست.
 
[تصویر: 1470637020821.jpg]

دیده‌بان (1367)

سازنده آنونس: شهریار بحرانی
گوینده آنونس: بهروز رضوی



لینک دانلود: https://archive.org/download/Deedeban/Deedeban.mp4
 ]]> <![CDATA[فیلمها و سریالهای منشوری (سریالهایی که دیگر هرگز از تلویزیون نخواهید دید)]]> https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%B4%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D9%87%D8%B1%DA%AF%D8%B2-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86-%D9%86%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%DB%8C%D8%AF Sat, 06 Aug 2016 17:03:11 +0000 https://cinemaclassic.ir/Thread-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%B4%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%84%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D9%87%D8%B1%DA%AF%D8%B2-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86-%D9%86%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%DB%8C%D8%AF
وقتی سریالی برای اولین بار از تلویزیون پخش می شود هرگز برای همیشه به آرشیو سپرده نمی شود. شبکه هایی مانند آی فیلم و نمایش اصولا برای همین موضوع پایه گذاری شدند. شبکه آی فیلم و نمایش هرگز بودجه ای برای تولید فیلم ندارند (مگر در موارد خاص، برای مثال همین برنامه سینما و دوبله که توسط جناب مطمئن زاده تهیه شده است با بودجه شبکه نمایش تولید شده است) . دیدن سریالهای تکراری نه تنها برای کودکان دیروز جذاب است بلکه هستند کسانیکه در زمان نمایش آن بدلیل مشغله های مختلف موفق به دنبال کردن آن نشدند. حتی دیدن برخی از سریالهای قدیمی برای کسانیکه آنرا قبلا هم دیده اند گاهی لطف مظاعف دارد.

اما در قوانین خاص رسانه ملی ما گاهی این سریالها بخاطر موضوعاتی برای همیشه به آرشیو سپرده می شود. بنظر من باید این موضوع ریشه یابی شود و من اطمینان دارم با این سرعتی که برخی از هنرپیشه های ما برای رسیدن به آمال و آرزوهای خود رخت سفر می بندند و کشف حجاب می کنند لحظه به لحظه بر تعداد این سریالها افزوده می شود. اگر رسانه ملی همچنان بر این اعتقاد خود پا فشاری نماید چه بسا حتی برخی از سریالها فرصت همان یکبار پخش را هم بخود نخواهند دید. (زیرا ممکن است در طول تدوین سریال یکی از هنرپیشه های سریال منشوری شود) آیا باز هم صدا و سیما حاضر است بخاطر این موضوع قید میلیونها بودجه مصرفی خود را بزند و آن سریال را کلا پخش نکند؟.

فراموش نکنیم که این اتفاق اصلا بعید نیست. مگر فیلم درباره الی را بیاد نمی آورید؟ این فیلم قبل از رسیدن به جشنواره و اکران عمومی منشوری گردید. زیرا گلشیفته فرهانی رخت سفر بست و کشف حجاب نمود و اگر نبود شفاعت رئیس دولت یازدهم (محمود احمدی نژاد) که شخصا دستور پخش این فیلم را صادر نمود این فیلم قبل از نمایش ، بایکوت می گردید. درباره الی در واقع هدیه محمود احمدی نژاد به سینما بود وگرنه باید مانند فیلمهایی مثل آدم برفی و .... آنرا قاچاقی می دیدیم.

این جستار محلی می گردد برای یاد کردن اینگونه فیلمها و سریالها و در نهایت محلی برای بحث و تبادل نظر برای قانون نانوشته رسانه ملی . قانونی که حتما باید مورد بازبینی قرار بگیرد.( و شک ندارم بزودی مورد بازبینی قرار می گیرد)  اولین سریالی را که در این جستار مورد بحث قرار میدهیم سریال نرگس خواهد بود. مسئولین صدا و سیما معتقدند که هنرپیشه های منشوری باید در اذهان عمومی فراموش بشوند. اما آیا براستی آنها فراموش می شوند؟ چه کسی توانسته است بهروز وثوقی را فراموش کند؟ آیا پوری بنایی فراموش شده است؟ وقتی به این موضوع نگاه می کنم می بینم اکنون تعداد سریالهایی که بواسطه حضور هنرپیشه های منشوری دیگر هرگز از تلویزیون پخش نخواهد شد بشدت روبه افزایش است به این موضوع امیدوار می شوم که قطعا روزی این عقیده پوچ به زباله دانی خواهد رفت.

اما موضوع اصلی اینجاست که گاهی نقش هنرپیشه های منشوری در این سریالها انچنان پر رنگ است که متاسفانه رسانه ملی از جرح و تعدیل آن عاجز می گردد. همه میدانیم که بخاطر شرایط خاص فرهنگی کشور، ممیزان ما ممیزان بسیار باتجربه و حرفه ای هستند. اما ببینید چقدر حضور این هنرپیشه ها در این سریالها پر رنگ است که آنها هرگز نتوانستند دست به چنین جرح و تعدیلی بزنند. فقط یکبار موفق شدند چندی پیش یک نسخه 90 دقیقه ای از یکی از این سریالها استخراج کنند که در آن نقش هنرپیشه مورد هدف را کاملا حذف نمودند و آنرا بنا به مناسبتش روانه انتن نمودند.

به این موضوعات حالا باید موضوع کارگردانان منشوری هم اضافه نمائید. بحث بسیار پیچیده ایست. اگر رسانه ملی همچنان بر این عقیده خود پافشاری نماید مطمئن باشید بزودی دیگر رنگ و روی سریالهای قدیمی را نخواهید دید. اگر روزی جناب سیروس مقدم هوس کنند بروند و برای برای شبکه های ماهواره ای سریال بسازند واقعا چه بر سر میلیاردها تومان هزینه ای که صرف ساخت سریالهای ایشان شده است خواهد آمد. با این مقدمه از این پس یک به یک به بررسی این سریالها و دلیل عدم پخش آن و قابلیت  تعدیل یا عدم تعدیل آن خواهیم پرداخت. بنده چند مورد را از قبل بصورت پیش نویس آماده نموده بودم که بمحض کامل شدن ارسال می کنم و ما بقی را به دوستان می سپارم. اگر دوست داشتید بحث را ادامه بدهید .....]]>
وقتی سریالی برای اولین بار از تلویزیون پخش می شود هرگز برای همیشه به آرشیو سپرده نمی شود. شبکه هایی مانند آی فیلم و نمایش اصولا برای همین موضوع پایه گذاری شدند. شبکه آی فیلم و نمایش هرگز بودجه ای برای تولید فیلم ندارند (مگر در موارد خاص، برای مثال همین برنامه سینما و دوبله که توسط جناب مطمئن زاده تهیه شده است با بودجه شبکه نمایش تولید شده است) . دیدن سریالهای تکراری نه تنها برای کودکان دیروز جذاب است بلکه هستند کسانیکه در زمان نمایش آن بدلیل مشغله های مختلف موفق به دنبال کردن آن نشدند. حتی دیدن برخی از سریالهای قدیمی برای کسانیکه آنرا قبلا هم دیده اند گاهی لطف مظاعف دارد.

اما در قوانین خاص رسانه ملی ما گاهی این سریالها بخاطر موضوعاتی برای همیشه به آرشیو سپرده می شود. بنظر من باید این موضوع ریشه یابی شود و من اطمینان دارم با این سرعتی که برخی از هنرپیشه های ما برای رسیدن به آمال و آرزوهای خود رخت سفر می بندند و کشف حجاب می کنند لحظه به لحظه بر تعداد این سریالها افزوده می شود. اگر رسانه ملی همچنان بر این اعتقاد خود پا فشاری نماید چه بسا حتی برخی از سریالها فرصت همان یکبار پخش را هم بخود نخواهند دید. (زیرا ممکن است در طول تدوین سریال یکی از هنرپیشه های سریال منشوری شود) آیا باز هم صدا و سیما حاضر است بخاطر این موضوع قید میلیونها بودجه مصرفی خود را بزند و آن سریال را کلا پخش نکند؟.

فراموش نکنیم که این اتفاق اصلا بعید نیست. مگر فیلم درباره الی را بیاد نمی آورید؟ این فیلم قبل از رسیدن به جشنواره و اکران عمومی منشوری گردید. زیرا گلشیفته فرهانی رخت سفر بست و کشف حجاب نمود و اگر نبود شفاعت رئیس دولت یازدهم (محمود احمدی نژاد) که شخصا دستور پخش این فیلم را صادر نمود این فیلم قبل از نمایش ، بایکوت می گردید. درباره الی در واقع هدیه محمود احمدی نژاد به سینما بود وگرنه باید مانند فیلمهایی مثل آدم برفی و .... آنرا قاچاقی می دیدیم.

این جستار محلی می گردد برای یاد کردن اینگونه فیلمها و سریالها و در نهایت محلی برای بحث و تبادل نظر برای قانون نانوشته رسانه ملی . قانونی که حتما باید مورد بازبینی قرار بگیرد.( و شک ندارم بزودی مورد بازبینی قرار می گیرد)  اولین سریالی را که در این جستار مورد بحث قرار میدهیم سریال نرگس خواهد بود. مسئولین صدا و سیما معتقدند که هنرپیشه های منشوری باید در اذهان عمومی فراموش بشوند. اما آیا براستی آنها فراموش می شوند؟ چه کسی توانسته است بهروز وثوقی را فراموش کند؟ آیا پوری بنایی فراموش شده است؟ وقتی به این موضوع نگاه می کنم می بینم اکنون تعداد سریالهایی که بواسطه حضور هنرپیشه های منشوری دیگر هرگز از تلویزیون پخش نخواهد شد بشدت روبه افزایش است به این موضوع امیدوار می شوم که قطعا روزی این عقیده پوچ به زباله دانی خواهد رفت.

اما موضوع اصلی اینجاست که گاهی نقش هنرپیشه های منشوری در این سریالها انچنان پر رنگ است که متاسفانه رسانه ملی از جرح و تعدیل آن عاجز می گردد. همه میدانیم که بخاطر شرایط خاص فرهنگی کشور، ممیزان ما ممیزان بسیار باتجربه و حرفه ای هستند. اما ببینید چقدر حضور این هنرپیشه ها در این سریالها پر رنگ است که آنها هرگز نتوانستند دست به چنین جرح و تعدیلی بزنند. فقط یکبار موفق شدند چندی پیش یک نسخه 90 دقیقه ای از یکی از این سریالها استخراج کنند که در آن نقش هنرپیشه مورد هدف را کاملا حذف نمودند و آنرا بنا به مناسبتش روانه انتن نمودند.

به این موضوعات حالا باید موضوع کارگردانان منشوری هم اضافه نمائید. بحث بسیار پیچیده ایست. اگر رسانه ملی همچنان بر این عقیده خود پافشاری نماید مطمئن باشید بزودی دیگر رنگ و روی سریالهای قدیمی را نخواهید دید. اگر روزی جناب سیروس مقدم هوس کنند بروند و برای برای شبکه های ماهواره ای سریال بسازند واقعا چه بر سر میلیاردها تومان هزینه ای که صرف ساخت سریالهای ایشان شده است خواهد آمد. با این مقدمه از این پس یک به یک به بررسی این سریالها و دلیل عدم پخش آن و قابلیت  تعدیل یا عدم تعدیل آن خواهیم پرداخت. بنده چند مورد را از قبل بصورت پیش نویس آماده نموده بودم که بمحض کامل شدن ارسال می کنم و ما بقی را به دوستان می سپارم. اگر دوست داشتید بحث را ادامه بدهید .....]]>